മുരളി തുമ്മാരുകുടി.
ഞാന് ബ്രൂണെയില് ജോലി ചെയ്യുമ്പോള് എല്ലാ ഓഫീസിലും വലിയൊരു പുസ്തകമുണ്ടാകും. 'നിങ്ങളുടെ സുരക്ഷയുടെ ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള ആള് ആരെന്ന് അറിയാന് ഇത് തുറന്ന് നോക്കുക' എന്ന് ആ പുസ്തകത്തിന് പുറത്ത് എഴുതിയിട്ടുണ്ടാകും. പുസ്തകം തുറക്കുമ്പോള് കാണുക ഒരു കണ്ണാടിയാണ്! അതില് നിങ്ങളുടെ സുരക്ഷയുടെ ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ആളുടെ മുഖം നിങ്ങള്ക്ക് കാണാം. വേറാരുമല്ല നിങ്ങള് തന്നെ! ആത്യന്തികമായി നമ്മുടെ സുരക്ഷിതത്വം നമ്മുടെ കയ്യില്ത്തന്നെയാണ്. വ്യക്തികളെന്ന നിലയില് നമ്മുക്ക് സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പാക്കാന് നിരവധി വഴികളുണ്ട്.
ഇതിന്റെ അര്ത്ഥം സാഹചര്യങ്ങളില് പുരോഗതി വേണ്ടെന്നോ സര്ക്കാര് ഇടപെടേണ്ടെന്നോ അല്ല. അതെല്ലാം ഒരു വ്യക്തിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങളല്ല. തേക്കടി ദുരന്തത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില് വരും വര്ഷങ്ങളില് ബോട്ട് ഡ്രൈവര്മാര്ക്ക് നല്കുന്ന പരിശീലനം കൂടുതല് മെച്ചപ്പെടുകയോ ബോട്ട് നിര്മിക്കുമ്പോള് കൂടുതല് സുരക്ഷാസംവിധാനങ്ങള് ഏര്പ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്തേയ്ക്കാം. എന്നാല് അടുത്തയാഴ്ച ഒരു ബോട്ട് സവാരിയ്ക്ക് പോകുമ്പോഴേയ്ക്കും അതൊന്നും നടപ്പിലാകില്ല. എന്റെ നിര്ദേശങ്ങള് പശ്ചാത്തപിക്കേണ്ടി വരാത്തവയാണ്. മെച്ചപ്പെട്ട സാഹചര്യങ്ങളിലും ഈ നിര്ദേശങ്ങള് ആരെയും ഉപദ്രവിക്കാത്തവയുമാണ്.
ഈ ലേഖനത്തില് ഞാന് പറയാനുദ്ദേശിക്കുന്നത് ജലാശയങ്ങളിലെ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ചാണ്. ഓരോ വര്ഷവും എത്ര പേര് കേരളത്തില് മുങ്ങിമരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ സംഖ്യയൊന്നും എന്റെ കയ്യിലില്ല. എന്നാല് ഓരോ ദിവസവും മുങ്ങിമരിക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരും വൃദ്ധരുമായ ആളുകളെക്കുറിച്ച് പത്രത്തില് വായിക്കാറുണ്ടെന്ന് മാത്രം. തേക്കടിയില് 45 പേര് മുങ്ങിമരിച്ചതുപോലെയോ ഒരു കുട്ടി സ്വന്തം വീട്ടിലെ ബക്കറ്റില് മുങ്ങിമരിക്കുന്നതുപോലെയോത്തന്നെ നാടകീയമായിരിക്കും ഇതും. മുങ്ങിമരണങ്ങള് വര്ഷം മുഴുവന് ഉണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും മഴക്കാലത്ത് അത്തരം മരണങ്ങള് കൂടുതലായാണ് കണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിന് പ്രത്യേക ചില കാരണങ്ങളുണ്ട്.
മറ്റുള്ളവയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോള് ജലം പൊതുവെ വളരെ സുരക്ഷിതമായ മാധ്യമമാണ്. ജലം സുരക്ഷിതമാണെന്ന് പറയാന് കാരണം, എത്ര നേരം നിങ്ങള് പൊന്തിക്കിടക്കുന്നുവോ അത്രയും നേരം നിങ്ങള് മരിക്കില്ല എന്നതുകൊണ്ടാണ് (തീയുടെ കാര്യത്തില് ഇതല്ല സ്ഥിതി!). ജലത്തില് നിര്വചിക്കപ്പെട്ട ദേശീയപാതകളില്ലാത്തത് ഇവിടം സുരക്ഷിതമാക്കുന്നു. രണ്ട് ബോട്ടുകള്തമ്മില് കൂട്ടിയിടിച്ചു എന്ന് കേള്ക്കുന്നത് അപൂര്വങ്ങളില് അപൂര്വമായിരിക്കും. എന്നാലും റോഡപകടങ്ങളുടെ ഏഴയലത്തുപോലും ഇത് വരില്ല.
എന്നിട്ടും വര്ഷം തോറും നൂറ് കണക്കിന് ആളുകളാണ് വെള്ളത്തില്പ്പെട്ട് മരിക്കുന്നത്. കടലില്, പുഴകളില്, കനാലുകളില്, കുളത്തില്, കിണറ്റില്, അരുവികളില്, നീന്തല്ക്കുളത്തില്... പിന്നെ വളരെ അപൂര്വമായി വീട്ടിലെ ബക്കറ്റുകളിലുമാണ് ഈ മരണങ്ങള് സംഭവിക്കുന്നത്. നമ്മള് തെല്ലൊന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചാല് മാത്രം ഈ മരണങ്ങളില് ഭൂരിഭാഗവും ഒഴിവാക്കാവുന്നവയാണ്.
കഴിഞ്ഞ മാസം പുനലൂരില് നാല് വിദ്യാര്ത്ഥികള് മുങ്ങിമരിച്ചു. മാധ്യമങ്ങളില് വന്ന വാര്ത്ത പ്രകാരം, വിദ്യാര്ത്ഥികള് കുളിക്കുമ്പോള് അതിലൊരാള് ഒഴുക്കില്പ്പെടുകയായിരുന്നു. ഇത് കണ്ട് ചില സുഹൃത്തുക്കള് അയാളെ രക്ഷപ്പെടുത്താന് ശ്രമിക്കുകയും നാല് പേര് മരിക്കുകയുമാണുണ്ടായത്. ഒഴുക്കില്പ്പെട്ട വിദ്യാര്ത്ഥിയാകട്ടെ ഒരു മരക്കൊമ്പില് പിടിച്ചുതൂങ്ങി രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഈ സംഭവം ഒരു ചോദ്യം ഉയര്ത്തുന്നു 'മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സുഹൃത്തിനെ നിങ്ങള് രക്ഷിക്കാന് ശ്രമിക്കാമോ?' ധാര്മികതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില് ഈ ചോദ്യത്തിനുത്തരം എളുപ്പമാണ്. തീര്ച്ചയായും നിങ്ങള് ശ്രമിക്കണം എന്നതാണത്. എന്നാല് സുരക്ഷാ വിദഗ്ധരുടെ കണ്ണുകളിലൂടെ നോക്കിയാല് ഇതിന് നേരിയ വ്യത്യാസമുള്ള ഒരുത്തരമാണ് ലഭിക്കുക. ഈ ഉത്തരം വ്യക്തമാക്കാം.
1996 ല് എന്റെ സുഹൃത്ത് ബാബു ബ്രൂണെയില് എന്നെ കാണാനെത്തി. ഞങ്ങളൊരുമിച്ച് 'ലാബി' എന്ന വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രത്തിലേയ്ക്ക് യാത്ര പോയി. ഇവിടെയുള്ള പ്രകൃതിമനോഹരമായ ഒരു സ്ഥലത്തെത്താന് ഞങ്ങള്ക്ക് ഒരു അരുവി മുറിച്ചുകടക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. നിരവധി പേര് അവിടെ അവധിക്കാലം ചെലവഴിക്കാനെത്തിയിരുന്നു. ഈ അരുവി മുറിച്ചുകടന്ന് ഞങ്ങള് കാര് പാര്ക്ക് ചെയ്തിടത്തേയ്ക്ക് നടന്നടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോള് അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു വെള്ളപ്പൊക്കമുണ്ടായി.
അപ്പോള് കുറച്ച് ഇന്ത്യക്കാര് അരുവി മുറിച്ചുകടക്കുകയായിരുന്നു. അവരുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു കുറച്ച് പേര് അരുവിയുടെ ഒരറ്റത്തും മറ്റ് ചിലര് പാര്ക്ക് ചെയ്തിരുന്ന കാറിനടുത്തുമെത്തിയിരുന്നു. അപ്രതീക്ഷിതമായ ഈ സംഭവത്തില് ഭയന്ന് ഇരുകൂട്ടരും നിലവിളിച്ചു. കേരളത്തില് ജനിച്ചുവളര്ന്ന ബാബു അപ്പോള് അരുവി നീന്തിക്കടന്ന് അവരെ രക്ഷിക്കാന് പുറപ്പെട്ടു. എന്നാല് ഞാന് അയാളെ അതില് നിന്ന് വിലക്കി. ഇതില് ബാബു വല്ലാതെ ദേഷ്യപ്പെട്ടു.
'അതെല്ലാം ഇന്ത്യക്കാരാണ്, സ്ത്രീകളെല്ലാം നിലവിളിക്കുന്നു' ബാബു പറഞ്ഞു. 'അവരിലാരും അപകടത്തിലല്ല' ഞാന് പറഞ്ഞു. 'അവര്ക്ക് ഒരു പക്ഷേ ഒരു മണിക്കൂറോ ചിലപ്പോള് ഒരു ദിവസമോ കാത്തിരിക്കേണ്ടിവന്നേയ്ക്കാം. അപ്പോഴേയ്ക്കും വെള്ളം താഴുകതന്നെ ചെയ്യും. വേണമെങ്കില് നമ്മുക്ക് വിദ്ഗധരെ സമീപിക്കുകയും ചെയ്യാം. ആരുടെയും ജീവന് അപകടത്തിലല്ലെന്നിരിക്കെ നിങ്ങള് സ്വന്തം ജീവന് അപകടത്തിലാക്കുന്നത് മണ്ടത്തരമാണ്'. ബാബു പൂര്ണമായും സംതൃപതനായില്ലെങ്കിലും അയാള് എന്നെ അനുസരിക്കാന് തയ്യാറായി. ഞങ്ങള് തിരിച്ചുപോരവെ ഫയര് സര്വീസിനെ അറിയിച്ചു. ആര്ക്കും ഒരു പോറലുപോലുമുണ്ടായില്ല. എല്ലാവരും രക്ഷപ്പെട്ടു. ഈ സംഭവത്തില് കാര്യം വളരെ വ്യക്തമായിരുന്നു. ആരും അപകടത്തിലായിരുന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, ഞങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടുവോളം സമയവുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല് എപ്പോഴും ഇതുപോലെയായിരിക്കില്ല സംഭവിക്കുക.
നമുക്ക് പുനലൂര് സംഭവത്തിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരാം. ഇവിടെ ഒരാള് എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? നിങ്ങള് വെള്ളത്തിലേയ്ക്ക് എടുത്തുചാടി സുഹൃത്തിനെ രക്ഷിക്കുകയാണോ വേണ്ടത്? അതോ നിങ്ങള് അനങ്ങാതെ സുഹൃത്ത് മുങ്ങുന്നത് നോക്കിനില്ക്കുകയും അയാളെ മരണത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കയുമാണോ വേണ്ടത്? ഇത്തരം അവസരങ്ങളില് മിക്കപ്പോഴും വിദഗ്ധ സഹായത്തിന് കാത്തിരിക്കാനുള്ള സമയമുണ്ടാകാറില്ല (ലൈഫ് ഗാര്ഡുകളുള്ള ബീച്ചുകളോ നീന്തല്ക്കുളങ്ങളിലോ അല്ലെങ്കില്).
ഈ സാഹചര്യത്തില് ഒരു സുഹൃത്ത് അല്ലെങ്കില് ബന്ധു എന്ന നിലയില് തീര്ച്ചയായും നിങ്ങളുടെ മനോധര്മതത്തിനനുസരിച്ച് പെരുമാറേണ്ടിവരും. ഒരുപക്ഷേ സുഹൃത്തിനെ രക്ഷിക്കാന് കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്ന കുറ്റബോധത്താല് ബാക്കി ജീവിതം ജീവിച്ചുതീര്ക്കുന്നതിനേക്കാള് സുഹൃത്തിനെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിനിടയില് മുങ്ങിമരിക്കാന് നിങ്ങള് തയ്യാറായേക്കും. എന്തായാലും ഒരു സുരക്ഷാ വിദഗ്ധനെന്ന നിലയില് എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് നിങ്ങള് രക്ഷപ്പെടുമെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താതെ നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തിനെയോ, സഹോദരനെയോ, ബന്ധുവിനെയോ രക്ഷിക്കാനായി എടുത്തുചാടരുത് എന്നാണ്.
രക്ഷപ്പെടുമെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തണമെന്ന് ഞാന് ഉദ്ദേശിച്ചത് മറ്റൊരാളുടെ സഹായം ഉദ്ദേശിച്ചല്ല. അതായത് നിങ്ങള് അപകടത്തിലാകുമ്പോള് അയാള് നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കാന് ചാടുകയും, വീണ്ടും അയാള് അപകടത്തിലാകുമ്പോള് രക്ഷിക്കാനായി മറെറാരാള്... ഇതല്ല ഞാന് ഉദ്ദേശിച്ചത്. നിങ്ങളെ തീരവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്ന എന്തെങ്കിലുമൊന്നോ, ഒരു ലൈഫ് ജാക്കറ്റോ, പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ട്യൂബ് പോലെയുള്ളതോ അല്ലെങ്കില് ഒരു ബോട്ടോ ആണ് നിങ്ങള്ക്ക് സഹായമായി ഉണ്ടാകേണ്ടത്.
ഇതൊന്നുമില്ലാതെ ഒരാളെ രക്ഷിക്കാന് നിങ്ങള് വെള്ളത്തിലേയ്ക്ക് എടുത്തുചാടിയാല് ദുരന്തത്തിന്റെ വ്യാപ്തി വര്ദ്ധിപ്പിക്കാമെന്നല്ലാതെ മറ്റ് ഉപയോഗമൊന്നുമുണ്ടാകില്ല. നിങ്ങള്ക്ക് നീന്താനറിയാം എന്ന യാഥാര്ത്ഥ്യം തീര്ച്ചയായും നിങ്ങളുടെയും സുഹൃത്തിന്റെയും രക്ഷപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതകള് വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു കാര്യം ഓര്ക്കുക. നിങ്ങളും നിങ്ങള് രക്ഷപ്പെടുത്താന് ശ്രമിക്കുന്ന ആളും ഭയാനകമായ ഒരു അന്തരീക്ഷത്തില് വ്യത്യസ്തമായാണ് പ്രതികരിക്കുക.
ഒരു പന്തയത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിങ്ങള്ക്ക് ഒരാളെ പുറത്തേറ്റി മണിമലയാര് നീന്തികടക്കാമെങ്കിലും അതേ മനുഷ്യനെ ഒരു പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തില് ആറിന്റെ ഒത്ത നടുക്കില് നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്താമെന്നതിന് യാതൊരു ഉറപ്പുമില്ല. ഇതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു ഭേദപ്പെട്ട സുഹൃത്ത് ആണ് നിങ്ങളെങ്കില് ഞാന് പറയാന്പോകുന്ന കാര്യങ്ങള് നിങ്ങള് ഉറപ്പുവരുത്തും. കാറ്റ് നിറച്ച് ഒരു ടയറുമായി ബന്ധിച്ച ഒരു നീളന് കയറില് നിങ്ങള്ക്ക് പിടിക്കാന് കഴിഞ്ഞാല് ഈ കേരളത്തിലെ മുഴുവന് ആളുകളെയും നിങ്ങള്ക്ക് രക്ഷിക്കാന് കഴിയും.
നിര്ഭാഗ്യവശാല് ഇതല്ല നമ്മള് കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. സത്യത്തില് ഇതിന് വിപരീതമാണ് നാം ചെയ്യുന്നത്. റിപ്പബ്ലിക് ദിനത്തില് രാജ്യത്തെ ധീരരായ കുട്ടികളെ നാം ആദരിക്കുകയും പുരസ്കാരം നല്കാറുമുണ്ട്. അസാധാരണമായ ധൈര്യത്തോടെ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവന് രക്ഷിച്ച കുട്ടികളെ വിവിധ സംസ്ഥാനങ്ങളില് നിന്ന് തിരഞ്ഞെടുത്ത് റിപ്പബ്ലിക് ദിനത്തില് ഡല്ഹിയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു! അവര് രാഷ്ട്രപതിയെ സന്ദര്ശിക്കുകയും അവര്ക്ക് രാഷ്ട്രപതി പുരസ്കാരങ്ങള് നല്കുകയും ചെയ്യും. അതിന് ശേഷം അവരെ ആനപ്പുറത്തേറ്റി റിപ്പബ്ലിക്ദിന പരേഡിന്റെ ഭാഗമായി ഡല്ഹിയിലെ തെരുവുകളിലൂടെ പരേഡ് നടത്തും. സ്വാഭാവികമായും ഇത് ആ കുട്ടികള്ക്കും അവരുടെ കുടുംബങ്ങള്ക്കും വലിയ ബഹുമതിയാണ്.
ഈ വര്ഷം കേരളത്തില് നിന്ന് ഇതിനായി അഞ്ച് കുട്ടികളെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു. ഇവരെല്ലാവരും തന്നെ വെള്ളത്തില് മുങ്ങിയവരെ രക്ഷപ്പെടുത്തിയവരാണ്. ഈ കുട്ടികള്ക്ക് അവരെ രക്ഷപ്പെടുത്താനായി എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേക സഹായങ്ങള് ലഭിച്ചിരുന്നോ? അങ്ങനെയുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. കാരണം അങ്ങിനെ വല്ല സഹായവുമുണ്ടായിരുന്നെങ്കില് ഇത് അത്തരമൊരു ധീരകൃത്യമാകുമായിരുന്നില്ല. അത്തരം ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവങ്ങള് ശ്ലാഘനീയമാണെങ്കിലും ഈ കുട്ടികളെ ഹീറോകളാക്കുന്നത് തെറ്റായ ഒരു സന്ദേശമാണ് നല്കുന്നത്.
ഡല്ഹിയിലെ ആനപ്പുറത്തിരിക്കാന് അവസരം ലഭിച്ച കേരളത്തിലെ ഓരോ കുട്ടിയ്ക്കും ബദലായി ചുരുങ്ങിയത് രണ്ട് പേരെങ്കിലും മറ്റുള്ളവരെ രക്ഷിക്കാന് ശ്രമിച്ച് മരിച്ച് മോര്ച്ചറിയില് സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന കാര്യം എനിക്കുറപ്പാണ്. ഇതിന്റെ കൃത്യം കണക്കുകളൊന്നും എന്റെ കയ്യിലില്ലെങ്കിലും. ഡല്ഹിയില് ധീരതയ്ക്കുള്ള പുരസ്കാരം വാങ്ങുന്ന തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ കണ്ട് ചില കുടുംബങ്ങള് അഭിമാനപൂരിതരാകുമ്പോള് അതിലും കൂടുതല് കുടുംബങ്ങള് മറ്റുള്ളവരെ രക്ഷിക്കാനായി ശ്രമിച്ച മരിച്ച ഉറ്റവരെയോര്ത്ത് ദു:ഖിക്കുന്നുണ്ടാകും. നാം ഒരിക്കലും അവരുടെ കഥകള്ക്ക് ചെവി കൊടുക്കാറില്ല.
മറ്റ് സഹായങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ വെള്ളത്തില് മുങ്ങുന്നവരെ രക്ഷിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നത് ശരിയായ നടപടിയല്ല എന്ന ഉപദേശം മാത്രമാണ് കുട്ടികള്ക്ക് നല്കാനുള്ളത്. അങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ഒരാള്ക്ക് പകരം രണ്ട് പേരുടെ ജീവനാണ് നിങ്ങള് അപകടത്തിലാക്കുന്നത്. ഈ ഉപദേശം പിന്തുടരുകയാണെങ്കില്, വ്യക്തിപരമായി ചിലരെയൊക്കെ രക്ഷിക്കാമായിരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളുണ്ടാകാമെങ്കിലും കൂടുതല് പേരെ ജീവനോടെ നിലനിര്ത്താന് കഴിയും.
നിങ്ങളുടെ കുട്ടികള്ക്ക് രക്ഷാകവചമാവുക: മരിക്കുകയോ ദുരന്തങ്ങളില് ഉള്പ്പെടുന്നവരോ ആയ കുട്ടികളെക്കുറിച്ചല്ലാതെ കൂടുതല് വാര്ത്തകള് എന്റെ മനസ്സില് മായാതെ നില്ക്കുന്നുണ്ടോ എന്നെനിക്കറിയില്ല. കഴിഞ്ഞ വര്ഷം നടന്ന രണ്ട് സംഭവങ്ങള് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലേയ്ക്ക് വരുന്നു. എറണാകുളത്ത് അറുപത് വയസ്സിലധികം പ്രായമുള്ള ഒരു സ്ത്രീയ്ക്ക് ജനിച്ച കുട്ടി വീട്ടിലെ ബക്കറ്റില് നിറച്ച വെള്ളത്തില് മുങ്ങിമരിച്ച സംഭവമാണ് ഇതിലൊന്ന്. മുത്തച്ഛന് ഇരട്ടക്കുട്ടികളായ പേരക്കുട്ടികള്ക്കൊപ്പം സായാഹ്നയാത്രയ്ക്കിറങ്ങിയപ്പോള് പരിചയമുള്ളവരെ കണ്ട് സംസാരിച്ച് നില്ക്കുന്നതിനിടയില് കുട്ടികള് അടുത്തുള്ള കനാലില് കളിക്കാനിറങ്ങുകയും ഒലിച്ചുപോവുകയും ചെയ്ത് സംഭവമാണ് മറ്റൊന്ന്(കൃത്യമായ വാര്ത്തകള് ഇങ്ങിനെതന്നെയാകണമെന്നില്ല, എന്റെ ഓര്മയില് നിന്ന് എഴുതിയത് മാത്രമാണ്).
കുട്ടികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വെള്ളം വളരെ അപകടരമായ ഒന്നാണ്. തീ പോലെ കുറച്ച് ദൂരെ നിന്ന് തന്നെ അപകടസൂചനകളൊന്നും വെള്ളം തരുന്നില്ല. വെള്ളത്തില് കളിക്കുന്നത് കൂടുതല് എളുപ്പമാണെന്നതും(ഉദാഹരണത്തിന് കുട്ടികള്ക്ക് മരത്തില് കയറുക എളുപ്പമല്ല) കൂടുതല് ആസ്വാദ്യകരമാണെന്നതും(മണ്ണില് കളിക്കുന്നതിനെക്കാള്) ഇതിന്റെ ദുരന്തം വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ യാതൊരു ഭയവുമില്ലാതെ കുട്ടികള് വെള്ളത്തിലിറങ്ങുകയും ദുരന്തത്തിലകപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ കുട്ടികളെ വെള്ളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അപകടങ്ങളില് നിന്ന് അകറ്റിനിര്ത്താന് മുതിര്ന്നവര് ശ്രദ്ധിക്കണം. കുട്ടികള് വളര്ന്നുവരുമ്പോള് വെള്ളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അപകടങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവരെ ബോധവാന്മാരാക്കുകയും അവയെ നേരിടാന് നീന്തല് പോലുള്ള കാര്യങ്ങളില് പരിശീലനം നല്കുകയും വേണം. വെള്ളത്തില് വീണ് കുട്ടികള് വീണ് മരിക്കുന്നതിന് പ്രധാനകാരണം രക്ഷിതാക്കളുടെ അശ്രദ്ധയാണ്.
ഇത് ക്ഷമയര്ഹിക്കാത്ത കുറ്റമാണ്. കേരളത്തിലെ സര്ക്കാര് ഇപ്പോള് കുട്ടികളെ നീന്തല് പഠിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു പദ്ധതി തയ്യാറാക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് ഏറെ പ്രയോജനകരമായ ഒന്നാണ്. ഈ പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി നീന്തല് പരിശീലിക്കുമ്പോള് അതോടൊപ്പം ശരിയായ സുരക്ഷാനിയമങ്ങളും അവര്ക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കണം. 'ഹീറോകള് ചെറുപ്പത്തില് മരിക്കുന്നു' എന്ന് യു.കെയില് സുരക്ഷാ വിദഗ്ധരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താറുണ്ട്.
എണ്ണത്തില് കാര്യമില്ല: ഒരുപറ്റം കൂട്ടുകാര് ഒരുമിച്ച് വെള്ളത്തിറങ്ങിയ സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ചില മുങ്ങല്മരണങ്ങളുണ്ടായിട്ടുള്ളത്. വെള്ളത്തിലിറങ്ങിയും നീന്തിയും പരിചയമുള്ളവര് അത് ആസ്വദിക്കുന്നതിനെ ഞാന് അനുകൂലിക്കുന്നു. എന്നാല് അപകടങ്ങള് എന്താണെന്ന് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കുകയും സുരക്ഷാ മുന്കരുതലുകള് സ്വീകരിക്കുകയുമാണ് വേണ്ടത്. കൂടുതല് പേരുണ്ടാകുമ്പോള് നമ്മുക്ക് തെറ്റായ ഒരു സുരക്ഷാ ബോധമുണ്ടാവുകയും വ്യക്തിപരമായ അതിര്ത്തികള് ലംഘിക്കാനിട വരികയും ചെയ്യും. ഇതാണ് ദുരന്തങ്ങളിലേയ്ക്ക് നമ്മളെ നയിക്കുന്നത്. ചില നിസാര പൊടിക്കൈകള് ചെയ്താല് ഇത് തടയാന് എളുപ്പമാണ്.
1. എപ്പോഴും വെള്ളത്തിലിറങ്ങുമ്പോള് നിങ്ങള്ക്ക് കൂട്ടായി ഒരാള് കൂടിയുണ്ടാവണം. ഒരു ഗ്രൂപ്പ് ആയാണ് എത്തുന്നതെങ്കില് ഈരണ്ട് പേരുടെ സംഘങ്ങളായി തിരിയുകയും ഒരാള് മറ്റൊരാള്ക്ക് രക്ഷാകവചമായി പ്രവര്ത്തിക്കുകയുമാണ് വേണ്ടത്. ആഴത്തിലുള്ള ജലാശയമാണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിലും, ഒഴുക്കുള്ള വെള്ളമാണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിലും ഇത് പാലിക്കാന് തയ്യാറാകണം. ഇതിലൂടെ നിങ്ങള്ക്ക് എന്തെങ്കിലും അപകടം സംഭവിച്ചാല് ആരെങ്കിലും നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനോ അല്ലെങ്കില് നിങ്ങള് അപകടത്തില്പ്പെട്ടാല് ചുരുങ്ങിയത് സഹായത്തിനായി നിലവിളിക്കാനെങ്കിലും ഒരാളുണ്ടാകുമെന്ന് ഉറപ്പാക്കാം. പലപ്പോഴും ഒരു ഗ്രൂപ്പ് ആയി വെള്ളത്തിലിറങ്ങി തിരിച്ചുവരുമ്പോഴാണ് മനസ്സിലാക്കുക അവരിലൊരാളെ കാണാനില്ലെന്ന്. അതേസമയം രണ്ട് പേര് ചേര്ന്നുള്ള സംഘമാകുമ്പോള് ഈ അപകടം ഒഴിവാക്കാനാകും.
2. വെള്ളം നിങ്ങളുടെ മൂക്കിന് മുകളിലുണ്ടെങ്കില് മാത്രമെ നിങ്ങള് മുങ്ങുകയുള്ളൂ. ഒഴുക്കില്ലാത്ത വെള്ളത്തില് (കുളമോ മറ്റ് ജലയാശയങ്ങളോ) ഈ പരിധിക്കുള്ളിലാണ് നിങ്ങളെങ്കില് നിങ്ങള് സുരക്ഷിതരാണ്. (എന്നാല് നിങ്ങള് അപസ്മാരമുള്ളവരായിരിക്കുകയോ, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം താല്പര്യപ്രകാരമല്ലാതെ വെള്ളത്തിലിറങ്ങുകയോ ചയ്തവരാണെങ്കില് ഇത് ബാധകമല്ല). എന്റെ നാടായ വെങ്ങോലയില് എന്റെ കുടുംബവീട്ടിലെ കുളം (കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞാനെത്ര നീന്തിയിരിക്കുന്നു!) ആഴമില്ലാത്തതും എന്നും കുട്ടികളോട് ദയയുള്ളതായിരുന്നു. പെരുമ്പാവൂരില് എന്റെ വീട്ടിലുണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്ന(ഞാനും എന്റെ കുട്ടികളും നീന്തുന്ന) കുളവും ആഴമില്ലാത്തതാണ്. ഒരാള് തലകുത്തിമറിഞ്ഞാല് മാതമെ അതില് മുങ്ങാന് കഴിയുകയുള്ളൂ.
3. ആഴമുള്ളതോ നിങ്ങളുടെ മൂക്കിന് മുകളില് വെള്ളമുള്ളതോ ആയ ജലാശയങ്ങളില് ഇറങ്ങുന്നെങ്കില് വാട്ടര് ട്യൂബുകളോ ലൈഫ് ജാക്കറ്റുകളോ ഉപയോഗിക്കണം. കാറ്റുനിറച്ച ടയറുകള്, പ്ലാസ്റ്റിക് ബോളുകള്, പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മറ്റ് വസ്തുക്കള് എന്നിവയൊന്നും പൂര്ണായും ആശ്രയിക്കാവുന്നവയല്ലെന്ന് ഓര്ക്കണം. ഇവയൊന്നും പൂര്ണമായും ഒരു സുരക്ഷാവസ്തുവായി കണക്കാനാവില്ല. എന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത് വീട്ടിലെ കുളത്തില് ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക്ക് നാര് കൊണ്ട് ബന്ധിപ്പിച്ച തേങ്ങകള്ക്ക് മീതെ കിടന്ന് നീന്തുമ്പോള് മുങ്ങിമരിച്ചത് ഈ സന്ദര്ഭത്തില് ഓനോര്ക്കുന്നു.
അത്തരം വസ്തുക്കള് നിങ്ങള്ക്ക് അനാവശ്യമായ ഒരു സുരക്ഷാബോധം നല്കുന്നുണ്ട്. എന്നാല് മറ്റെല്ലാം കൃത്യമായി സംഭവിച്ചാല്, പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരു വസ്തുവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു കയര് കൈയില്ക്കിട്ടുകയാണെങ്കില് നിരവധി ജീവന് രക്ഷാക്കാനാകും. ഇത് ചുരുങ്ങിയ ചിലവില് സംഘടിപ്പിക്കാവുന്നതും എളുപ്പം കൈയില്കൊണ്ട് നടക്കാവുന്നതുമാണ്.(ഉദാഹരണത്തിന് എറണാകുളത്തുനിന്ന് പാനിയേലി വരെ ജലകേളികള്ക്കായി പോകുന്നവര്ക്ക് ഒപ്പം ഒരു കയറും കാറ്റ് നിറച്ച് ടയറും കൊണ്ടുവരുന്നതിന് ബുദ്ധിമുട്ടാണ്ടികില്ല).
4. ലൈഫ് ജാക്കറ്റ് പോലെ സുരക്ഷാകവചമായി മാര്ക്കറ്റുകളില് നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വസ്തുക്കള് പോലും പൂര്ണമായും പിഴവില്ലാത്തവയല്ല. ഇവ ഒരുപാട് ചെറുതാണെങ്കില് നിങ്ങള്ക്ക് പൊങ്ങിക്കിടക്കാന് കഴിയില്ല. അതേസമയം ഇത് വളരെ വലുതാണെങ്കില് കുട്ടികള് അതില് നിന്ന് ഊര്ന്നുപോവുകയും ചെയ്യും. അതുകൊണ്ട് ഏത് സുരക്ഷാകവചമാണോ നിങ്ങള് ഉപയോഗിക്കാന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് അത് നന്നായി പരിശോധിക്കുക.
5. മദ്യപിച്ച് ഒരിക്കലും വെള്ളത്തിലിറങ്ങാതിരിക്കുക. മദ്യം നിങ്ങളുടെ നിരീക്ഷണപാടവം ദുര്ബലപ്പെടുത്തുകയും സാധാരണനിലയില് ചെയ്യാത്ത മണ്ടത്തരങ്ങള് ചെയ്യാന് പ്രേരണയാവുകയും ചെയ്യും. വിദ്യാര്ത്ഥികള് മുങ്ങിമരിച്ച സംഭവങ്ങളില് മിക്കതും മദ്യപിച്ചത് മൂലമാണ്.
6. നല്ല വെളിച്ചമുള്ള നീന്തല്ക്കുളങ്ങളിലൊഴികെ മറ്റൊരു ജലാശയത്തിലും രാത്രിനേരത്ത് ഇറങ്ങാതിരിക്കുക. ഇരുട്ട് നിങ്ങളുടെ സ്വാഭാവിക ചലനങ്ങളെ പരിമിതപ്പെടുത്തുകയും രക്ഷപ്പെടുത്തല് ബുദ്ധിമുട്ടാക്കുകയും ചെയ്യും എന്നതിനാലാണിത്. മധുവിധുകാലത്ത് ദമ്പതികള് രാത്രിനേരത്ത് ഹോട്ടലുകളിലെ നീന്തല്ക്കുളങ്ങളില് നീന്താന് പോയത് അപകടമുണ്ടാക്കിയതായി അറിയാം. പ്രണയാതുരരായ ദമ്പതികള് പൂര്ണനഗ്നരായി നീന്തല്ക്കുളത്തിലേയ്ക്ക് എടുത്തുചാടിയ ഒരു സംഭവവും ഓര്ക്കുന്നു. നീന്തല്ക്കുളം റിപ്പയര് ചെയ്യുന്നതിനാല് വെള്ളമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവര് നേരെ വീണത് ടൈലുകളൊട്ടിച്ച നിലത്താണ്.
7. ഒരിക്കലും നിങ്ങള്ക്ക് കഴിയാത്ത റിസ്ക്കുകളെടുക്കാതിരിക്കുക. ഒരു ഗ്രൂപ്പിലാണെന്നതോ, നിങ്ങളോടൊപ്പം ഒരു ഒളിമ്പിക് നീന്തല് ചാമ്പ്യനുണ്ടെന്നതോ നിങ്ങളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പുവരുത്തുന്നില്ല.
കടല് വെറും ജലം മാത്രമല്ല!: കടലിലെ സുരക്ഷയെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളിലായി തിരിക്കാം. (1)കടലിലെ കുളി (2)ബോട്ട് യാത്ര. ബീച്ചില് കുളിക്കുമ്പോള് അടിസ്ഥാനപരമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ട കാര്യമെന്തെന്നാല് ആഴം അല്ല കടലിനെ നിര്ണയിക്കുന്നത് എന്നുള്ളതാണ്. തിരകള് പ്രവചനാതീതമാണ്. നിങ്ങള് വെള്ളത്തിനടിയിലാകാന് ഒരു മിനുട്ട് മതി. തിര നിങ്ങളുടെ തലയ്ക്കുംമീതെ ആര്ത്തലച്ചുപോകും. തിരിച്ചുവരുന്ന തിരകള് നിങ്ങളെയും വലിച്ച് കൊണ്ടുപോകും.
കാറ്റില് നിങ്ങള് പാറക്കെട്ടിലിടിക്കുകയോ ഒഴുകുന്ന വസ്തുക്കളിലിടിക്കുകയോ ചെയ്യാം. ഇതെല്ലാം പരിക്കിനോ മരണത്തിനോ വരെ കാരണമായേക്കാം. എന്നാല് ബീച്ചിലെ നീന്തല് ആസ്വാദ്യകരമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പൂര്ണമായി ഒഴിവാക്കേണ്ടതില്ലതാനും. നിങ്ങള് പ്രത്യേകശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയാല് മതി. താഴെ പറയുന്ന ചെറിയ പൊടിക്കൈകള് ഇതിന് നിങ്ങളെ സഹായിക്കും.
1. ലൈഫ് ഗാര്ഡുകളുള്ള ബീച്ചുകളില് പോകാന് പരമാവധി ശ്രദ്ധിക്കുക. ബീച്ചിലെത്തിയ ഉടന് നിങ്ങള് ലൈഫ് ഗാര്ഡിന്റെ കാബിനിലെത്തി അയാള് ഡ്യൂട്ടിയിലുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തുകയും അയാളുടെ കൈവശം ലൈഫ് ലൈന് പോലുള്ള സുരക്ഷാകവചങ്ങളുണ്ടെന്ന് പരിശോധിക്കുകയും വേണം. എപ്പോഴും ഇത് സാധ്യമാകണമെന്നില്ല.
2. ലൈഫ് ഗാര്ഡുകളുടെ നിര്ദേശങ്ങള്, അതായത് എവിടെ നീന്തണം, എങ്ങിനെ നീന്തണം എന്നിവയെല്ലാം പൂര്ണമായും പാലിക്കുക. നിങ്ങള് 50 കിലോമീറ്റര് യാത്ര ചെയ്താണ് ബീച്ചിലെത്തിയതെന്നോ ആറ് മാസത്തെ ആസൂത്രണത്തിന് ശേഷമാണ് നിങ്ങള് ബീച്ചിലെത്തിയതെന്നുമുള്ള കാര്യങ്ങളൊന്നും ഇതിന് തടസ്സമാകരുത്. കാരണം ലൈഫ് ഗാര്ഡുകള്ക്കാണ് സാഹചര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായ ധാരണയുണ്ടാവുക.
3. കടലില് ആളുകളുടെ ശ്രദ്ധയെത്താത്ത, ഒറ്റപ്പെട്ടയിടങ്ങളില് നീന്താതിരിക്കുക. ബീച്ചിലെ ഏതെങ്കിലും ഭാഗം ഒറ്റപ്പെട്ടതാണെങ്കില് അതിന് കൃത്യമായ കാരണങ്ങളുണ്ടാകും.
4. കടലിലിറങ്ങുമ്പോള് കൂടെ ഒരാള് കൂടി നിര്ബന്ധമായും ഉണ്ടാകണം. അതുപോലെത്തന്നെ എല്ലാവരും കടലിലിറങ്ങുമ്പോള് കരയില് ഒരാളെങ്കിലും എല്ലാം കാണുംവിധം ഉണ്ടായിരിക്കണം. എന്തെങ്കിലും അപകടമുണ്ടെങ്കില് എത്രയും നേരത്തെ വിവരമറിയിക്കാന് ഇത് സഹായകമാകും(ഉദാ:ഉയര്ന്ന തിരമാലകള്, ബോട്ടുകള് ലരേ.).
5. മദ്യപിച്ചോ രാത്രകാലങ്ങളിലോ കടലിലിറങ്ങാതിരിക്കുക. അങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അപകടസാധ്യത ഇരട്ടിപ്പിക്കുകയാണ് നിങ്ങള് ചെയ്യുന്നത്.
6. നിങ്ങള് കുട്ടികളുമായാണ് ബീച്ചിലെത്തുന്നതെങ്കില് മുഴുവന് കുട്ടികളെയും ഒരുമിച്ച് വെള്ളത്തിലിറക്കാതിരിക്കാന് ശ്രദ്ധിക്കുക.
7. നിങ്ങള് ക്ഷീണിക്കുകയോ വല്ലായ്മ തോന്നുകയോ ചെയ്താല് ഉടല് വെള്ളത്തില് നിന്ന് കയറുക. ലൈഫ് ഗാര്ഡുകള് ആവശ്യപ്പെട്ടാലും ഉടന്തന്നെ വെള്ളത്തില് നിന്ന് കയറുക.
ടൈറ്റാനിക്കിനും നൂറ് വര്ഷത്തിന് ശേഷം: കേരളത്തില് റോഡപകടങ്ങളില് മരിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണവുമായി തട്ടിച്ചുനോക്കിയാല് ബോട്ടപകടങ്ങളില് മരിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം താരതമ്യേന കുറവാണ്. എന്നാല് ഓരോ ബോട്ടപകടങ്ങളിലും കൂട്ടമായാണ് ആളുകള് മരിക്കുന്നത്(ഉദാഹരണത്തിന് തേക്കടി ദുരന്തത്തില് 45 പേരാണ് ഒറ്റയടിയ്ക്ക് മരിച്ചത്). ചില സമയങ്ങളില് മീന്പിടുത്തക്കാരാണെങ്കില് മറ്റുചിലപ്പോള് ബോട്ടില് സഞ്ചരിക്കുന്ന കുട്ടികളാകാം.
ഒരു സുരക്ഷാ വിദഗ്ധനെന്ന നിലയില് എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ടൈറ്റാനിക്ക് ദുരന്തമുണ്ടായി നൂറ് വര്ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇപ്പോഴും ബോട്ടപകടങ്ങളില് ആളുകള് മരിക്കുന്നു എന്നത് വേദനാജനകമാണ്. അന്ന് കൂടുതല് ലൈഫ് ബോട്ടുകളും മറ്റ് സുരക്ഷാ വസ്തുക്കളുമുണ്ടായിരുന്നെങ്കില് കൂടുതല് പേരെ രക്ഷിക്കാമായിരുന്നുവെന്ന് അന്നേ തെളിഞ്ഞതാണ്. മരിച്ചവരില് ഭൂരിഭാഗത്തിനും(വെള്ളത്തിനടിയില് കുടുങ്ങിയവരൊഴികെ) ലൈഫ് ജാക്കറ്റുകളുണ്ടായിരുന്നെങ്കില് രക്ഷപ്പെടാമായിരുന്നു. ടൈറ്റാനിക്ക് സംഭവത്തില് ലൈഫ് ജാക്കറ്റുകള് മാത്രം ആളുകള്ക്ക് രക്ഷപ്പെടാനാകുമായിരുന്നില്ല.
കാരണം വെള്ളത്തിന്റെ തണുപ്പ് കാരണം ഹൈപ്പോതെര്മിയ എന്ന രോഗമുണ്ടാകാനും വെള്ളത്തില് പൊങ്ങിക്കിടന്നാലും ഉടനടി രക്ഷപ്പെടുത്തിയില്ലെങ്കില് മരണം സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. അതുകൊണ്ട് രക്ഷാപ്രവര്ത്തനവും ഊര്ജിതമാകേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാല് കേരളത്തിലെ കടലുകള്, തടാകങ്ങള്, നദികള് എന്നിവിടങ്ങളില് ഒരു രക്ഷാകവചമുണ്ടെങ്കില് രണ്ട് ദിവസമോ അതില് കൂടുതലോ നിങ്ങള്ക്ക് സുരക്ഷിതമായി കഴിയാം. ആയതിനാല് അപകടമുണ്ടാകുന്നത് രാത്രിയാണെങ്കിലും പിറ്റേന്ന് പകല് നിങ്ങളെ രക്ഷപ്പെടുത്താനാകും.
എന്നിട്ടും കേരളത്തില് പ്രൊഫഷണല് ലൈഫ് ജാക്കറ്റുകള് കാണുന്നത് അപൂര്വമാണ്. ആലുവാപ്പുഴയില് ദിവസവും യാത്ര നടത്തുന്ന തോണികളിലോ കടലില് ദിവസവും മീന്പ്പിടുത്തത്തിന് പോകുന്നവരിലോ ലൈഫ് ജാക്കറ്റുകളുണ്ടാകാറില്ല. 1980കളില് ഞാന് നാഷണല് എണ്വയോണ്മെന്റല് എഞ്ചിനീയറിങ് റിസര്ച്ച് ഇന്സ്റ്റിറ്റിയൂട്ടില് ജോലി ചെയ്യവേ ഒരു സര്വേയുടെ ഭാഗമായി പുഴകളില് പോകേണ്ടിവന്നു. അന്ന് ഒരു ലൈഫ് ജാക്കറ്റ് വാങ്ങാനായി ഇന്ത്യ മുഴുവന് അന്വേഷിച്ചെങ്കിലും കിട്ടിയില്ല.
ഇന്ത്യയിലെ ഏതാണ്ട് മുഴുവന് പുഴകളിലും ലൈഫ് ജാക്കറ്റുകളില്ലാതെ ഞാന് സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ഇപ്പോള് ഓര്ക്കുമ്പോള് നടുങ്ങിപ്പോകുന്നു. ഗവേഷകര് ഇപ്പോഴും കേരളത്തിലെ പുഴകളില് യാത്ര ചെയ്യുന്നത് അവര്ക്ക് ലഭ്യമായ രക്ഷാകവചങ്ങള് പോലും ഉപയോഗിക്കാതെയാണ്. സുരക്ഷിതമായി തങ്ങളുടെ ജോലി ചെയ്യാമെന്ന യാഥാര്ത്ഥ്യങ്ങള് പോലും മനസ്സിലാക്കാതെ മനുഷ്യര് ദിവസേന അവരുടെ ജീവന് അപകടത്തിലാക്കുന്നു.
നിങ്ങള് ജീവിതത്തെ വിലമതിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില് നിങ്ങള്ക്ക് പാകമായ ഒരു ലൈഫ് ജാക്കറ്റില്ലാതെ ഒരിക്കലും പുഴകള്, തടാകങ്ങള്, കടല് എന്നിവിടങ്ങളില് ഇറങ്ങരുത്. ഡ്രവറുടെ കാബിനില് പൂട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നതോ തീരത്ത് സുരക്ഷിതമായി വിശ്രമിക്കുന്നതോ ആയ ലൈഫ് ജാക്കറ്റുകള് നിങ്ങളുടെ ജീവന് ഉറപ്പുവരുത്തില്ല. അത് ഉപയോഗിക്കുക തന്നെ വേണം. നിങ്ങള് വല്ലപ്പോഴുമുള്ള ഒരു യാത്രക്കാരനാണെങ്കില്(അതായത് മണപ്പുറത്തെത്തുന്ന ഒരു സന്ദര്ശകനോ സഞ്ചാരിയോ ആണെങ്കില്), നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന് പാകമാകുന്ന ഒരു ലൈഫ് ജാക്കറ്റ് ലഭ്യമല്ലെങ്കില് ഭേദം ബോട്ട് യാത്ര ഒഴിവാക്കുകയാണ്.
നിങ്ങള് സ്ഥിരം ഒരു ജലഗാതഗതത്തിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുന്നവനാണെങ്കില്(അതായത് കുട്ടനാട് വാസിയോ അല്ലെങ്കില് മീന്പ്പിടുത്തക്കാരനോ) സ്വന്തമായി ഒരു ലൈഫ് ജാക്കറ്റ് വാങ്ങുകയാണ് നല്ലത്. ഒരു നല്ല ലൈഫ് ജാക്കറ്റിന് ഒരു കുടയുടെ ഇരട്ടി വില മാത്രമെ വരികയുള്ളൂ. ഒരു കുട അപൂര്വമായി മാത്രമെ നിങ്ങളുടെ ജീവന് രക്ഷിക്കുകയുള്ളൂ. എന്നാല് ഒരു മോശം ദിവസം ഒരു ലൈഫ് ജാക്കറ്റിന് നിങ്ങളുടെ ജീവന് രക്ഷിക്കാനാകും. തീര്ച്ചയായും ഒരു ലൈഫ് ജാക്കറ്റിന് നിങ്ങളുടെ ജീവനേക്കാള് വില കുറവാണ്.
ജലദുരന്തങ്ങളുണ്ടാകുമ്പോള് ചെയ്യേണ്ട രക്ഷാപ്രവര്ത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ് ഞാന് ഈ ലേഖനം അവസാനിപ്പിക്കാം. പ്രൊഫഷണലായി റെസ്ക്യു, റിലീഫ്, റിക്കവറി എന്നീ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളാണ് രക്ഷാപ്രവര്ത്തനത്തിലുള്ളത്. രക്ഷാപ്രവര്ത്തനത്തിന്റെ ഭാഗമായി പരിക്കോ മരണമോ വരെ സംഭവിക്കാം.
ബോട്ടുകളോ മോട്ടാര് വാഹനങ്ങളോ(കാര്, ബസ്, ട്രെയിന്) ജലത്തില് മറിയുമ്പോഴുള്ള രക്ഷാപ്രവര്ത്തനത്തിലാണ് ഞാന് പ്രധാനമായും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്. അത്തരം അപകടമുണ്ടാകുമ്പോള് തീരത്തുള്ള ആളുകള് രക്ഷാപ്രവര്ത്തനത്തില് പങ്കെടുക്കുന്നത് കേരളത്തില് ഒരു സ്ഥിരം കാഴ്ചയാണ്. ഡസന് കണക്കിന് ആളുകള് വെള്ളത്തിലേയ്ക്കിറങ്ങുകയും നൂറുകണക്കിന് ആളുകള് തീരത്തെത്തിക്കുന്നവരെ ആസ്പത്രിയിലാക്കാനും മറ്റും സഹായിക്കും. നൂറ് കണക്കിന് നാട്ടുകാര് രക്ഷാപ്രവര്ത്തനത്തിലേര്പ്പെട്ട ശേഷം മാത്രമാണ് ഫയര് സര്വീസുകാരും മറ്റ് രക്ഷാപ്രവര്ത്തകരും സ്ഥലത്തെത്താറുള്ളത്. വലിയ അപകടങ്ങളുണ്ടാകുമ്പോള് കൊച്ചി കേന്ദ്രമായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന നേവിയിലെ പ്രൊഫണല് മുങ്ങല് വിദഗ്ധരെ വിളിച്ചുവരുത്താറുണ്ട്.
നിരവധി അപകടങ്ങള് കണ്ടിട്ടുള്ളതിനാല്, പലപ്പോഴും അപകടത്തില്പ്പെട്ടവരോട് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ളതിനാല് ഈ സാമൂഹിക പ്രവര്ത്തനം സമ്മിശ്ര ഗുണമാണുണ്ടാക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നമ്മളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സാമൂഹികമായ രക്ഷാപ്രവര്ത്തനം മാത്രമാണ് വേഗത്തിലും ആശ്രയിക്കാവുന്നതുമായ രക്ഷാപ്രവര്ത്തനം. പ്രത്യേകിച്ചും ബോട്ടും മറ്റും മുങ്ങുമ്പോള്. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളില് മനുഷ്യര് പെട്ടെന്ന് മരിക്കുമെന്നതിനാല് കൊച്ചിയില് നിന്ന് മുങ്ങല് വിദഗ്ധരെത്തുന്നതുവരെയോ ഹെലികോപ്ടര് എത്തുന്നതുവരെയോ കാത്തിരിക്കാനാവില്ല. തീരത്തുള്ള, നീന്തല് അറിയുകയും രക്ഷപ്പെടുത്താന് മനസ്സുള്ളതുമായ ഒരാളെ ആശ്രയിച്ചായിരിക്കും നിങ്ങളുടെ ജീവന്.
ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്ത് ഞാന് പറഞ്ഞിരുന്നു, ആവശ്യമായ സജ്ജീകരണങ്ങളില്ലാതെ ഒരിക്കലും വെള്ളത്തിലേയ്ക്ക് എടുത്തുചാടരുതെന്ന്. ഇപ്പോള് ഞാന് മറ്റൊന്നില് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുകയാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടില് ടി.വി ചാനലുകള്, പ്രദേശിക ചാനലുകള് ഉള്പ്പടെയുള്ളവ വ്യാപകമായതോടെ ബോട്ടോ, ബസ്സോ മറിഞ്ഞ് മണിക്കൂറിനുള്ളില് രക്ഷാപ്രവര്ത്തനത്തിന്റെ ദൃശ്യങ്ങള് ടി.വിയില് വന്നുതുടങ്ങി. പരിശീലനം ലഭിക്കാത്ത, വൈദഗ്ധ്യമില്ലാത്തവര് രക്ഷാപ്രവര്ത്തനത്തിനായി വെള്ളത്തിലേയ്ക്ക് എടുത്തുചാടുന്നത് നിങ്ങള് ഈ ദൃശ്യങ്ങളില് കാണുന്നു. നാട്ടുകാരുടെ ധീരകൃത്യങ്ങള് വാര്ത്തകളായി വരുന്നു. കോട്ടയത്ത് ബസ്സ് ആറ്റിലേയ്ക്ക് മറിഞ്ഞപ്പോള് രക്ഷാപ്രവര്ത്തനം നടത്തിയ ഒരാള് മരിച്ചതായുപോലും വാര്ത്തയുണ്ടായിരുന്നു.
തീരത്തുള്ള ഫയര്മാന്മാര് വെള്ളത്തിലിറങ്ങാത്തതിനെക്കുറിച്ചും ഇതില് നാട്ടുകാര് രോഷാകുലരായതിനെക്കുറിച്ചും വാര്ത്തകളുണ്ടാകുന്നു. വെള്ളത്തില് വീണ വണ്ടികള് പൊക്കിയെടുക്കാന് ജെ.സി.ബികള് ഉപയോഗിക്കുന്നത് കാണാം. അപകടം നടന്നിടത്തേയ്ക്ക് രാത്രിയും രക്ഷാപ്രവര്ത്തനം നടത്തുന്നതിനായി ഫ്ളഡ്ലൈറ്റുകള് കൊണ്ടുവരുന്നതും നമ്മള് കാണാറുണ്ട്. കോട്ടയം അപകടമുണ്ടായപ്പോള് ഹെലികോപ്ടറിന് നിലത്തിറക്കാന് കഴിയാഞ്ഞതും വിവാദമായി. അതിന്റെ തലേദിവസം നടന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ യോഗത്തിനെത്തുടര്ന്നുണ്ടായ അസൗകര്യമായിരുന്നു കാരണം.
അപകടത്തില് ആളുകള് മുങ്ങുമ്പോള് അവരെ രക്ഷിക്കാനുള്ള സമയം വളരെ കുറച്ച് മാത്രമെയുള്ളൂ. ഭൂചലനങ്ങളിലെയോ റോഡ് അപകടങ്ങളിലെയോ പോലെ സംഭവം കഴിഞ്ഞ് ദിവസങ്ങള് കഴിഞ്ഞിട്ടും ആളുകളെ രക്ഷപ്പെടുത്താന് കഴിയില്ല. ഒരാള് മുങ്ങുമ്പോള് അയാളെ മിനുട്ടുകള്ക്കുള്ളില് രക്ഷപ്പെടുത്താന് കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കില് പിന്നെ രക്ഷയില്ല. സാധാരണ നിലയില് പത്ത് മിനുട്ടില് കൂടുതല് രക്ഷാപ്രവര്ത്തനത്തിന് സാധ്യതയില്ല. തണുപ്പ് കൂടുതലുള്ള രാജ്യങ്ങളില് അപൂര്വമായി ഇത് 66 മിനുട്ട് വരെ നീണ്ടുനിന്നിട്ടുണ്ട്. അപകടത്തില്പ്പെട്ട വാഹനം അത് ബോട്ടോ, ബസ്സോ ട്രെയിനോ ആണെങ്കില് പകുതി മാത്രമെ വെള്ളത്തില് മുങ്ങിയിട്ടുള്ളൂവെങ്കില് രക്ഷാപ്രവര്ത്തനത്തിനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്.
വാഹനങ്ങല് മുങ്ങുമ്പോള് ഒരു മണിക്കൂറിന്റെ രക്ഷാപ്രവര്ത്തന സാധ്യതകള് മാത്രമാണ് നമ്മുക്ക് മുന്നിലുള്ളത്. അതുകൊണ്ട് ഈ സമയവും കഴിഞ്ഞ് (സംഭവം നടന്ന് ഒരു മണിക്കൂര് കഴിഞ്ഞ്) ഏതെങ്കിലും സാമൂഹ്യ രക്ഷാപ്രവര്ത്തകരോ നാട്ടുകാരോ, ഫയര് സര്വീസുകാരോ അവരുടെ ജീവന് അപകടത്തിലാക്കി രക്ഷാപ്രവര്ത്തനത്തിലേര്പ്പെടേണ്ടതില്ല. കാരണം അതിനുശേഷം ആരുടെയും ജീവന് ബാക്കിയുണ്ടാകില്ല.
പിന്നീട് ബാക്കിയുള്ളത് റിലീഫ്, റിക്കവറി എന്നിങ്ങനെയുള്ള രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളാണ്. ആദ്യം ദുരിതാശ്വാസ(റിലീഫ്)പ്രവര്ത്തനമാണ്. ആദ്യം വെള്ളത്തില് നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തിയവര്ക്ക് പ്രാഥമിക ശുശ്രൂഷ നല്കണം. ഇവരെ തിരിച്ചറിയാന് കുടുംബത്തിനെ സഹായിക്കണം. കുടുംബങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുകയും ഈ ദുരന്ത സാഹചര്യത്തെ മറികടക്കാന് സഹായിക്കുകയും വേണം. പരിക്കേറ്റവരെ ആസ്പത്രിയിലേയ്ക്ക് മാറ്റണം. മുകളില് പറഞ്ഞതെല്ലാം ചെയ്തുതീര്ക്കണം. ഇതെല്ലാം തീരത്ത് നടക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളാണ്. ഇതിന് ആരും ജീവന് കളയേണ്ടതില്ല.
പിന്നീട് വീണ്ടെടുക്കല്(റിക്കവറി) പ്രവര്ത്തനങ്ങളാണ്. ആരെങ്കിലും മരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില് അവരുടെ മൃതദേഹങ്ങള് കണ്ടെടുക്കണം. രണ്ടാമതായി വാഹനത്തിലോ ബോട്ടിലോ ഉണ്ടായിരുന്നവരുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന സാധനസാമഗ്രികള് കണ്ടെടുക്കണം. അവസാനമായി അപകടത്തില്പ്പെട്ട വാഹനം കണ്ടെടുക്കണം. മുകളില് പറഞ്ഞ ഒന്നുപോലും സമയപരിധിക്കുള്ളില് ചെയ്തുതീര്ക്കേണ്ടതോ ആരെങ്കിലും ജീവന് കളയേണ്ടതോ അല്ല. അതുകൊണ്ട് ഒട്ടും പരിശീലനമില്ലാത്ത ഡ്രൈവര് ഓടിക്കുന്ന ജെ.സി.ബിയോ, തീരെ ദുര്ബലമായ കയര് ഉപയോഗിക്കുകയോ മറ്റോ ബസ്സ് പൊക്കിയെടുക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കേണ്ടതില്ല.
രാത്രി തന്നെ വാഹനം പൊക്കിയെടുക്കുന്നതിനുള്ള വെളിച്ചത്തിനായി അടുത്തുള്ള വീടുകളില് നിന്നോ മറ്റ് അരക്ഷിതമായ വൈദ്യുതിത്തൂണുകളില് നിന്നോ വൈദ്യുതി കണക്ഷനെടുത്ത് അപകടം വിളിച്ചുവരുത്തേണ്ടതില്ല. ഇതിനായി പൊട്ടിയ വയറുകളും മറ്റും ഉപയോഗിക്കുന്നത് കൂടുതല് അപകടമുണ്ടാക്കും. ഇതിന്റെ അര്ത്ഥം രാത്രിനേരത്ത് ഫയര്മാന്മാരെ വെള്ളത്തിലിറക്കേണ്ടതില്ല എന്നാണ്.
നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളും ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രത്യേകതകളും കാരണം രക്ഷാപ്രവര്ത്തനത്തിലെ ആദ്യ രണ്ട് (റെസ്ക്യു, റിലീഫ്) ഘട്ടങ്ങളിലെ ജനപങ്കാളിത്തം ഒഴിവാക്കാനാകില്ല. അതുകൊണ്ട് നമ്മള് ചെയ്യേണ്ടത് അവര്ക്ക് മെച്ചപ്പെട്ട പരിശീലനം നല്കുകയാണ്. ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഞാന് പിന്നീട് എഴുതാം. എന്തായാലും വീണ്ടെടുക്കല്(റിക്കവറി) പ്രവര്ത്തനങ്ങളില് നാട്ടുകാരെ ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. പ്രൊഫഷണലുകള് രംഗത്തെത്തുകയും രക്ഷാപ്രവര്ത്തനത്തിന്റെ രീതി ആസൂത്രണം ചെയ്യുകയും വേണം. ഇതിന് എന്തെല്ലാം ആവശ്യമാണ്, എങ്ങിനെയൊക്കെ രക്ഷാപ്രവര്ത്തനം നടത്തണം, അപകടസാധ്യതകള് എന്തെല്ലാം എന്നിവയെല്ലാം പരിശോധിച്ച് എല്ലാം ഒത്തുവന്നെന്ന് ഉറപ്പാക്കിയ ശേഷം മാത്രമെ രക്ഷാപ്രവര്ത്തനം ആരംഭിക്കാവൂ. 48 മണിക്കൂറിന് ശേഷം പകല് വെളിച്ചത്തിലാണെങ്കില് അത് ഗുണം ചെയ്യും.
എന്നാല് ഇത് ദുരന്തത്തിലകപ്പെട്ട കുടുംബങ്ങളെ കൂടുതല് വേദനിപ്പിക്കും എന്നത് സത്യമാണ്. കാരണം കാണാതായവരെക്കുറിച്ചോര്ത്ത് അവര്ക്ക് നീറേണ്ടിവരും. പക്ഷേ അനാവശ്യമായ മരണങ്ങള് ഒഴിവാക്കുകയാണ് നമ്മുടെ ലക്ഷ്യമെങ്കില് കൂടുതല് ആളുകളെ രക്ഷപ്പെടുത്താന് കഴിയാത്ത സാഹചര്യത്തില് അനാവശ്യമായ അപകടങ്ങളില് ചെന്ന് ചാടാതിരിക്കുകയാണ് ഉചിതം.
(അടിയന്തര രക്ഷാപ്രവര്ത്തന വിദഗ്ദ്ധനാണ് മുരളി തുമ്മാരുകുടി. പതിനഞ്ചുവര്ഷമായി ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭയുടെയും വ്യവസായ രംഗത്തെയും രക്ഷാമേഖലകളില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു. അപകടനിവാരണം സംബന്ധിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റുലേഖനങ്ങള് സൈറ്റില് വായിക്കാം.
www.muraleethummarukudy.com)
Tuesday, August 10, 2010
കേരളത്തിലെ റോഡുകളില് മരിക്കാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ ?
മുരളി തുമ്മാരുകുടി.
റോഡ് അപകട മരണങ്ങളുടെ കാര്യത്തില് ഇന്ത്യ ചൈനയെ പിന്തള്ളിയെന്നാണ് ഈയിടെ ഇന്റര്നാഷനല് ഹെറാല്ഡ് ട്രിബ്യൂണില് വായിച്ചത് . വര്ഷം തോറും ഇന്ത്യയില് റോഡപകടത്തില് മരിക്കുന്നത് 1,20,000 പേരാണ്. നമ്മളേക്കാള് വാഹനങ്ങളും ജനസംഖ്യയും ചൈനയില് കൂടുതലുള്ളപ്പോഴാണ് ഈ നില. ചൈനയെ ഇക്കാര്യത്തില് തോല്പ്പിക്കാന് നമ്മളാഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിലും അതാണ് സംഭവിച്ചത്്.
കേരളാ പോലീസ് വെബ് സൈറ്റിലെ (www.keralapolice.org ) കണക്കുകളനുസരിച്ച് കേരളത്തില് 2009 ല് 36,433 അപകടങ്ങളില് 3773 പേര് മരിക്കുകയും 41455 പേര്ക്ക് പരിക്കേല്ക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ദിവസവും പത്ത് പേര് ശരാശരി മരിക്കുന്നുവെന്നര്ത്ഥം. മരണനിരക്ക് ലക്ഷം പേര്ക്ക് 11. കേരളത്തേക്കാള് വാഹനങ്ങളും ജനങ്ങളുമുള്ള ബ്രിട്ടനില് ലക്ഷം പേര്ക്ക് 5.5 മാത്രമാണ് മരണനിരക്ക്. ആവശ്യത്തിലേറെപ്പേര് നമ്മുടെ തെരുവുകളില് മരിച്ചുവീഴുന്നു എന്ന് സാരം.
പ്രശ്നത്തിന്റെ ഗൗരവം ബോധ്യപ്പെടാന് കേരളത്തിലാര്ക്കും അപകടങ്ങളുടെ സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകളൊന്നും ആവശ്യമില്ല. അപകടമരണവാര്ത്തയില്ലാതെ ഒരു ദിവസവും കടന്നുപോകുന്നില്ല. മരണവാര്ത്തകളെല്ലാം ദു: ഖകരമാണ്. ചിലതൊക്കെ ഹൃദയഭേദകമാണ്. വിദേശത്തേക്ക് പോകുന്ന അമ്മയെ യാത്രയയച്ച് മടങ്ങുന്ന കൊച്ചുമക്കള് കാര് പുഴയില്വീണ് മരണമടഞ്ഞതുപോലുള്ള എത്രയെത്ര സംഭവങ്ങള്! വാര്ത്തകളൊന്നും വായിക്കാതെ തന്നെ ആളുകള്ക്ക് അവസ്ഥയുടെ ഗൗരവം അറിയാം. എന്റെ രണ്ട് ബന്ധുക്കള് പത്ത് വര്ഷത്തിനിടയില് അപകടത്തില് മരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബന്ധുവിനെയോ സുഹൃത്തിനെയോ അപകടത്തില് നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ആരെങ്കിലും കേരളത്തിലുണ്ടാകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
അപകടത്തിലെ മരണങ്ങളാണ് ഏറ്റവുമധികം ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. പക്ഷേ അതൊരു വശം മാത്രമേ ആകുന്നുള്ളൂ. മരിക്കുന്ന ഓരോ ആള്ക്കുമൊപ്പം രണ്ടുപേര് ജീവിതകാലം മുഴുവന് നീളുന്ന യാതനകള് അനുഭവിക്കാന് വിധിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. പത്ത് പേര് ആസ്പത്രിയില് കിടന്ന് കഷ്ടപ്പെടേണ്ടിവരാറുണ്ട്. അതിന്റെയെല്ലാം നിയമ-വൈദ്യച്ചെലവുകള് എത്രവരും എന്നാലോചിച്ചുനോക്കൂ. കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം മനസ്സിലാകും.
അപകടങ്ങളുടെ കാരണത്തെക്കുറിച്ച് അവബോധമില്ലാത്ത ഒരു പ്രദേശമൊന്നുമല്ല കേരളം. കാരണമുമറിയാം പരിഹാരവുമറിയാം. ചായക്കടയിലെ ചര്ച്ച കേട്ടാലുമത് എല്ലാവര്ക്കും മനസ്സിലാകും. നിയമലംഘനങ്ങള്, മോശം റോഡുകള്, ശ്രദ്ധയില്ലായ്കള്, മത്സരങ്ങള്... നിയമപാലനം കര്ശനമാക്കുകയും സര്ക്കാര് ശരിയായ നയങ്ങള് നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്താല് പ്രശ്നം പകുതി തീരുമെന്ന് ആര്ക്കാണറിയാത്തത് !
ഈ പരിഹാരങ്ങളധികവും നമ്മുടെ പരിധിയിലല്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ നമ്മുടെ പരിധിക്കകത്ത് നിന്ന് ചെയ്യാവുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ഞാനിവിടെ പരാമര്ശിക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്നത്. നമുക്ക് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള് ചെയ്യാന് കഴിയും- അതിനര്ഥം ഗവണ്മെന്റും പോലീസും ഒന്നും ചെയ്യേണ്ടതില്ല എന്നല്ല. അതല്ല ഈ ലേഖനത്തിന്റെ വിഷയം എന്നേ പറയുന്നുള്ളൂ. നമുക്കെന്ത് ചെയ്യാന് കഴിയും എന്നുമാത്രം ഇപ്പോള് നോക്കാം.
മരണത്തില് നിന്നുതുടങ്ങാം
മുമ്പ് വായിച്ച ഒരു പുസ്തകത്തിലെ രംഗം ഓര്മവരുന്നു. നായിക അര്ബുദത്താല് മരിക്കാന് പോകുന്നു. അവളുടെ കാമുകന് എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാന്പോലും പറ്റാതെ ദു:ഖിതനായിരിക്കുന്നു. അവളപ്പോള് നിശ്ശബ്ദത ഭഞ്ജിക്കാന് പറയുന്നതെന്തെന്നോ ? ശവസംസ്കാരം എവിടെ നടത്താം എന്ന് നമുക്ക് ആദ്യം ചര്ച്ച ചെയ്യാം. അങ്ങനെയാകുമ്പോള് പിന്നീട് പറയുന്നതെല്ലാം അതിനെക്കാള് ഭേദപ്പെട്ടതായി തോന്നിക്കോളും !
അത് കൊണ്ട് ഈ ലേഖനത്തില്, ഏറ്റവും മോശമായതിനെകുറിച്ചാദ്യം പറയാം. പിന്നീട് വായിക്കുന്നതെല്ലാം ഭേദപ്പെട്ടതായിത്തോന്നും.
സ്ഥിതിവിവരക്കണക്ക് അനുസരിച്ച് നിങ്ങള് ഒരപടമുണ്ടാകാനും മരിക്കാനുമുള്ള സാധ്യത വളരെ കൂടുതലാണ്. അതുകൊണ്ട് റോഡിലിറങ്ങുംമുമ്പ് ഏറ്റവും മോശമായതിനെ മുന്നില്കാണുക. ഇങ്ങനെ പറയുന്നതുതന്നെ മോശവും ഒട്ടും രസിക്കാത്തതുമാണെന്നറിയായ്കയല്ല. നമ്മള് ഓരോദിവസവും കാണുകയും കേള്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അപകടങ്ങളില് മരിച്ചവരെല്ലാം നമ്മളെപ്പോലെയാണ് വീട്ടില് നിന്നിറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവുക. മരണത്തെക്കുറിച്ചൊരു വിദൂരമായ ചിന്ത പോലും അവരുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിക്കാണില്ല. അത്യന്തം അപ്രതീക്ഷിതമായ മരണമാകുമ്പോള് ഒരു തയ്യാറെടുപ്പും നടത്തിക്കാണില്ലെന്ന് ഉറപ്പ്. അത് കുടുംബത്തെ എത്രമാത്രം തകര്ക്കുമെന്നൊന്നും ആരും ചിന്തിച്ചെന്ന് വരില്ല. ഇതെന്റെ അവസാനദിവസമാണ് എന്ന ബോധത്തോടെ റോഡിലിറങ്ങിയിരിക്കുമോ മരിച്ച ആരെങ്കിലും ! മരണം ആരെയും പിടികൂടാം എപ്പോഴും പിടികൂടാം. അതില്നിന്ന് ആര്ക്കും ഓടിരക്ഷപ്പെടാന് കഴിയില്ല.
വണ്ടിയോടിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും ഒരാള് എപ്പോഴും ചില കാര്യങ്ങള് തയ്യാറാക്കിയിരിക്കണമെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നാറുള്ളത്. ഒരു വില്പത്രം തയ്യാറാക്കുക എന്നതാണ് അതില് പ്രധാനം. എണ്പത് വയസ്സായവര് പോലും സ്വമേധയാ അത് ചെയ്യാറില്ലെന്നത് നമ്മുടെ മാത്രം പ്രത്യേകതയാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു. മരിച്ച ആളുടെ സ്വത്തുക്കള് എന്തെല്ലാമാണ്, എവിടെയെല്ലാമാണ് നിക്ഷേപങ്ങളുള്ളത് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളൊന്നും ഭാര്യയോ മക്കളോ അറിയാതിരിക്കുക, അവര് സ്വത്തിനുവേണ്ടി കലഹിക്കുക- എന്തൊരു ദുരന്തമാണത്! ഒരു ലൈഫ് ഇന്ഷുറന്സ് പോളിസിയെങ്കിലും എടുത്തില്ലെങ്കില് പൂര്ണമായി നിങ്ങളെ ആശ്രയിച്ച് കഴിയുന്നവര്ക്ക് എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന ചിന്ത ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവര്ക്കെല്ലാം ഉണ്ടാവേണ്ടതുണ്ട്. പോര, ഒരു ആരോഗ്യ ഇന്ഷുറന്സും എടുത്തിരിക്കണം. ഇന്ത്യയിലിപ്പോഴും ആരോഗ്യ ഇന്ഷുറന്സിന് വേണ്ടത്ര അംഗീകാരം കിട്ടിയിട്ടില്ല. മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലെ സ്ഥിതി അതല്ല. കുറച്ച് കൂടി പണം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില് നല്ല ചികിത്സ നല്കി ജീവന് രക്ഷപ്പെടുത്താമായിരുന്നു എന്ന ദു:ഖം മരണശേഷം ഉണ്ടാവാതിരിക്കാന് ഇതാവശ്യമാണ്.
കിട്ടുന്നത് ലൈസന്സ് മാത്രം
ഇത്രയും സജ്ജമാണെങ്കില് നമുക്ക് ഡ്രൈവിങ്ങിലേക്ക് മടങ്ങാം. ഇന്ത്യയില് ഡ്രൈവിങ് ലൈസന്സ് എടുത്ത എല്ലാവര്ക്കും അറിയാം ലൈസന്സ് കിട്ടിയ ദിവസം വണ്ടിയോടിച്ച് വീട്ടില് വരാന് നിങ്ങള്ക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല എന്ന്്. എങ്ങനെ വണ്ടിയോടിക്കണം എന്ന് പഠിപ്പിക്കുകയല്ല, നിങ്ങള്ക്ക് ഡ്രൈവിങ് ലൈസന്സ് വാങ്ങിച്ചുതരലാണ് തങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം എന്ന് കരുതുന്നവരാണ് നമ്മുടെ എല്ലാ ഡ്രൈവിങ് സ്കൂളുകാരും. അവര് ഇത് മാറ്റാനൊന്നും പോകുന്നില്ല. കഷ്ടിച്ച് കടന്നുകൂടാനുള്ള വിദ്യകള് അവര് നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കും. നഗരത്തിരക്കില് ഓടിക്കാനോ രാത്രി ഓടിക്കാനോ മഴയില് ഓടിക്കാനോ അറിയാത്ത ഒരാള് സ്റ്റേഡിയത്തില് ഓടിച്ച് ലൈസന്സ് എടുക്കുന്നതിന്റെ അര്ഥശൂന്യതയെക്കുറിച്ച വിവരിക്കേണ്ട കാര്യമേയില്ല. ലൈസന്സ് കിട്ടിയ ശേഷമായാലും ശരി പരിചയസമ്പന്നനായ ഒരാളില് നിന്ന് ഡ്രൈവിങ്ങിന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളും സ്വായത്തമാക്കിയേ തീരൂ.
കാറിനെ പഠിക്കാതെയാണ് നമ്മുടെ ഡ്രൈവിങ് പഠനം. ബോണറ്റ് തുറന്നാല് എന്താണുള്ളത്, എങ്ങനെയാണ് അതിലെ വിവിധ ഡയലുകള് വായിക്കേണ്ടത്, എന്താണ് യന്ത്രത്തില് നിന്നുള്ള ശബ്ദങ്ങളുടെ അര്ഥങ്ങള്...ഇതൊന്നും ഡ്രൈവിങ് സ്കൂളുകാര് പഠിപ്പിച്ചുതരണമെന്നില്ല. നല്ലൊരു മെക്കാനിക്കില് നിന്ന് കുറെയെല്ലാം പഠിച്ചെടുക്കാനാകും. മെക്കാനിക്കിന്റെ പണി നമ്മള് ചെയ്യാനല്ല, പക്ഷേ അതിനപ്പുറം ചിലതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.
റോഡില് വാഹനങ്ങളുടേതായ ഒരു പരിസ്ഥിതിവ്യവസ്ഥയുണ്ട്. വലിയ മൃഗങ്ങള്ക്കിടയില് ചെറിയവയുടെ നിലനില്പ്പ് പ്രയാസത്തിലാകുന്നതുപോലെ, വലിയ വാഹനങ്ങള് ചെറിയവയെ വല്ലാതെ അവഗണിക്കുന്നത് കൊണ്ട് എല്ലായ്പ്പോഴും ഏറ്റവും ചെറിയ വാഹനമായ സ്കൂട്ടര്-ബൈക്ക് യാത്രക്കാരാണ് ഏറെ അപകടത്തില് ചെന്ന് പെടുന്നത്. കഴിയുന്നതും ടൂ വീലര് യാത്ര വാഹനങ്ങള് കുറഞ്ഞ റോഡുകളിലേക്ക് പരിമിതപ്പെടുത്താന് ശ്രമിക്കുക. ചെറിയ ദൂരം മാത്രം അതിനെ ആശ്രയിക്കുക. ഈയിടെ ഒരു യുവതി വീട്ടില്നിന്ന് 130 കിലോമീറ്റര് അകലെ സക്ൂട്ടര് ഓടിച്ചുപോയി അപകടത്തില്പെട്ട് മരിച്ചതായി പത്രത്തില്വായിച്ചു. സങ്കടമാണിത്. ഇത്രയും ദൂരം വണ്ടിയോടിക്കുന്നത് അപകടം ക്ഷണിച്ചുവരുത്തല്തന്നെയാണ്.
വാഹനങ്ങളിലെ സുരക്ഷാവ്യവസ്ഥകള്
വാഹനത്തിന്റെ സുരക്ഷാ വ്യവസ്ഥകളില് വാഹനം വാങ്ങുമ്പോള്തന്നെയൊരു കണ്ണ് വേണം. സീറ്റ് ബെല്ട്ടുകള് ഉണ്ടോ എന്ന് ആര് നോക്കാറുണ്ട് ? പിന്സീറ്റില് ബെല്ട് ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞാല് അതിനെ പരിഹസിക്കുകയേ ഉള്ളൂ ആളുകള്. പിന്നിലും സീറ്റ് ബല്ട്ട് ഉപയോഗിക്കേണ്ടതാവശ്യമാണ്. എയര്ബാഗ്സ്, വശങ്ങളില് ശരീരം ചെന്നിടിക്കാതിരിക്കാനുള്ള സംവിധാനം, പൂട്ട് തകര്ക്കുന്നതിനെതിരെയുള്ള മുന്കരുതല് തുടങ്ങിയവകള്ക്കെല്ലാം മരണത്തിനും ജീവിതത്തിനുമിടയിലുള്ള നിമിഷങ്ങളില് നിര്ണായക സ്ഥാനമാണുള്ളത്.
വാഹനം പുതിയതാകട്ടെ പഴയതാകട്ടെ, വാഹനത്തിന്റെ മെയിന്റനന്സ് സംബന്ധിച്ച ചരിത്രം നോക്കിയേ പറ്റൂ. കാറിന്റെ യന്ത്രം കണ്ടീഷനാണ് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല, അതിന്റെ ടയര് തേഞ്ഞ് മിനുസമായിട്ടുണ്ടെങ്കില്. ബ്രെയ്ക് ഓയില് കുറഞ്ഞ കാറില് അപകടം ഒപ്പമുണ്ടാകും. എല്ലം ശരി പക്ഷേ ഇന്ഷുറന്സ് കാലാവധി കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്, റജിസ്റ്റ്രേഷന് രേഖകള് ശരിയല്ലെങ്കില് അപകടത്തിന്റെ കുഴപ്പങ്ങള്ക്കും കേസ്സും കൂട്ടവും വേറെയും ഉണ്ടാകും. രണ്ടും ഒപ്പം ഉണ്ടാവുക അത്ര സുഖമുള്ള കാര്യമല്ല.
കേരളത്തില് ഇത് പറയാന് സമയമായോ എന്നറിയില്ല. പല രാജ്യങ്ങളിലും റോഡ് യാത്രക്ക് മുമ്പ് ആ യാത്ര വേണോ എന്ന ചിന്ത ഒരു സ്വാഭാവിക കാര്യമായിട്ടുണ്ട്. സഞ്ചരിക്കാനല്ലെങ്കില് കാറെന്തിനാണ് എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവരാണ് നാം. ഒരു യാത്ര പുറപ്പെട്ടില്ലെങ്കില് ആ യാത്രയില് അപകടമുണ്ടാകില്ല എന്ന് ചില നാടുകളില് പറയാറുണ്ട്. നമ്മുടെ എത്ര യാത്രകള് അത്യാവശ്യങ്ങളായിരുന്നു എന്നാലോചിക്കേണ്ട കാലമായിട്ടുണ്ട്. വിമാനത്താവളങ്ങളില് ആളുകളെ സ്വീകരിക്കാനും യാത്രയയക്കാനും ഇത്രയധികമാളുകള് തടിച്ചുകൂടുന്ന കാഴ്ച മറ്റുരാജ്യങ്ങളില് പൊതുവെ കാണാറില്ല. ഒന്നോ രണ്ടാ പേരേ ആരെയും കൂട്ടാന് വരികയുള്ളൂ. ഒട്ടനവധി അപകടവാര്ത്തകളില് വിമാനത്താവളത്തിലേക്കുള്ള പോക്കുവരവുകള്ക്കിടയിലായിരുന്നു സംഭവമെന്ന വിശദീകരണം വായിക്കേണ്ടിവരുന്നു. യാത്രയയപ്പുകളുടെയും സ്വീകരണങ്ങളുടെയും പിന്നിലെ സ്നേഹവായ്പിനെ അവഗണിക്കാനാവില്ല, യാത്രയയപ്പും സ്വീകരണവും വീട്ടില്തന്നെയാക്കുന്നത് അനേകജീവനുകള് രക്ഷിക്കാന് പ്രയോജനപ്പെടുമെന്നതാണ് സത്യം.
കേരളത്തില് കാണാറുപോലുമില്ലാത്തതും വികസിതരാജ്യങ്ങളില് സാര്വത്രികവുമായ ഒരു രക്ഷാസംവിധാനത്തെക്കുറിച്ച് പറയാം. വാഹനങ്ങളിലെ കുട്ടിസീറ്റ് ആണത്. മുന്സീറ്റില് കുഞ്ഞിനെ മടിയിരുത്തി ഇരിക്കുന്ന ഭാര്യയും വണ്ടിയോടിക്കുന്ന ഭര്ത്താവും ഒരു സാധാരണ കാഴ്ചതന്നെ. കുഞ്ഞുതെറിച്ച് പോകാന് ഒരു സഡന്ബ്രേക്കോ വശത്തേക്ക് പെട്ടന്നൊരു തിരിവോ മതി. 12 വയസ് വരെയുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങള്ക്ക് തെറിച്ചുപോകാതെ ഇരിക്കാന് പ്രത്യേകസീറ്റ് വേണമെന്നത് വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെല്ലാം നിര്ബന്ധമായ കാര്യമാണ്. ഇതില്ലാതെ അപകടത്തില് കുഞ്ഞിന് പരിക്കേറ്റാല് അവിടെ മാതാപിതാക്കളാണ് കേസ്സില് പ്രതികളാകുക. നിങ്ങള്ക്ക് കുഞ്ഞിന്റെ ജീവന്കൊണ്ട് കളിക്കാന് അവകാശമില്ല.
ലഹരിയും ക്ഷോഭവും
സീറ്റ് ബെല്ട്ടുകള്ക്കെതിരായ പരാതികളും പരിഭവങ്ങളും കേരളത്തില് പതുക്കെ അവസാനിച്ചതുപോലുണ്ട്. ഇപ്പോഴും പക്ഷേ ഡ്രൈവര്ക്ക് മതി സീറ്റ് ബെല്റ്റ് എന്ന് പലരും ധരിച്ചത് പോലുണ്ട്. പിന്സീറ്റിലുള്ളവര്ക്കും അതാവശ്യമാണെന്നതാണ് യാഥാര്ഥ്യം. അതിനെക്കുറിച്ചാലോചിക്കാന് സമയമായി. ഡയാനാ രാജകുമാരി പിന്സീറ്റില് ബെല്ട് കെട്ടാതെയിരുന്നതാണ് മരണകാരണമെന്ന് പറയാറുണ്ട്. ഇക്കാര്യങ്ങളിലെല്ലാം ഒരു കാര്യമേ ഓര്ക്കേണ്ടതുള്ളു. നിയമം പാലിക്കാനല്ല നാമിതൊന്നും സ്വീകരിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കാനാണ്. സര്ക്കാറിനോടും പോലീസിനോടുമല്ല തന്നോടും തന്റെ കുടുംബത്തോടുംതന്നെയാണ് നമ്മുടെ പ്രാഥമിക ബാധ്യത.
കാറില് യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള് ചിലപ്പോള് എല്ലാവരും ഡ്രൈവിങ് ലൈസന്സ് ഉള്ളവരാണ് എന്നുവരാം. അപ്പോള് ആരാണ് വണ്ടിയോടിക്കുക ? നല്ല പരിചയസമ്പത്തും നല്ല മാനസികാവസ്ഥയുള്ള ആള്വേണം വണ്ടിയോടിക്കാനെന്ന് ഞാന് പറയും. എല്ലായ്പ്പോഴും ഓടിക്കാറുള്ളത് അച്ഛനാകാം. എന്നാല് അല്പം വല്ലായ്കയോ അല്പം ലഹരിയോ ഉള്ള ദിവസം മാറിക്കൊടുത്തേ പറ്റൂ. നിയമത്തില് അനുവദനീയമായ മദ്യത്തിന്റെ തോതിനെക്കുറിച്ച് വ്യവസ്ഥകളുണ്ടാകാം. പക്ഷേ മദ്യം ലവലേശമുണ്ടെങ്കില്പോലും ഡ്രൈവ് ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതാണ് അവനവനും കുടുംബത്തിനും നല്ലത്. ലഹരിക്കങ്ങനെ സുരക്ഷിതമായ പരിധിയൊന്നുമില്ല. അപകടസാധ്യത വര്ദ്ധിപ്പിക്കാന് ലഹരി നന്നെക്കുറച്ച് മതി.
ഞാന് വണ്ടി ഓടിക്കാമോ എന്ന് സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട അനേകം സന്ദര്ഭങ്ങളുണ്ട്. ലഹരി മാത്രമല്ല പ്രശ്നം. എന്തെങ്കിലും കാരണത്താല് ക്ഷുഭിതമായ മനസ്സോടെ ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നത് അപകടം വിളിച്ചുവരുത്തലാണ്. ഭാര്യാഭര്ത്താക്കന്മാരാണ് മിക്കപ്പോഴും ക്ഷോഭത്തോടെ യാത്ര നടത്താറുള്ളത്. യാത്ര പുറപ്പെടുംമുമ്പേ എന്തിനെയെങ്കിലും ചൊല്ലി അവര് കലഹിച്ചേക്കാം. യാത്രക്കിടയിലും അത് സംഭവിച്ചേക്കാം. ഇത് ഒഴിവാക്കിയേ തീരൂ. ഒന്നുകില് യാത്രക്കിടയിലോ അതിന് മുമ്പോ കലഹിക്കാതിരിക്കുക അല്ലെങ്കില് വണ്ടിയോടിക്കാന് വേറെ ആളെ ഏല്പ്പിക്കുക. എന്ത് പ്രകോപനമുണ്ടായാലും വണ്ടിയോടിക്കുന്ന ആളുമായി തര്ക്കമോ കലഹമോ ഉണ്ടാക്കരുത്. അത് ഭാര്യയായാലും ടാക്സിഡ്രൈവറായാലും ഫലം ഒന്നുതന്നെയാണ്. അസ്വാസ്ഥ്യമുണ്ടാക്കുന്ന വാര്ത്ത കേട്ട്് കാറെടുത്തുപറക്കുമ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നത് ഒന്ന് തന്നെ.
ലോഡ്ജ് വേണ്ട, കാറിലുറങ്ങാം
ആഹ്ലാദദായകമായ യാത്രകളും ദുരന്തങ്ങളിലവസാനിക്കാറുണ്ട്. തിരുവനന്തപുരത്ത് നിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേക്ക് പുറപ്പെടുന്നു. വൈകീട്ട് പുറപ്പെടുന്നതില് ഒരു ഉദ്ദേശ്യം വേറെയുണ്ട്. വണ്ടിയില് ഉറങ്ങാം ലോഡ്ജ് വേണ്ട. പുലര്ച്ചെ എത്തുന്നു. പകല് നമ്മള് ക്യു നിന്നും പ്രാര്ഥിച്ചും കഴിച്ചുകൂട്ടുന്നു. ഡ്രൈവര് നമ്മളോടൊപ്പം തന്നെയുണ്ട് പകല് മുഴുവന്. വൈകീട്ട് നമ്മള് മടങ്ങുന്നു. അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടുമുള്ള യ്ാത്രയില് നമ്മള് ചാരിയും ചെരിഞ്ഞും കാറില് മയങ്ങുന്നു. ഡ്രൈവറോ ? പലരും അക്കാര്യമന്വേഷിക്കാറുപോലുമില്ല. ഡ്രൈവര് നമ്മളിലൊരാള് ആണെങ്കില് അപകടസാധ്യത കൂടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഏത് നിമിഷവും ഒന്ന് മയങ്ങിപ്പോകാം. കാറിലുള്ളവര് മുഴുവന് മരിച്ച പല പുലര്കാല അപകടങ്ങളും ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചതായിരിക്കും.
ടാക്സിയില് ഡ്രൈവര് പലപ്പോഴും ഒട്ടും പരിചിതനാവില്ല. കാര് പറപ്പിക്കുകയും ട്രാഫിക് ജാമുകളില് സ്മാര്ട് ആയി പലരേയും വെട്ടിച്ച് കുതിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആളെയാണ് നമുക്കിഷ്ടം. പക്ഷേ നമ്മള് അപകടത്തെ ക്ഷണിച്ചുവരുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇന്ത്യയില് വരുമ്പോഴെല്ലാം പത്തുവര്ഷമായി ഞാന് വിളിക്കുന്ന കാറിന്റെ ഡ്രൈവര് ബേബിച്ചേട്ടനാണ്. വേഗപരിധി ലംഘിക്കാത്ത, നിയമമൊന്നും ലംഘിക്കാത്ത, വാഹനത്തിന്റെ ക്യൂ മറികടക്കാത്ത ബേബിച്ചേട്ടന്. അത്യാവശ്യത്തിന് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോവുകയാണെങ്കില് നമുക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചേക്കും. പെരുമ്പാവൂരില് നിന്ന് തിരുവനന്തപുരത്ത് എത്താന് എട്ട് മണിക്കൂറെടുത്താല് ആര്ക്കാണ് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കാതിരിക്കുക ! എങ്കിലും ഞാന് അദ്ദേഹത്തെയേ വിളിക്കാറുള്ളൂ. അദ്ദേഹമൊരിക്കലെങ്കിലും സഡന്ബ്രേക്കടിച്ചതായി ഓര്മയില്ല.
പലപ്പോഴും രാത്രികാലത്ത് ഡ്രൈവര്മാര്ക്ക് വണ്ടിയില്തന്നെ കിടന്നുറങ്ങേണ്ടിവരാറുണ്ട്്. എവിടെ ഉറങ്ങുന്നു എന്ന് അധികംപേരും ഡ്രൈവറോട് ചോദിക്കാറുമില്ല. കാറില് കൊതുകുകടിയേറ്റ്, എ.സി ഓണ് ചെയ്ത് ഉറങ്ങുമ്പോള് ചെലവാകുന്നത് പെട്രോളാണ്. ഡ്രൈവര്ക്ക് നേരാംവണ്ണം ഉറങ്ങാന് പറ്റാറുമില്ല. ഹോട്ടലുകളില് ഡ്രൈവര്മാര്ക്കുള്ള പ്രത്യേക സൗകര്യങ്ങളുണ്ടാവില്ല, യാത്രക്കാര് ഡ്രൈവര്മാര്ക്ക് റൂം എടുക്കാറുമില്ല. ഫലമോ നേരാംവണ്ണം ഉറങ്ങാന് കഴിയാത്ത ഡ്രൈവര് നിങ്ങളുമായി പിറ്റേന്ന് പകല് വണ്ടിയോടിക്കുന്നു. ഡ്രൈവര് ഇതുമൂലം കുപിതനുമാകുന്നെങ്കില് സ്ഥിതി ഒന്നുകൂടി മോശമാകുന്നു.
ഡ്രൈവര് ഉറങ്ങാതിരിക്കുമ്പോള്
പുലര്കാല റോഡ് ദുരന്തങ്ങള് മിക്കവയും ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്ന ആളുടെ ഉറക്കവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്ന് പറയേണ്ടതില്ല. വിനോദസഞ്ചാരമോ തീര്ത്ഥാടനമോ വിമാനത്താവളത്തില് യാത്രയയപ്പോ സ്വീകരണമോ കഴിഞ്ഞാവും മിക്കവരും രാത്രി മുഴുക്കെ വണ്ടിയോടിച്ച് വരുന്നത്. യാത്രയുടെ ദൈര്ഘ്യവും ഡ്രൈവര്ക്ക് എത്ര വിശ്രമം കിട്ടി എന്നതും ഇവിടെ നിര്ണായകമാകുന്നു. തിരുവല്ലയില് നിന്ന് കൊച്ചിക്ക് രാത്രി എട്ട് മണിക്ക് യാത്ര പുറപ്പെടുന്നു എന്നിരിക്കട്ടെ. പകല്മുഴുവന് ജോലി ചെയ്ത ശേഷമാണോ ഡ്രൈവര് നമ്മോടൊപ്പം വരുന്നത് എന്നാരും അന്വേഷിക്കാറില്ല. തലേരാത്രി അദ്ദേഹം ഉറങ്ങിയോ എന്നും നോക്കാറില്ല. പകല്മുഴുവന് ജോലി ചെയ്ത ഈ ഡ്രൈവര് രാത്രി എയര്പോര്ട്ടില് പോയി തിരിച്ചെത്തുന്ന സമയം രാവിലെ അഞ്ചോ ആറോ മണിയായിരിക്കും. 20 മണിക്കൂറായി ജോലിചെയ്യുന്ന ഡ്രൈവറില്നിന്ന് എന്ത് സുരക്ഷിതത്വമാണ് നമുക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കാനാവുക ? ഇത്രയും നീണ്ട സമയം സമ്പൂര്ണമായി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കാനുള്ള ശാരീരികക്ഷമത മനുഷ്യസഹജമല്ല. രാത്രി മുഴുവന് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്ന ആള് തലേന്ന് പകല് വിശ്രമിച്ചിരിക്കണം. ടാക്സി വിളിക്കുമ്പോഴാണ് ഇക്കാര്യം ഏറ്റവും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്.
കാറില് രാത്രി സഞ്ചരിച്ച് ഹോട്ടലില് മുറിയെടുക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് കൂടുതല് അപകടകരമായ സ്ഥിതി ഉണ്ടാക്കുന്നത്. ഊട്ടിയിലേക്കും പളനിയിലേക്കും വേളാങ്കണ്ണിയിലേക്കും കാറില് ആളെകുത്തിനിറച്ച് രാത്രിമുഴുവന് സഞ്ചരിക്കുന്നവര് കഴിയും പോലെ ഉറങ്ങും. പക്ഷേ ഡ്രൈവര്ക്കും ഉറങ്ങേണ്ടേ എന്നവര് ചിന്തിക്കാറേയില്ല. അല്പം വിശ്രമിക്കണമോ എന്നും പോലും ചോദിക്കാറില്ല പലരും. എത്തേണ്ടയിടത്തെത്തി റൂമെടുക്കുമ്പോഴും ഡ്രൈവര്ക്ക് റൂമുണ്ടോ അദ്ദേഹം കുറച്ചുസമയമെങ്കിലും ഉറങ്ങുന്നുണ്ടോ എന്നന്വേഷിക്കാറില്ല. പകല്വീണ്ടും ഡ്രൈവര് വണ്ടിയോടിക്കുക തന്നെയാണ്. രാത്രിയും ഇതുതന്നെ നില. ഇതൊന്നും പോരാത്തതിന് ചിലപ്പോള് പോകുന്ന വഴിക്ക് ഡ്രൈവര്ക്ക് ' വല്ലതും' കുടിക്കാന് വാങ്ങിക്കൊടുത്ത് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവരുമുണ്ട്. ഇതിനേക്കാള് അപകടകരമായ മറ്റൊരു സന്തോഷപ്രകടനമില്ല. ഇത്തരം യാത്രകളാണ് പലപ്പോഴും പുലര്ച്ചെ ഒരു കൂടുംബത്തിലെ നാലും അഞ്ചും അംഗങ്ങള് കൂട്ടത്തോടെ മരിക്കുന്ന മഹാ ദുരന്തങ്ങളായി മാറുന്നത്.
മൂന്നുമണിക്കൂറിലേറെ സമയം തുടര്ച്ചയായി വണ്ടിയോടിക്കാന് ഒരു ഡ്രൈവറെയും അനുവദിച്ചുകൂടാ-പകല് ആകെ 12 മണിക്കൂറിലേറെ സമയം ജോലി ചെയ്യാനും. ഹോട്ടല്റൂമിന്റെ കാശ് ലാഭിക്കാന് ഡ്രൈവറെക്കൊണ്ട് കാറോടിപ്പിക്കുന്നത് ക്രൂരതയാണ്, ആത്മഹത്യാപരമാണ്. ഡ്രൈവര്ക്ക് മദ്യം വാങ്ങിച്ചുകൊടുക്കുകയോ സ്വയം കഴിക്കാന് അനുവദിക്കുകയോ ചെയ്യാന്പാടില്ല. എല്ലാവരും ഉറങ്ങുമ്പോഴും ഒരാളെങ്കിലും ഡ്രൈവറോടൊപ്പം സംസാരിച്ചോ ശ്രദ്ധിച്ചോ ഉറങ്ങാതെ ഇരിക്കണം. മൂന്നുമണിക്കൂറില് പതിനഞ്ച് മിനിട്ടെങ്കിലും ഡ്രൈവര്ക്ക് വിശ്രമം നല്കണം. ഇതെല്ലാം അല്പം പണച്ചെലവുണ്ടാക്കാം. പക്ഷേ മനുഷ്യജീവന് അതിനേക്കാളെല്ലാം വില കൂടിയതല്ലേ ?
വണ്ടിയോടിക്കുമ്പോള് മൊബൈല് ഫോണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് കേരളത്തിലും കുറ്റകരമാണ്. ആയിരം രൂപ പിഴയടക്കേണ്ടിവരാം. കുറ്റം ആവര്ത്തിച്ചാല് ശിക്ഷ കൂടുമോ എന്നറിയില്ല. എന്നാല് വണ്ടിയോടിക്കുമ്പോള് ഫോണ് ഉപയോഗിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം കുറവല്ലേയല്ല. ചിലര് അല്പം ശ്രദ്ധാലുക്കളാണ്. കൈ ഉപയോഗിക്കാതെ ഫോണില് സംസാരിക്കാനുള്ള വിദ്യ അവര് ഏര്പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടാകും. അതൊരു തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്. കൈയില് മൊബൈല് ഫോണുള്ളതല്ല അപകടത്തിന് കാരണമാകുന്നത് എന്നാണ് ആഗോളതലത്തില് നടന്നിട്ടുള്ള പഠനങ്ങള് തെളിയിച്ചിട്ടുള്ളത്. ശ്രദ്ധ മാറുന്നതാണ് അപകടകാരണമാകാറുള്ളത്. ഫോണ് കോള് എടുക്കാതിരിക്കുക, അല്ലെങ്കില് വാഹനത്തിലുള്ള മറ്റാരെയെങ്കിലും ആ പണി ഏല്പ്പിക്കുക- അതേ പരിഹാരമുള്ളൂ. തൊണ്ണൂറു ശതമാനം കോളുകളും അത്യാവശ്യങ്ങളല്ല എന്ന് പറയേണ്ടതില്ല. ഏത് കോളും തിരിച്ചുവിളിക്കാവുന്നതേ ഉള്ളൂ. ജീവന് പണയപ്പെടുത്തി മറുപടി നല്കേണ്ട ഒരു കോളും കാണില്ല എന്ന് തീര്ച്ച.
സി.ഡി. മാറ്റുക, ഡാഷ് ബോര്ഡില് വല്ലതും തിരയുക, വാതില് അടഞ്ഞോ എന്ന് പരിശോധിക്കുക തുടങ്ങിയവയും ഡ്രൈവിങ്ങിനിടയില് ഒഴിവാക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളാണ്. ഒരു സെക്കന്റല്ലേ വേണ്ടൂ എന്ന് സ്വയം ന്യായീകരിക്കുന്നവര് ഓര്ക്കുക- അപകടത്തില്പെട്ട് മരിക്കാനും ഒരു സെക്കന്റ് മതി.
സുരക്ഷിത ഡ്രൈവിങ് സംബന്ധിച്ച് ഇനിയും കുറെ കാര്യങ്ങള് പറയാം, മറ്റൊരിക്കല്.
അത് വരെ സുരക്ഷിതമായി ഡ്രൈവ് ചെയ്യുക
റോഡ് അപകട മരണങ്ങളുടെ കാര്യത്തില് ഇന്ത്യ ചൈനയെ പിന്തള്ളിയെന്നാണ് ഈയിടെ ഇന്റര്നാഷനല് ഹെറാല്ഡ് ട്രിബ്യൂണില് വായിച്ചത് . വര്ഷം തോറും ഇന്ത്യയില് റോഡപകടത്തില് മരിക്കുന്നത് 1,20,000 പേരാണ്. നമ്മളേക്കാള് വാഹനങ്ങളും ജനസംഖ്യയും ചൈനയില് കൂടുതലുള്ളപ്പോഴാണ് ഈ നില. ചൈനയെ ഇക്കാര്യത്തില് തോല്പ്പിക്കാന് നമ്മളാഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിലും അതാണ് സംഭവിച്ചത്്.
കേരളാ പോലീസ് വെബ് സൈറ്റിലെ (www.keralapolice.org ) കണക്കുകളനുസരിച്ച് കേരളത്തില് 2009 ല് 36,433 അപകടങ്ങളില് 3773 പേര് മരിക്കുകയും 41455 പേര്ക്ക് പരിക്കേല്ക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ദിവസവും പത്ത് പേര് ശരാശരി മരിക്കുന്നുവെന്നര്ത്ഥം. മരണനിരക്ക് ലക്ഷം പേര്ക്ക് 11. കേരളത്തേക്കാള് വാഹനങ്ങളും ജനങ്ങളുമുള്ള ബ്രിട്ടനില് ലക്ഷം പേര്ക്ക് 5.5 മാത്രമാണ് മരണനിരക്ക്. ആവശ്യത്തിലേറെപ്പേര് നമ്മുടെ തെരുവുകളില് മരിച്ചുവീഴുന്നു എന്ന് സാരം.
പ്രശ്നത്തിന്റെ ഗൗരവം ബോധ്യപ്പെടാന് കേരളത്തിലാര്ക്കും അപകടങ്ങളുടെ സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകളൊന്നും ആവശ്യമില്ല. അപകടമരണവാര്ത്തയില്ലാതെ ഒരു ദിവസവും കടന്നുപോകുന്നില്ല. മരണവാര്ത്തകളെല്ലാം ദു: ഖകരമാണ്. ചിലതൊക്കെ ഹൃദയഭേദകമാണ്. വിദേശത്തേക്ക് പോകുന്ന അമ്മയെ യാത്രയയച്ച് മടങ്ങുന്ന കൊച്ചുമക്കള് കാര് പുഴയില്വീണ് മരണമടഞ്ഞതുപോലുള്ള എത്രയെത്ര സംഭവങ്ങള്! വാര്ത്തകളൊന്നും വായിക്കാതെ തന്നെ ആളുകള്ക്ക് അവസ്ഥയുടെ ഗൗരവം അറിയാം. എന്റെ രണ്ട് ബന്ധുക്കള് പത്ത് വര്ഷത്തിനിടയില് അപകടത്തില് മരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു ബന്ധുവിനെയോ സുഹൃത്തിനെയോ അപകടത്തില് നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ആരെങ്കിലും കേരളത്തിലുണ്ടാകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
അപകടത്തിലെ മരണങ്ങളാണ് ഏറ്റവുമധികം ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. പക്ഷേ അതൊരു വശം മാത്രമേ ആകുന്നുള്ളൂ. മരിക്കുന്ന ഓരോ ആള്ക്കുമൊപ്പം രണ്ടുപേര് ജീവിതകാലം മുഴുവന് നീളുന്ന യാതനകള് അനുഭവിക്കാന് വിധിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. പത്ത് പേര് ആസ്പത്രിയില് കിടന്ന് കഷ്ടപ്പെടേണ്ടിവരാറുണ്ട്. അതിന്റെയെല്ലാം നിയമ-വൈദ്യച്ചെലവുകള് എത്രവരും എന്നാലോചിച്ചുനോക്കൂ. കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം മനസ്സിലാകും.
അപകടങ്ങളുടെ കാരണത്തെക്കുറിച്ച് അവബോധമില്ലാത്ത ഒരു പ്രദേശമൊന്നുമല്ല കേരളം. കാരണമുമറിയാം പരിഹാരവുമറിയാം. ചായക്കടയിലെ ചര്ച്ച കേട്ടാലുമത് എല്ലാവര്ക്കും മനസ്സിലാകും. നിയമലംഘനങ്ങള്, മോശം റോഡുകള്, ശ്രദ്ധയില്ലായ്കള്, മത്സരങ്ങള്... നിയമപാലനം കര്ശനമാക്കുകയും സര്ക്കാര് ശരിയായ നയങ്ങള് നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്താല് പ്രശ്നം പകുതി തീരുമെന്ന് ആര്ക്കാണറിയാത്തത് !
ഈ പരിഹാരങ്ങളധികവും നമ്മുടെ പരിധിയിലല്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ നമ്മുടെ പരിധിക്കകത്ത് നിന്ന് ചെയ്യാവുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ഞാനിവിടെ പരാമര്ശിക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്നത്. നമുക്ക് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള് ചെയ്യാന് കഴിയും- അതിനര്ഥം ഗവണ്മെന്റും പോലീസും ഒന്നും ചെയ്യേണ്ടതില്ല എന്നല്ല. അതല്ല ഈ ലേഖനത്തിന്റെ വിഷയം എന്നേ പറയുന്നുള്ളൂ. നമുക്കെന്ത് ചെയ്യാന് കഴിയും എന്നുമാത്രം ഇപ്പോള് നോക്കാം.
മരണത്തില് നിന്നുതുടങ്ങാം
മുമ്പ് വായിച്ച ഒരു പുസ്തകത്തിലെ രംഗം ഓര്മവരുന്നു. നായിക അര്ബുദത്താല് മരിക്കാന് പോകുന്നു. അവളുടെ കാമുകന് എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാന്പോലും പറ്റാതെ ദു:ഖിതനായിരിക്കുന്നു. അവളപ്പോള് നിശ്ശബ്ദത ഭഞ്ജിക്കാന് പറയുന്നതെന്തെന്നോ ? ശവസംസ്കാരം എവിടെ നടത്താം എന്ന് നമുക്ക് ആദ്യം ചര്ച്ച ചെയ്യാം. അങ്ങനെയാകുമ്പോള് പിന്നീട് പറയുന്നതെല്ലാം അതിനെക്കാള് ഭേദപ്പെട്ടതായി തോന്നിക്കോളും !
അത് കൊണ്ട് ഈ ലേഖനത്തില്, ഏറ്റവും മോശമായതിനെകുറിച്ചാദ്യം പറയാം. പിന്നീട് വായിക്കുന്നതെല്ലാം ഭേദപ്പെട്ടതായിത്തോന്നും.
സ്ഥിതിവിവരക്കണക്ക് അനുസരിച്ച് നിങ്ങള് ഒരപടമുണ്ടാകാനും മരിക്കാനുമുള്ള സാധ്യത വളരെ കൂടുതലാണ്. അതുകൊണ്ട് റോഡിലിറങ്ങുംമുമ്പ് ഏറ്റവും മോശമായതിനെ മുന്നില്കാണുക. ഇങ്ങനെ പറയുന്നതുതന്നെ മോശവും ഒട്ടും രസിക്കാത്തതുമാണെന്നറിയായ്കയല്ല. നമ്മള് ഓരോദിവസവും കാണുകയും കേള്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അപകടങ്ങളില് മരിച്ചവരെല്ലാം നമ്മളെപ്പോലെയാണ് വീട്ടില് നിന്നിറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവുക. മരണത്തെക്കുറിച്ചൊരു വിദൂരമായ ചിന്ത പോലും അവരുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിക്കാണില്ല. അത്യന്തം അപ്രതീക്ഷിതമായ മരണമാകുമ്പോള് ഒരു തയ്യാറെടുപ്പും നടത്തിക്കാണില്ലെന്ന് ഉറപ്പ്. അത് കുടുംബത്തെ എത്രമാത്രം തകര്ക്കുമെന്നൊന്നും ആരും ചിന്തിച്ചെന്ന് വരില്ല. ഇതെന്റെ അവസാനദിവസമാണ് എന്ന ബോധത്തോടെ റോഡിലിറങ്ങിയിരിക്കുമോ മരിച്ച ആരെങ്കിലും ! മരണം ആരെയും പിടികൂടാം എപ്പോഴും പിടികൂടാം. അതില്നിന്ന് ആര്ക്കും ഓടിരക്ഷപ്പെടാന് കഴിയില്ല.
വണ്ടിയോടിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും ഒരാള് എപ്പോഴും ചില കാര്യങ്ങള് തയ്യാറാക്കിയിരിക്കണമെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നാറുള്ളത്. ഒരു വില്പത്രം തയ്യാറാക്കുക എന്നതാണ് അതില് പ്രധാനം. എണ്പത് വയസ്സായവര് പോലും സ്വമേധയാ അത് ചെയ്യാറില്ലെന്നത് നമ്മുടെ മാത്രം പ്രത്യേകതയാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു. മരിച്ച ആളുടെ സ്വത്തുക്കള് എന്തെല്ലാമാണ്, എവിടെയെല്ലാമാണ് നിക്ഷേപങ്ങളുള്ളത് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളൊന്നും ഭാര്യയോ മക്കളോ അറിയാതിരിക്കുക, അവര് സ്വത്തിനുവേണ്ടി കലഹിക്കുക- എന്തൊരു ദുരന്തമാണത്! ഒരു ലൈഫ് ഇന്ഷുറന്സ് പോളിസിയെങ്കിലും എടുത്തില്ലെങ്കില് പൂര്ണമായി നിങ്ങളെ ആശ്രയിച്ച് കഴിയുന്നവര്ക്ക് എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന ചിന്ത ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവര്ക്കെല്ലാം ഉണ്ടാവേണ്ടതുണ്ട്. പോര, ഒരു ആരോഗ്യ ഇന്ഷുറന്സും എടുത്തിരിക്കണം. ഇന്ത്യയിലിപ്പോഴും ആരോഗ്യ ഇന്ഷുറന്സിന് വേണ്ടത്ര അംഗീകാരം കിട്ടിയിട്ടില്ല. മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലെ സ്ഥിതി അതല്ല. കുറച്ച് കൂടി പണം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില് നല്ല ചികിത്സ നല്കി ജീവന് രക്ഷപ്പെടുത്താമായിരുന്നു എന്ന ദു:ഖം മരണശേഷം ഉണ്ടാവാതിരിക്കാന് ഇതാവശ്യമാണ്.
കിട്ടുന്നത് ലൈസന്സ് മാത്രം
ഇത്രയും സജ്ജമാണെങ്കില് നമുക്ക് ഡ്രൈവിങ്ങിലേക്ക് മടങ്ങാം. ഇന്ത്യയില് ഡ്രൈവിങ് ലൈസന്സ് എടുത്ത എല്ലാവര്ക്കും അറിയാം ലൈസന്സ് കിട്ടിയ ദിവസം വണ്ടിയോടിച്ച് വീട്ടില് വരാന് നിങ്ങള്ക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല എന്ന്്. എങ്ങനെ വണ്ടിയോടിക്കണം എന്ന് പഠിപ്പിക്കുകയല്ല, നിങ്ങള്ക്ക് ഡ്രൈവിങ് ലൈസന്സ് വാങ്ങിച്ചുതരലാണ് തങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം എന്ന് കരുതുന്നവരാണ് നമ്മുടെ എല്ലാ ഡ്രൈവിങ് സ്കൂളുകാരും. അവര് ഇത് മാറ്റാനൊന്നും പോകുന്നില്ല. കഷ്ടിച്ച് കടന്നുകൂടാനുള്ള വിദ്യകള് അവര് നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കും. നഗരത്തിരക്കില് ഓടിക്കാനോ രാത്രി ഓടിക്കാനോ മഴയില് ഓടിക്കാനോ അറിയാത്ത ഒരാള് സ്റ്റേഡിയത്തില് ഓടിച്ച് ലൈസന്സ് എടുക്കുന്നതിന്റെ അര്ഥശൂന്യതയെക്കുറിച്ച വിവരിക്കേണ്ട കാര്യമേയില്ല. ലൈസന്സ് കിട്ടിയ ശേഷമായാലും ശരി പരിചയസമ്പന്നനായ ഒരാളില് നിന്ന് ഡ്രൈവിങ്ങിന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളും സ്വായത്തമാക്കിയേ തീരൂ.
കാറിനെ പഠിക്കാതെയാണ് നമ്മുടെ ഡ്രൈവിങ് പഠനം. ബോണറ്റ് തുറന്നാല് എന്താണുള്ളത്, എങ്ങനെയാണ് അതിലെ വിവിധ ഡയലുകള് വായിക്കേണ്ടത്, എന്താണ് യന്ത്രത്തില് നിന്നുള്ള ശബ്ദങ്ങളുടെ അര്ഥങ്ങള്...ഇതൊന്നും ഡ്രൈവിങ് സ്കൂളുകാര് പഠിപ്പിച്ചുതരണമെന്നില്ല. നല്ലൊരു മെക്കാനിക്കില് നിന്ന് കുറെയെല്ലാം പഠിച്ചെടുക്കാനാകും. മെക്കാനിക്കിന്റെ പണി നമ്മള് ചെയ്യാനല്ല, പക്ഷേ അതിനപ്പുറം ചിലതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.
റോഡില് വാഹനങ്ങളുടേതായ ഒരു പരിസ്ഥിതിവ്യവസ്ഥയുണ്ട്. വലിയ മൃഗങ്ങള്ക്കിടയില് ചെറിയവയുടെ നിലനില്പ്പ് പ്രയാസത്തിലാകുന്നതുപോലെ, വലിയ വാഹനങ്ങള് ചെറിയവയെ വല്ലാതെ അവഗണിക്കുന്നത് കൊണ്ട് എല്ലായ്പ്പോഴും ഏറ്റവും ചെറിയ വാഹനമായ സ്കൂട്ടര്-ബൈക്ക് യാത്രക്കാരാണ് ഏറെ അപകടത്തില് ചെന്ന് പെടുന്നത്. കഴിയുന്നതും ടൂ വീലര് യാത്ര വാഹനങ്ങള് കുറഞ്ഞ റോഡുകളിലേക്ക് പരിമിതപ്പെടുത്താന് ശ്രമിക്കുക. ചെറിയ ദൂരം മാത്രം അതിനെ ആശ്രയിക്കുക. ഈയിടെ ഒരു യുവതി വീട്ടില്നിന്ന് 130 കിലോമീറ്റര് അകലെ സക്ൂട്ടര് ഓടിച്ചുപോയി അപകടത്തില്പെട്ട് മരിച്ചതായി പത്രത്തില്വായിച്ചു. സങ്കടമാണിത്. ഇത്രയും ദൂരം വണ്ടിയോടിക്കുന്നത് അപകടം ക്ഷണിച്ചുവരുത്തല്തന്നെയാണ്.
വാഹനങ്ങളിലെ സുരക്ഷാവ്യവസ്ഥകള്
വാഹനത്തിന്റെ സുരക്ഷാ വ്യവസ്ഥകളില് വാഹനം വാങ്ങുമ്പോള്തന്നെയൊരു കണ്ണ് വേണം. സീറ്റ് ബെല്ട്ടുകള് ഉണ്ടോ എന്ന് ആര് നോക്കാറുണ്ട് ? പിന്സീറ്റില് ബെല്ട് ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞാല് അതിനെ പരിഹസിക്കുകയേ ഉള്ളൂ ആളുകള്. പിന്നിലും സീറ്റ് ബല്ട്ട് ഉപയോഗിക്കേണ്ടതാവശ്യമാണ്. എയര്ബാഗ്സ്, വശങ്ങളില് ശരീരം ചെന്നിടിക്കാതിരിക്കാനുള്ള സംവിധാനം, പൂട്ട് തകര്ക്കുന്നതിനെതിരെയുള്ള മുന്കരുതല് തുടങ്ങിയവകള്ക്കെല്ലാം മരണത്തിനും ജീവിതത്തിനുമിടയിലുള്ള നിമിഷങ്ങളില് നിര്ണായക സ്ഥാനമാണുള്ളത്.
വാഹനം പുതിയതാകട്ടെ പഴയതാകട്ടെ, വാഹനത്തിന്റെ മെയിന്റനന്സ് സംബന്ധിച്ച ചരിത്രം നോക്കിയേ പറ്റൂ. കാറിന്റെ യന്ത്രം കണ്ടീഷനാണ് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല, അതിന്റെ ടയര് തേഞ്ഞ് മിനുസമായിട്ടുണ്ടെങ്കില്. ബ്രെയ്ക് ഓയില് കുറഞ്ഞ കാറില് അപകടം ഒപ്പമുണ്ടാകും. എല്ലം ശരി പക്ഷേ ഇന്ഷുറന്സ് കാലാവധി കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്, റജിസ്റ്റ്രേഷന് രേഖകള് ശരിയല്ലെങ്കില് അപകടത്തിന്റെ കുഴപ്പങ്ങള്ക്കും കേസ്സും കൂട്ടവും വേറെയും ഉണ്ടാകും. രണ്ടും ഒപ്പം ഉണ്ടാവുക അത്ര സുഖമുള്ള കാര്യമല്ല.
കേരളത്തില് ഇത് പറയാന് സമയമായോ എന്നറിയില്ല. പല രാജ്യങ്ങളിലും റോഡ് യാത്രക്ക് മുമ്പ് ആ യാത്ര വേണോ എന്ന ചിന്ത ഒരു സ്വാഭാവിക കാര്യമായിട്ടുണ്ട്. സഞ്ചരിക്കാനല്ലെങ്കില് കാറെന്തിനാണ് എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവരാണ് നാം. ഒരു യാത്ര പുറപ്പെട്ടില്ലെങ്കില് ആ യാത്രയില് അപകടമുണ്ടാകില്ല എന്ന് ചില നാടുകളില് പറയാറുണ്ട്. നമ്മുടെ എത്ര യാത്രകള് അത്യാവശ്യങ്ങളായിരുന്നു എന്നാലോചിക്കേണ്ട കാലമായിട്ടുണ്ട്. വിമാനത്താവളങ്ങളില് ആളുകളെ സ്വീകരിക്കാനും യാത്രയയക്കാനും ഇത്രയധികമാളുകള് തടിച്ചുകൂടുന്ന കാഴ്ച മറ്റുരാജ്യങ്ങളില് പൊതുവെ കാണാറില്ല. ഒന്നോ രണ്ടാ പേരേ ആരെയും കൂട്ടാന് വരികയുള്ളൂ. ഒട്ടനവധി അപകടവാര്ത്തകളില് വിമാനത്താവളത്തിലേക്കുള്ള പോക്കുവരവുകള്ക്കിടയിലായിരുന്നു സംഭവമെന്ന വിശദീകരണം വായിക്കേണ്ടിവരുന്നു. യാത്രയയപ്പുകളുടെയും സ്വീകരണങ്ങളുടെയും പിന്നിലെ സ്നേഹവായ്പിനെ അവഗണിക്കാനാവില്ല, യാത്രയയപ്പും സ്വീകരണവും വീട്ടില്തന്നെയാക്കുന്നത് അനേകജീവനുകള് രക്ഷിക്കാന് പ്രയോജനപ്പെടുമെന്നതാണ് സത്യം.
കേരളത്തില് കാണാറുപോലുമില്ലാത്തതും വികസിതരാജ്യങ്ങളില് സാര്വത്രികവുമായ ഒരു രക്ഷാസംവിധാനത്തെക്കുറിച്ച് പറയാം. വാഹനങ്ങളിലെ കുട്ടിസീറ്റ് ആണത്. മുന്സീറ്റില് കുഞ്ഞിനെ മടിയിരുത്തി ഇരിക്കുന്ന ഭാര്യയും വണ്ടിയോടിക്കുന്ന ഭര്ത്താവും ഒരു സാധാരണ കാഴ്ചതന്നെ. കുഞ്ഞുതെറിച്ച് പോകാന് ഒരു സഡന്ബ്രേക്കോ വശത്തേക്ക് പെട്ടന്നൊരു തിരിവോ മതി. 12 വയസ് വരെയുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങള്ക്ക് തെറിച്ചുപോകാതെ ഇരിക്കാന് പ്രത്യേകസീറ്റ് വേണമെന്നത് വികസിത രാജ്യങ്ങളിലെല്ലാം നിര്ബന്ധമായ കാര്യമാണ്. ഇതില്ലാതെ അപകടത്തില് കുഞ്ഞിന് പരിക്കേറ്റാല് അവിടെ മാതാപിതാക്കളാണ് കേസ്സില് പ്രതികളാകുക. നിങ്ങള്ക്ക് കുഞ്ഞിന്റെ ജീവന്കൊണ്ട് കളിക്കാന് അവകാശമില്ല.
ലഹരിയും ക്ഷോഭവും
സീറ്റ് ബെല്ട്ടുകള്ക്കെതിരായ പരാതികളും പരിഭവങ്ങളും കേരളത്തില് പതുക്കെ അവസാനിച്ചതുപോലുണ്ട്. ഇപ്പോഴും പക്ഷേ ഡ്രൈവര്ക്ക് മതി സീറ്റ് ബെല്റ്റ് എന്ന് പലരും ധരിച്ചത് പോലുണ്ട്. പിന്സീറ്റിലുള്ളവര്ക്കും അതാവശ്യമാണെന്നതാണ് യാഥാര്ഥ്യം. അതിനെക്കുറിച്ചാലോചിക്കാന് സമയമായി. ഡയാനാ രാജകുമാരി പിന്സീറ്റില് ബെല്ട് കെട്ടാതെയിരുന്നതാണ് മരണകാരണമെന്ന് പറയാറുണ്ട്. ഇക്കാര്യങ്ങളിലെല്ലാം ഒരു കാര്യമേ ഓര്ക്കേണ്ടതുള്ളു. നിയമം പാലിക്കാനല്ല നാമിതൊന്നും സ്വീകരിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കാനാണ്. സര്ക്കാറിനോടും പോലീസിനോടുമല്ല തന്നോടും തന്റെ കുടുംബത്തോടുംതന്നെയാണ് നമ്മുടെ പ്രാഥമിക ബാധ്യത.
കാറില് യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള് ചിലപ്പോള് എല്ലാവരും ഡ്രൈവിങ് ലൈസന്സ് ഉള്ളവരാണ് എന്നുവരാം. അപ്പോള് ആരാണ് വണ്ടിയോടിക്കുക ? നല്ല പരിചയസമ്പത്തും നല്ല മാനസികാവസ്ഥയുള്ള ആള്വേണം വണ്ടിയോടിക്കാനെന്ന് ഞാന് പറയും. എല്ലായ്പ്പോഴും ഓടിക്കാറുള്ളത് അച്ഛനാകാം. എന്നാല് അല്പം വല്ലായ്കയോ അല്പം ലഹരിയോ ഉള്ള ദിവസം മാറിക്കൊടുത്തേ പറ്റൂ. നിയമത്തില് അനുവദനീയമായ മദ്യത്തിന്റെ തോതിനെക്കുറിച്ച് വ്യവസ്ഥകളുണ്ടാകാം. പക്ഷേ മദ്യം ലവലേശമുണ്ടെങ്കില്പോലും ഡ്രൈവ് ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതാണ് അവനവനും കുടുംബത്തിനും നല്ലത്. ലഹരിക്കങ്ങനെ സുരക്ഷിതമായ പരിധിയൊന്നുമില്ല. അപകടസാധ്യത വര്ദ്ധിപ്പിക്കാന് ലഹരി നന്നെക്കുറച്ച് മതി.
ഞാന് വണ്ടി ഓടിക്കാമോ എന്ന് സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട അനേകം സന്ദര്ഭങ്ങളുണ്ട്. ലഹരി മാത്രമല്ല പ്രശ്നം. എന്തെങ്കിലും കാരണത്താല് ക്ഷുഭിതമായ മനസ്സോടെ ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നത് അപകടം വിളിച്ചുവരുത്തലാണ്. ഭാര്യാഭര്ത്താക്കന്മാരാണ് മിക്കപ്പോഴും ക്ഷോഭത്തോടെ യാത്ര നടത്താറുള്ളത്. യാത്ര പുറപ്പെടുംമുമ്പേ എന്തിനെയെങ്കിലും ചൊല്ലി അവര് കലഹിച്ചേക്കാം. യാത്രക്കിടയിലും അത് സംഭവിച്ചേക്കാം. ഇത് ഒഴിവാക്കിയേ തീരൂ. ഒന്നുകില് യാത്രക്കിടയിലോ അതിന് മുമ്പോ കലഹിക്കാതിരിക്കുക അല്ലെങ്കില് വണ്ടിയോടിക്കാന് വേറെ ആളെ ഏല്പ്പിക്കുക. എന്ത് പ്രകോപനമുണ്ടായാലും വണ്ടിയോടിക്കുന്ന ആളുമായി തര്ക്കമോ കലഹമോ ഉണ്ടാക്കരുത്. അത് ഭാര്യയായാലും ടാക്സിഡ്രൈവറായാലും ഫലം ഒന്നുതന്നെയാണ്. അസ്വാസ്ഥ്യമുണ്ടാക്കുന്ന വാര്ത്ത കേട്ട്് കാറെടുത്തുപറക്കുമ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നത് ഒന്ന് തന്നെ.
ലോഡ്ജ് വേണ്ട, കാറിലുറങ്ങാം
ആഹ്ലാദദായകമായ യാത്രകളും ദുരന്തങ്ങളിലവസാനിക്കാറുണ്ട്. തിരുവനന്തപുരത്ത് നിന്ന് ഗുരുവായൂരിലേക്ക് പുറപ്പെടുന്നു. വൈകീട്ട് പുറപ്പെടുന്നതില് ഒരു ഉദ്ദേശ്യം വേറെയുണ്ട്. വണ്ടിയില് ഉറങ്ങാം ലോഡ്ജ് വേണ്ട. പുലര്ച്ചെ എത്തുന്നു. പകല് നമ്മള് ക്യു നിന്നും പ്രാര്ഥിച്ചും കഴിച്ചുകൂട്ടുന്നു. ഡ്രൈവര് നമ്മളോടൊപ്പം തന്നെയുണ്ട് പകല് മുഴുവന്. വൈകീട്ട് നമ്മള് മടങ്ങുന്നു. അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടുമുള്ള യ്ാത്രയില് നമ്മള് ചാരിയും ചെരിഞ്ഞും കാറില് മയങ്ങുന്നു. ഡ്രൈവറോ ? പലരും അക്കാര്യമന്വേഷിക്കാറുപോലുമില്ല. ഡ്രൈവര് നമ്മളിലൊരാള് ആണെങ്കില് അപകടസാധ്യത കൂടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഏത് നിമിഷവും ഒന്ന് മയങ്ങിപ്പോകാം. കാറിലുള്ളവര് മുഴുവന് മരിച്ച പല പുലര്കാല അപകടങ്ങളും ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചതായിരിക്കും.
ടാക്സിയില് ഡ്രൈവര് പലപ്പോഴും ഒട്ടും പരിചിതനാവില്ല. കാര് പറപ്പിക്കുകയും ട്രാഫിക് ജാമുകളില് സ്മാര്ട് ആയി പലരേയും വെട്ടിച്ച് കുതിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആളെയാണ് നമുക്കിഷ്ടം. പക്ഷേ നമ്മള് അപകടത്തെ ക്ഷണിച്ചുവരുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇന്ത്യയില് വരുമ്പോഴെല്ലാം പത്തുവര്ഷമായി ഞാന് വിളിക്കുന്ന കാറിന്റെ ഡ്രൈവര് ബേബിച്ചേട്ടനാണ്. വേഗപരിധി ലംഘിക്കാത്ത, നിയമമൊന്നും ലംഘിക്കാത്ത, വാഹനത്തിന്റെ ക്യൂ മറികടക്കാത്ത ബേബിച്ചേട്ടന്. അത്യാവശ്യത്തിന് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോവുകയാണെങ്കില് നമുക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചേക്കും. പെരുമ്പാവൂരില് നിന്ന് തിരുവനന്തപുരത്ത് എത്താന് എട്ട് മണിക്കൂറെടുത്താല് ആര്ക്കാണ് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കാതിരിക്കുക ! എങ്കിലും ഞാന് അദ്ദേഹത്തെയേ വിളിക്കാറുള്ളൂ. അദ്ദേഹമൊരിക്കലെങ്കിലും സഡന്ബ്രേക്കടിച്ചതായി ഓര്മയില്ല.
പലപ്പോഴും രാത്രികാലത്ത് ഡ്രൈവര്മാര്ക്ക് വണ്ടിയില്തന്നെ കിടന്നുറങ്ങേണ്ടിവരാറുണ്ട്്. എവിടെ ഉറങ്ങുന്നു എന്ന് അധികംപേരും ഡ്രൈവറോട് ചോദിക്കാറുമില്ല. കാറില് കൊതുകുകടിയേറ്റ്, എ.സി ഓണ് ചെയ്ത് ഉറങ്ങുമ്പോള് ചെലവാകുന്നത് പെട്രോളാണ്. ഡ്രൈവര്ക്ക് നേരാംവണ്ണം ഉറങ്ങാന് പറ്റാറുമില്ല. ഹോട്ടലുകളില് ഡ്രൈവര്മാര്ക്കുള്ള പ്രത്യേക സൗകര്യങ്ങളുണ്ടാവില്ല, യാത്രക്കാര് ഡ്രൈവര്മാര്ക്ക് റൂം എടുക്കാറുമില്ല. ഫലമോ നേരാംവണ്ണം ഉറങ്ങാന് കഴിയാത്ത ഡ്രൈവര് നിങ്ങളുമായി പിറ്റേന്ന് പകല് വണ്ടിയോടിക്കുന്നു. ഡ്രൈവര് ഇതുമൂലം കുപിതനുമാകുന്നെങ്കില് സ്ഥിതി ഒന്നുകൂടി മോശമാകുന്നു.
ഡ്രൈവര് ഉറങ്ങാതിരിക്കുമ്പോള്
പുലര്കാല റോഡ് ദുരന്തങ്ങള് മിക്കവയും ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്ന ആളുടെ ഉറക്കവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്ന് പറയേണ്ടതില്ല. വിനോദസഞ്ചാരമോ തീര്ത്ഥാടനമോ വിമാനത്താവളത്തില് യാത്രയയപ്പോ സ്വീകരണമോ കഴിഞ്ഞാവും മിക്കവരും രാത്രി മുഴുക്കെ വണ്ടിയോടിച്ച് വരുന്നത്. യാത്രയുടെ ദൈര്ഘ്യവും ഡ്രൈവര്ക്ക് എത്ര വിശ്രമം കിട്ടി എന്നതും ഇവിടെ നിര്ണായകമാകുന്നു. തിരുവല്ലയില് നിന്ന് കൊച്ചിക്ക് രാത്രി എട്ട് മണിക്ക് യാത്ര പുറപ്പെടുന്നു എന്നിരിക്കട്ടെ. പകല്മുഴുവന് ജോലി ചെയ്ത ശേഷമാണോ ഡ്രൈവര് നമ്മോടൊപ്പം വരുന്നത് എന്നാരും അന്വേഷിക്കാറില്ല. തലേരാത്രി അദ്ദേഹം ഉറങ്ങിയോ എന്നും നോക്കാറില്ല. പകല്മുഴുവന് ജോലി ചെയ്ത ഈ ഡ്രൈവര് രാത്രി എയര്പോര്ട്ടില് പോയി തിരിച്ചെത്തുന്ന സമയം രാവിലെ അഞ്ചോ ആറോ മണിയായിരിക്കും. 20 മണിക്കൂറായി ജോലിചെയ്യുന്ന ഡ്രൈവറില്നിന്ന് എന്ത് സുരക്ഷിതത്വമാണ് നമുക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കാനാവുക ? ഇത്രയും നീണ്ട സമയം സമ്പൂര്ണമായി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കാനുള്ള ശാരീരികക്ഷമത മനുഷ്യസഹജമല്ല. രാത്രി മുഴുവന് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്ന ആള് തലേന്ന് പകല് വിശ്രമിച്ചിരിക്കണം. ടാക്സി വിളിക്കുമ്പോഴാണ് ഇക്കാര്യം ഏറ്റവും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്.
കാറില് രാത്രി സഞ്ചരിച്ച് ഹോട്ടലില് മുറിയെടുക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് കൂടുതല് അപകടകരമായ സ്ഥിതി ഉണ്ടാക്കുന്നത്. ഊട്ടിയിലേക്കും പളനിയിലേക്കും വേളാങ്കണ്ണിയിലേക്കും കാറില് ആളെകുത്തിനിറച്ച് രാത്രിമുഴുവന് സഞ്ചരിക്കുന്നവര് കഴിയും പോലെ ഉറങ്ങും. പക്ഷേ ഡ്രൈവര്ക്കും ഉറങ്ങേണ്ടേ എന്നവര് ചിന്തിക്കാറേയില്ല. അല്പം വിശ്രമിക്കണമോ എന്നും പോലും ചോദിക്കാറില്ല പലരും. എത്തേണ്ടയിടത്തെത്തി റൂമെടുക്കുമ്പോഴും ഡ്രൈവര്ക്ക് റൂമുണ്ടോ അദ്ദേഹം കുറച്ചുസമയമെങ്കിലും ഉറങ്ങുന്നുണ്ടോ എന്നന്വേഷിക്കാറില്ല. പകല്വീണ്ടും ഡ്രൈവര് വണ്ടിയോടിക്കുക തന്നെയാണ്. രാത്രിയും ഇതുതന്നെ നില. ഇതൊന്നും പോരാത്തതിന് ചിലപ്പോള് പോകുന്ന വഴിക്ക് ഡ്രൈവര്ക്ക് ' വല്ലതും' കുടിക്കാന് വാങ്ങിക്കൊടുത്ത് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവരുമുണ്ട്. ഇതിനേക്കാള് അപകടകരമായ മറ്റൊരു സന്തോഷപ്രകടനമില്ല. ഇത്തരം യാത്രകളാണ് പലപ്പോഴും പുലര്ച്ചെ ഒരു കൂടുംബത്തിലെ നാലും അഞ്ചും അംഗങ്ങള് കൂട്ടത്തോടെ മരിക്കുന്ന മഹാ ദുരന്തങ്ങളായി മാറുന്നത്.
മൂന്നുമണിക്കൂറിലേറെ സമയം തുടര്ച്ചയായി വണ്ടിയോടിക്കാന് ഒരു ഡ്രൈവറെയും അനുവദിച്ചുകൂടാ-പകല് ആകെ 12 മണിക്കൂറിലേറെ സമയം ജോലി ചെയ്യാനും. ഹോട്ടല്റൂമിന്റെ കാശ് ലാഭിക്കാന് ഡ്രൈവറെക്കൊണ്ട് കാറോടിപ്പിക്കുന്നത് ക്രൂരതയാണ്, ആത്മഹത്യാപരമാണ്. ഡ്രൈവര്ക്ക് മദ്യം വാങ്ങിച്ചുകൊടുക്കുകയോ സ്വയം കഴിക്കാന് അനുവദിക്കുകയോ ചെയ്യാന്പാടില്ല. എല്ലാവരും ഉറങ്ങുമ്പോഴും ഒരാളെങ്കിലും ഡ്രൈവറോടൊപ്പം സംസാരിച്ചോ ശ്രദ്ധിച്ചോ ഉറങ്ങാതെ ഇരിക്കണം. മൂന്നുമണിക്കൂറില് പതിനഞ്ച് മിനിട്ടെങ്കിലും ഡ്രൈവര്ക്ക് വിശ്രമം നല്കണം. ഇതെല്ലാം അല്പം പണച്ചെലവുണ്ടാക്കാം. പക്ഷേ മനുഷ്യജീവന് അതിനേക്കാളെല്ലാം വില കൂടിയതല്ലേ ?
വണ്ടിയോടിക്കുമ്പോള് മൊബൈല് ഫോണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് കേരളത്തിലും കുറ്റകരമാണ്. ആയിരം രൂപ പിഴയടക്കേണ്ടിവരാം. കുറ്റം ആവര്ത്തിച്ചാല് ശിക്ഷ കൂടുമോ എന്നറിയില്ല. എന്നാല് വണ്ടിയോടിക്കുമ്പോള് ഫോണ് ഉപയോഗിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം കുറവല്ലേയല്ല. ചിലര് അല്പം ശ്രദ്ധാലുക്കളാണ്. കൈ ഉപയോഗിക്കാതെ ഫോണില് സംസാരിക്കാനുള്ള വിദ്യ അവര് ഏര്പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടാകും. അതൊരു തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്. കൈയില് മൊബൈല് ഫോണുള്ളതല്ല അപകടത്തിന് കാരണമാകുന്നത് എന്നാണ് ആഗോളതലത്തില് നടന്നിട്ടുള്ള പഠനങ്ങള് തെളിയിച്ചിട്ടുള്ളത്. ശ്രദ്ധ മാറുന്നതാണ് അപകടകാരണമാകാറുള്ളത്. ഫോണ് കോള് എടുക്കാതിരിക്കുക, അല്ലെങ്കില് വാഹനത്തിലുള്ള മറ്റാരെയെങ്കിലും ആ പണി ഏല്പ്പിക്കുക- അതേ പരിഹാരമുള്ളൂ. തൊണ്ണൂറു ശതമാനം കോളുകളും അത്യാവശ്യങ്ങളല്ല എന്ന് പറയേണ്ടതില്ല. ഏത് കോളും തിരിച്ചുവിളിക്കാവുന്നതേ ഉള്ളൂ. ജീവന് പണയപ്പെടുത്തി മറുപടി നല്കേണ്ട ഒരു കോളും കാണില്ല എന്ന് തീര്ച്ച.
സി.ഡി. മാറ്റുക, ഡാഷ് ബോര്ഡില് വല്ലതും തിരയുക, വാതില് അടഞ്ഞോ എന്ന് പരിശോധിക്കുക തുടങ്ങിയവയും ഡ്രൈവിങ്ങിനിടയില് ഒഴിവാക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളാണ്. ഒരു സെക്കന്റല്ലേ വേണ്ടൂ എന്ന് സ്വയം ന്യായീകരിക്കുന്നവര് ഓര്ക്കുക- അപകടത്തില്പെട്ട് മരിക്കാനും ഒരു സെക്കന്റ് മതി.
സുരക്ഷിത ഡ്രൈവിങ് സംബന്ധിച്ച് ഇനിയും കുറെ കാര്യങ്ങള് പറയാം, മറ്റൊരിക്കല്.
അത് വരെ സുരക്ഷിതമായി ഡ്രൈവ് ചെയ്യുക
Wednesday, August 4, 2010
അവിടെ മൗദൂദി കൃതികള്ക്ക് വിലക്ക്
ഹമീദ് ചേന്നമംഗലൂര്
ബംഗ്ലാദേശില് ഷെയ്ഖ് മുജീബുര് റഹ്മാന്റെ കാലത്ത്, 1972-ല് നിലവില് വന്ന ഭരണഘടനയുടെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ സവിശേഷതകളില് ഒന്ന് അതിന്റെ 12-ാം വകുപ്പായിരുന്നു. എല്ലാരൂപങ്ങളിലുമുള്ള മതാധിഷ്ഠിത രാഷ്ട്രീയത്തെ വിലക്കുന്നതായിരുന്നു ആ വകുപ്പ്. ഭരണഘടനയുടെ ആമുഖത്തില് ചേര്ത്ത മതനിരപേക്ഷതയും ജനാധിപത്യവും ദേശീയത്വവും സോഷ്യലിസവും സാമൂഹിക ജീവിതത്തില് ഉറപ്പിക്കാന് മതാസ്പദ രാഷ്ട്രീയം നിരോധിച്ചേ മതിയാവൂ എന്ന പക്ഷക്കാരനായിരുന്നു മുജീബുര് റഹ്മാന്. അങ്ങനെയാണ് 12-ാം വകുപ്പ് ഭരണഘടനയുടെ ഭാഗമായത്.
1975-ല് ഷെയ്ഖ് മുജീബുര് റഹ്മാന് വധിക്കപ്പെട്ടതോടെ സ്ഥിതിഗതികള് മാറാന് തുടങ്ങി. ഭരണഘടനയുടെ മതനിരപേക്ഷ ജനാധിപത്യ സ്വഭാവം അട്ടിമറിക്കപ്പെട്ടു. ജനറല് സിയാവുര് റഹ്മാന്റെ കാലത്ത്, 1979-ല്, ഭരണഘടനയുടെ ആമുഖത്തില്നിന്ന് മതനിരപേക്ഷതയും ജനാധിപത്യവുമടക്കമുള്ള തത്ത്വങ്ങള് നീക്കം ചെയ്യുകയും പന്ത്രണ്ടാംവകുപ്പ് റദ്ദാക്കുകയും ചെയ്തു. അതോടെ മതാധിഷ്ഠിത രാഷ്ട്രീയം നിയമവിധേയമായി. ഈ സാഹചര്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുണഭോക്താവ് രാജ്യത്തെ മുഖ്യ മതകക്ഷിയായ ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയായിരുന്നു. ബംഗ്ലാദേശ് നാഷണലിസ്റ്റ് പാര്ട്ടിയുടെ സഖ്യകക്ഷി എന്ന നിലയ്ക്ക് ബംഗ്ലാദേശിന്റെ ഭരണത്തില് വരെ ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി പങ്കാളിയായി.
2008-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പില് ബി.എന്.പി.-ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി സഖ്യം തൂത്തെറിയപ്പെടുകയും ഷെയ്ഖ് ഹസീനയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള അവാമി ലീഗ് മൂന്നില് രണ്ടു ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ അധികാരത്തിലേറുകയും ചെയ്തതിനെത്തുടര്ന്ന്, എഴുപതുകളുടെ അവസാനത്തില് തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ട മതനിരപേക്ഷ ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങള് വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള ശ്രമം ബംഗ്ലാദേശില് തുടങ്ങി. ഭരണകക്ഷിയായ അവാമി ലീഗിനെപ്പോലെ ജുഡീഷ്യറിയും മതേതര ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പക്ഷത്താണ് നില്ക്കുന്നത്. ജൂലായ് 28-ന് സുപ്രീം കോടതി പുറപ്പെടുവിച്ച വിധി അതിന്റെ തെളിവാണ്. 1979-ല് ഭരണഘടനയുടെ ആമുഖത്തില്നിന്നു നീക്കം ചെയ്ത ഭാഗങ്ങളും പന്ത്രണ്ടാം വകുപ്പും പരമോന്നത നീതിപീഠം ഇപ്പോള് പുനഃസ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ അനുകൂല സാഹചര്യങ്ങളുടെ ബലത്തില് മതമൗലിക- തീവ്രവാദ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്ക്കെതിരെ ശക്തമായ നിലപാടെടുക്കാന് പ്രധാനമന്ത്രി ഷെയ്ഖ് ഹസീനയും അവരുടെ പാര്ട്ടിയും മുന്നോട്ടു വന്നിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ പ്രത്യക്ഷ തെളിവത്രെ ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയുടെ സ്ഥാപകനായ അബുല് അഅ്ലാ മൗദൂദിയുടെ കൃതികള് ലൈബ്രറികളിലും പള്ളികളിലും സൂക്ഷിക്കുന്നതിനെതിരെ സര്ക്കാര് ഏര്പ്പെടുത്തിയ നിരോധനം.
ഈ നിരോധനത്തെ സര്ക്കാര്നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ഇസ്ലാമിക ഫൗണ്ടേഷന് ന്യായീകരിക്കുന്നത് ഇവ്വിധമാണ്: മതരാഷ്ട്ര സ്ഥാപനത്തില് ഊന്നുന്ന മൗദൂദിയുടെ കൃതികള് സമാധാനത്തിന്റെ ഇസ്ലാമിനു പകരം യുദ്ധത്തിന്റെ ഇസ്ലാമിനെയാണ് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത്. ആത്മത്തോടുള്ള പോരാട്ടമാണ് വാസ്തവത്തില് ഇസ്ലാമിലെ ജിഹാദ്. പക്ഷേ, മൗദൂദി അതിനെ അപര സംസ്കാരങ്ങളോടും ആധുനിക മതനിരപേക്ഷ ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയോടുമുള്ള പോരാട്ടമായി വക്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ജമാഅത്ത് ഗുരുവിന്റെ രചനകള് മതപരമായ സഹിഷ്ണുതയ്ക്കല്ല, മത തീവ്രവാദത്തിനും ഭീകരവാദത്തിനുമാണ് ഉത്തേജനം നല്കുന്നത്. അതിനാല്ത്തന്നെ അതിനു മൂക്കുകയറിട്ടേ മതിയാവൂ.
ബംഗ്ലാദേശ് സര്ക്കാറും ഇസ്ലാമിക ഫൗണ്ടേഷനും സ്വീകരിച്ച മേല് നിലപാട് യാഥാര്ഥ്യനിഷ്ഠമാണെന്നും അബുല് അഅ്ലാ മൗദൂദിയുടെ കൃതികള് പരിശോധിച്ചാല് മനസ്സിലാകും. മതനിരപേക്ഷ ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയോടുള്ള അതിരൂക്ഷമായ എതിര്പ്പാണ് മൗദൂദിയന് ചിന്തകളുടെ അന്തര്ധാര. 'ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയുടെ സന്ദേശം' എന്ന തലക്കെട്ടില് നേരത്തേ പുറത്തിറക്കിയതും പില്ക്കാലത്ത് 'മതേതരത്വം, ദേശീയത്വം, ജനാധിപത്യം: ഒരു താത്ത്വിക വിശകലനം' എന്ന പേരില് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതുമായ കൃതിയില്, മുസ്ലിങ്ങള് മതനിരപേക്ഷ ജനാധിപത്യമോ മതനിരപേക്ഷ ദേശീയതയോ അംഗീകരിക്കാന് പാടില്ലെന്നത്രെ മൗദൂദി വാദിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തില് ലോകം നേരിടുന്ന മൂന്നു തിന്മകളാണ് മതനിരപേക്ഷതയും ജനാധിപത്യവും ദേശീയത്വവും. മൗദൂദി എഴുതുന്നു- ''പ്രസ്തുത മൂന്നു തത്ത്വങ്ങളും അബദ്ധ ജടിലങ്ങളാണ്... മനുഷ്യന് ഇന്ന് അടിപ്പെട്ടുപോയിട്ടുള്ള സകല ദുരിതങ്ങളുടെയും വിനാശങ്ങളുടെയും നാരായ വേര് ആ തത്ത്വങ്ങളാണെന്നുകൂടി നാം ദൃഢമായി വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്... നാം നമ്മുടെ മുഴുശക്തിയുപയോഗിച്ച് അവയ്ക്കെതിരെ സമരം നടത്തിയേ തീരൂ.'' (മൗദൂദി, മതേതരത്വം, ദേശീയത്വം, ജനാധിപത്യം: ഒരു താത്ത്വിക വിശകലനം, 2002, പു.11.) അദ്ദേഹം തുടരുന്നു- ''ആ വ്യവസ്ഥിതി (മതനിരപേക്ഷ ദേശീയ ജനാധിപത്യം) അധികാരം വാഴുന്നിടത്ത് ഇസ്ലാം വെറും ജലരേഖയായിരിക്കും. ഇസ്ലാമിനു സ്വാധീനമുള്ള ദിക്കില് ആ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാവുകയില്ല.'' (അതേ പുസ്തകം, പു.22.) ജനാധിപത്യത്തെ പൈശാചിക വ്യവസ്ഥയായി വിലയിരുത്തുന്ന മൗദൂദി മുസ്ലിങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ ഭരണം (ഖിലാഫത്ത് വ്യവസ്ഥിതി) സ്ഥാപിക്കാനാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീക്ഷണത്തില് 'ഖിലാഫത്ത് വ്യവസ്ഥിതി'യുടെ സ്ഥാപനാര്ഥം പ്രവര്ത്തിക്കുകയെന്നത് മുസല്മാന്മാരുടെ ഒഴിച്ചുകൂടാനാകാത്ത കര്ത്തവ്യമാകുന്നു. എന്തെന്നാല്, നന്മ വളരുകയും തിന്മ തളരുകയും ചെയ്യണമെങ്കില്, തനി പൈശാചികമായ ഈ വ്യവസ്ഥ (മതനിരപേക്ഷ ദേശീയ ജനാധിപത്യം) പോയി തത്സ്ഥാനത്ത് സത്യവ്യവസ്ഥ (ഖിലാഫത്ത് അഥവാ ഇസ്ലാമിക ഭരണ സംവിധാനം) സ്ഥാപിതമായേ പറ്റൂ.'' (അതേ പുസ്തകം, പു.23.)
മേല്ച്ചൊന്ന ഇസ്ലാമിക ഭരണസംവിധാനം സ്ഥാപിക്കുക എന്നത് മുസ്ലിങ്ങളുടെ മതപരമായ ബാധ്യതയാണെന്ന് അടിവരയിട്ടു പറഞ്ഞ മൗദൂദി, പ്രസ്തുത ലക്ഷ്യം നേടുന്നതിനു തത്ത്വോപദേശങ്ങളും പ്രസംഗങ്ങളും മാത്രം മതിയാവില്ല എന്നു വ്യക്തമാക്കുകകൂടി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ജമാഅത്ത് സ്ഥാപകന് പറയുന്നു- ''അല്ലാഹുവിന്റെ ഭൂമിയില്നിന്ന് നാശമര്ദനങ്ങളെ എന്നെന്നേക്കുമായി വിപാടനം ചെയ്യണമെന്ന് ആരെങ്കിലും ഉദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്... വെറും ഉപദേഷ്ടാക്കളും പ്രാസംഗികന്മാരും മാത്രമായിക്കൊണ്ട് പ്രവര്ത്തിക്കുകയെന്നത് അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം തീരെ നിഷ്ഫലവും നിഷ്പ്രയോജനവുമാകുന്നു'' (മൗദൂദി, ഖുത്തബാത്ത്, 1952, പു. 364.)
ഫലവത്തായ മാര്ഗം എന്താണെന്നു മൗദൂദി തുടര്ന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ഭൂമിയില് ഇസ്ലാമിക ഭരണം സ്ഥാപിക്കാന് ജിഹാദ് എന്ന ഉപകരണമാണ് അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത്. അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമങ്ങള്ക്കനുസൃതമല്ലാത്ത എല്ലാഭരണസംവിധാനങ്ങളും നിര്മാര്ജനം ചെയ്യാനുള്ള ''അശ്രാന്ത പരിശ്രമത്തിനും ത്യാഗത്തിനുമാണ് ഇസ്ലാമിന്റെ ഭാഷയില് ജിഹാദ് അഥവാ സമരം എന്നുപറയുന്നത്'' എന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നു. (അതേപുസ്തകം, പു. 369.) ആചാര്യന് ഇപ്രകാരം തുടരുന്നു: ''ഈ ദീന് (ഇസ്ലാം) സത്യമാണെന്ന് യഥാര്ഥത്തില് നിങ്ങള് കരുതുന്നുണ്ടെങ്കില് ഇതിനെ ഭൂമുഖത്ത് സ്ഥാപിക്കാനായി സര്വശക്തിയും പ്രയോഗിച്ച് അതിനെ സുസ്ഥാപിതമാക്കുകയോ അല്ലാത്തപക്ഷം അതേ പരിശ്രമത്തില് ജീവനെ ബലിയര്പ്പിക്കുകയോ അല്ലാതെ നിങ്ങള്ക്ക് ഗത്യന്തരമില്ല.'' (അതേ പുസ്തകം, പു. 387.)
മൗദൂദിയുടെ 'ജിഹാദ്' എന്ന പുസ്തകത്തിലും ഇതേ ആശയങ്ങള് ആവര്ത്തിക്കപ്പെടുന്നു. അഹിംസ ബുദ്ധിക്കോ പ്രകൃതിക്കോ നിരക്കാത്തതാണെന്നാണ് മൗദൂദി ആ കൃതിയില് പറയുന്നത്. ദൈവിക വ്യവസ്ഥയായ ഇസ്ലാമിനു മുമ്പില് മാര്ഗതടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നവര്ക്കെതിരെയുള്ള ഹിംസ മുസ്ലിങ്ങളുടെ മതപരമായ ബാധ്യതയാണെന്ന് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. രക്തംചിന്തലിനെ മതത്തിന്റെ പേരില് മൗദൂദി ന്യായീകരിക്കുന്നുണ്ട്. മനുഷ്യജീവന് ആദരണീയമാണെന്നാണ് ഇസ്ലാമിന്റെ നിലപാടെങ്കിലും മൗദൂദി അതിനെ തിരുത്തുന്നു. ഒരാള് അന്യായം പ്രവര്ത്തിക്കാത്ത കാലത്തോളമേ അയാളുടെ ജീവന് ആദരണീയതയുള്ളൂ എന്നാണ് മൗദൂദിയുടെ വിധിതീര്പ്പ്. പക്ഷേ, അന്യായവും അനീതിയും എന്തെന്നു തീരുമാനിക്കുന്നത് ആരാണ്? മതനേതൃത്വമായിരിക്കും അത് ചെയ്യുന്നത്. വല്ലവരും ഇസ്ലാംമതത്തില്നിന്ന് മാറുന്നതോ ഇസ്ലാമിന്റെ സാമ്പ്രദായിക വ്യാഖ്യാനങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതോ പ്രവാചകനെ വിമര്ശനാത്മകമായി വിലയിരുത്തുന്നതോ മാത്രമല്ല, ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രീയത്തിനു പകരം മതനിരപേക്ഷ രാഷ്ട്രീയം ഉയര്ത്തിപ്പിടിക്കുന്നതുപോലും അവരുടെ ദൃഷ്ടിയില് അന്യായവും അനീതിയുമായിരിക്കും. അത്തരം ഘട്ടങ്ങളില് ബന്ധപ്പെട്ടവരുടെ രക്തം ചിന്താതിരിക്കുന്നത് കടുത്ത പാപമായിരിക്കും എന്നത്രെ മൗദൂദിയുടെ വിലയിരുത്തല്. (മൗദൂദി, ജിഹാദ്, 2004, പു. 48.)
ജമാഅത്ത് ഗുരുവിന്റെ ചിന്തകള് ആറ്റിക്കുറുക്കിയാല് ലഭിക്കുന്നത് ഇതാണ് - തന്റെ വിഭാവനയിലുള്ള ഇസ്ലാം മാത്രമാണ് സ്വീകാര്യമായ ഒരേയൊരു ജീവിതവ്യവസ്ഥ. ജനാധിപത്യം ഉള്പ്പെടെ മറ്റെല്ലാ വ്യവസ്ഥകളും പൈശാചികവും അതിനാല്ത്തന്നെ വര്ജ്യവുമാണ്. അവയ്ക്കെതിരെയുള്ള പോരാട്ടംകൂടി ഉള്പ്പെടുന്നതാണ് ജിഹാദ്. അതാകട്ടെ മുസ്ലിമിന്റെ മതപരമായ കര്ത്തവ്യമാണ്. ആ കര്ത്തവ്യം നിവേറ്റുന്നതിനിടയില് മരിക്കുന്നവര് അല്ലാഹുവിന്റെ മാര്ഗത്തില് ജീവന് ബലിയര്പ്പിക്കുന്നവരാണ്. അവര് അമരരാണ്.
ഈ ദിശയിലുള്ള ജമാഅത്ത് സ്ഥാപകന്റെ ചിന്തകള് മതതീവ്രവാദത്തിനും ഭീകരവാദത്തിനും പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ പിന്ബലം നല്ക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് നിഷേധിക്കാനാവതല്ല. ബംഗ്ലാദേശില് എന്നപോലെ ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും മറ്റു രാഷ്ട്രങ്ങളിലും മുസ്ലിങ്ങള്ക്കിടയിലെ ഒരു ചെറിയ ന്യൂനപക്ഷത്തെ തീവ്രവാദത്തിന്റെ പന്ഥാവിലെത്തിച്ചതില് മൗദൂദിയന് ചിന്തകള്ക്ക് അവഗണിക്കാനാവാത്ത പങ്കുണ്ട്. ആ നിലയ്ക്ക് അവയുടെ പ്രതിലോമപരത തുറന്നുകാട്ടാനുള്ള ഏതു ശ്രമവും സ്വാഗതം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതാണ്.
1975-ല് ഷെയ്ഖ് മുജീബുര് റഹ്മാന് വധിക്കപ്പെട്ടതോടെ സ്ഥിതിഗതികള് മാറാന് തുടങ്ങി. ഭരണഘടനയുടെ മതനിരപേക്ഷ ജനാധിപത്യ സ്വഭാവം അട്ടിമറിക്കപ്പെട്ടു. ജനറല് സിയാവുര് റഹ്മാന്റെ കാലത്ത്, 1979-ല്, ഭരണഘടനയുടെ ആമുഖത്തില്നിന്ന് മതനിരപേക്ഷതയും ജനാധിപത്യവുമടക്കമുള്ള തത്ത്വങ്ങള് നീക്കം ചെയ്യുകയും പന്ത്രണ്ടാംവകുപ്പ് റദ്ദാക്കുകയും ചെയ്തു. അതോടെ മതാധിഷ്ഠിത രാഷ്ട്രീയം നിയമവിധേയമായി. ഈ സാഹചര്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുണഭോക്താവ് രാജ്യത്തെ മുഖ്യ മതകക്ഷിയായ ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയായിരുന്നു. ബംഗ്ലാദേശ് നാഷണലിസ്റ്റ് പാര്ട്ടിയുടെ സഖ്യകക്ഷി എന്ന നിലയ്ക്ക് ബംഗ്ലാദേശിന്റെ ഭരണത്തില് വരെ ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി പങ്കാളിയായി.
2008-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പില് ബി.എന്.പി.-ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി സഖ്യം തൂത്തെറിയപ്പെടുകയും ഷെയ്ഖ് ഹസീനയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള അവാമി ലീഗ് മൂന്നില് രണ്ടു ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ അധികാരത്തിലേറുകയും ചെയ്തതിനെത്തുടര്ന്ന്, എഴുപതുകളുടെ അവസാനത്തില് തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ട മതനിരപേക്ഷ ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങള് വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള ശ്രമം ബംഗ്ലാദേശില് തുടങ്ങി. ഭരണകക്ഷിയായ അവാമി ലീഗിനെപ്പോലെ ജുഡീഷ്യറിയും മതേതര ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പക്ഷത്താണ് നില്ക്കുന്നത്. ജൂലായ് 28-ന് സുപ്രീം കോടതി പുറപ്പെടുവിച്ച വിധി അതിന്റെ തെളിവാണ്. 1979-ല് ഭരണഘടനയുടെ ആമുഖത്തില്നിന്നു നീക്കം ചെയ്ത ഭാഗങ്ങളും പന്ത്രണ്ടാം വകുപ്പും പരമോന്നത നീതിപീഠം ഇപ്പോള് പുനഃസ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ അനുകൂല സാഹചര്യങ്ങളുടെ ബലത്തില് മതമൗലിക- തീവ്രവാദ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്ക്കെതിരെ ശക്തമായ നിലപാടെടുക്കാന് പ്രധാനമന്ത്രി ഷെയ്ഖ് ഹസീനയും അവരുടെ പാര്ട്ടിയും മുന്നോട്ടു വന്നിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ പ്രത്യക്ഷ തെളിവത്രെ ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയുടെ സ്ഥാപകനായ അബുല് അഅ്ലാ മൗദൂദിയുടെ കൃതികള് ലൈബ്രറികളിലും പള്ളികളിലും സൂക്ഷിക്കുന്നതിനെതിരെ സര്ക്കാര് ഏര്പ്പെടുത്തിയ നിരോധനം.
ഈ നിരോധനത്തെ സര്ക്കാര്നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ഇസ്ലാമിക ഫൗണ്ടേഷന് ന്യായീകരിക്കുന്നത് ഇവ്വിധമാണ്: മതരാഷ്ട്ര സ്ഥാപനത്തില് ഊന്നുന്ന മൗദൂദിയുടെ കൃതികള് സമാധാനത്തിന്റെ ഇസ്ലാമിനു പകരം യുദ്ധത്തിന്റെ ഇസ്ലാമിനെയാണ് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത്. ആത്മത്തോടുള്ള പോരാട്ടമാണ് വാസ്തവത്തില് ഇസ്ലാമിലെ ജിഹാദ്. പക്ഷേ, മൗദൂദി അതിനെ അപര സംസ്കാരങ്ങളോടും ആധുനിക മതനിരപേക്ഷ ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയോടുമുള്ള പോരാട്ടമായി വക്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ജമാഅത്ത് ഗുരുവിന്റെ രചനകള് മതപരമായ സഹിഷ്ണുതയ്ക്കല്ല, മത തീവ്രവാദത്തിനും ഭീകരവാദത്തിനുമാണ് ഉത്തേജനം നല്കുന്നത്. അതിനാല്ത്തന്നെ അതിനു മൂക്കുകയറിട്ടേ മതിയാവൂ.
ബംഗ്ലാദേശ് സര്ക്കാറും ഇസ്ലാമിക ഫൗണ്ടേഷനും സ്വീകരിച്ച മേല് നിലപാട് യാഥാര്ഥ്യനിഷ്ഠമാണെന്നും അബുല് അഅ്ലാ മൗദൂദിയുടെ കൃതികള് പരിശോധിച്ചാല് മനസ്സിലാകും. മതനിരപേക്ഷ ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയോടുള്ള അതിരൂക്ഷമായ എതിര്പ്പാണ് മൗദൂദിയന് ചിന്തകളുടെ അന്തര്ധാര. 'ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയുടെ സന്ദേശം' എന്ന തലക്കെട്ടില് നേരത്തേ പുറത്തിറക്കിയതും പില്ക്കാലത്ത് 'മതേതരത്വം, ദേശീയത്വം, ജനാധിപത്യം: ഒരു താത്ത്വിക വിശകലനം' എന്ന പേരില് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതുമായ കൃതിയില്, മുസ്ലിങ്ങള് മതനിരപേക്ഷ ജനാധിപത്യമോ മതനിരപേക്ഷ ദേശീയതയോ അംഗീകരിക്കാന് പാടില്ലെന്നത്രെ മൗദൂദി വാദിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തില് ലോകം നേരിടുന്ന മൂന്നു തിന്മകളാണ് മതനിരപേക്ഷതയും ജനാധിപത്യവും ദേശീയത്വവും. മൗദൂദി എഴുതുന്നു- ''പ്രസ്തുത മൂന്നു തത്ത്വങ്ങളും അബദ്ധ ജടിലങ്ങളാണ്... മനുഷ്യന് ഇന്ന് അടിപ്പെട്ടുപോയിട്ടുള്ള സകല ദുരിതങ്ങളുടെയും വിനാശങ്ങളുടെയും നാരായ വേര് ആ തത്ത്വങ്ങളാണെന്നുകൂടി നാം ദൃഢമായി വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്... നാം നമ്മുടെ മുഴുശക്തിയുപയോഗിച്ച് അവയ്ക്കെതിരെ സമരം നടത്തിയേ തീരൂ.'' (മൗദൂദി, മതേതരത്വം, ദേശീയത്വം, ജനാധിപത്യം: ഒരു താത്ത്വിക വിശകലനം, 2002, പു.11.) അദ്ദേഹം തുടരുന്നു- ''ആ വ്യവസ്ഥിതി (മതനിരപേക്ഷ ദേശീയ ജനാധിപത്യം) അധികാരം വാഴുന്നിടത്ത് ഇസ്ലാം വെറും ജലരേഖയായിരിക്കും. ഇസ്ലാമിനു സ്വാധീനമുള്ള ദിക്കില് ആ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടാവുകയില്ല.'' (അതേ പുസ്തകം, പു.22.) ജനാധിപത്യത്തെ പൈശാചിക വ്യവസ്ഥയായി വിലയിരുത്തുന്ന മൗദൂദി മുസ്ലിങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ ഭരണം (ഖിലാഫത്ത് വ്യവസ്ഥിതി) സ്ഥാപിക്കാനാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീക്ഷണത്തില് 'ഖിലാഫത്ത് വ്യവസ്ഥിതി'യുടെ സ്ഥാപനാര്ഥം പ്രവര്ത്തിക്കുകയെന്നത് മുസല്മാന്മാരുടെ ഒഴിച്ചുകൂടാനാകാത്ത കര്ത്തവ്യമാകുന്നു. എന്തെന്നാല്, നന്മ വളരുകയും തിന്മ തളരുകയും ചെയ്യണമെങ്കില്, തനി പൈശാചികമായ ഈ വ്യവസ്ഥ (മതനിരപേക്ഷ ദേശീയ ജനാധിപത്യം) പോയി തത്സ്ഥാനത്ത് സത്യവ്യവസ്ഥ (ഖിലാഫത്ത് അഥവാ ഇസ്ലാമിക ഭരണ സംവിധാനം) സ്ഥാപിതമായേ പറ്റൂ.'' (അതേ പുസ്തകം, പു.23.)
മേല്ച്ചൊന്ന ഇസ്ലാമിക ഭരണസംവിധാനം സ്ഥാപിക്കുക എന്നത് മുസ്ലിങ്ങളുടെ മതപരമായ ബാധ്യതയാണെന്ന് അടിവരയിട്ടു പറഞ്ഞ മൗദൂദി, പ്രസ്തുത ലക്ഷ്യം നേടുന്നതിനു തത്ത്വോപദേശങ്ങളും പ്രസംഗങ്ങളും മാത്രം മതിയാവില്ല എന്നു വ്യക്തമാക്കുകകൂടി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ജമാഅത്ത് സ്ഥാപകന് പറയുന്നു- ''അല്ലാഹുവിന്റെ ഭൂമിയില്നിന്ന് നാശമര്ദനങ്ങളെ എന്നെന്നേക്കുമായി വിപാടനം ചെയ്യണമെന്ന് ആരെങ്കിലും ഉദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്... വെറും ഉപദേഷ്ടാക്കളും പ്രാസംഗികന്മാരും മാത്രമായിക്കൊണ്ട് പ്രവര്ത്തിക്കുകയെന്നത് അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം തീരെ നിഷ്ഫലവും നിഷ്പ്രയോജനവുമാകുന്നു'' (മൗദൂദി, ഖുത്തബാത്ത്, 1952, പു. 364.)
ഫലവത്തായ മാര്ഗം എന്താണെന്നു മൗദൂദി തുടര്ന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ഭൂമിയില് ഇസ്ലാമിക ഭരണം സ്ഥാപിക്കാന് ജിഹാദ് എന്ന ഉപകരണമാണ് അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത്. അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമങ്ങള്ക്കനുസൃതമല്ലാത്ത എല്ലാഭരണസംവിധാനങ്ങളും നിര്മാര്ജനം ചെയ്യാനുള്ള ''അശ്രാന്ത പരിശ്രമത്തിനും ത്യാഗത്തിനുമാണ് ഇസ്ലാമിന്റെ ഭാഷയില് ജിഹാദ് അഥവാ സമരം എന്നുപറയുന്നത്'' എന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നു. (അതേപുസ്തകം, പു. 369.) ആചാര്യന് ഇപ്രകാരം തുടരുന്നു: ''ഈ ദീന് (ഇസ്ലാം) സത്യമാണെന്ന് യഥാര്ഥത്തില് നിങ്ങള് കരുതുന്നുണ്ടെങ്കില് ഇതിനെ ഭൂമുഖത്ത് സ്ഥാപിക്കാനായി സര്വശക്തിയും പ്രയോഗിച്ച് അതിനെ സുസ്ഥാപിതമാക്കുകയോ അല്ലാത്തപക്ഷം അതേ പരിശ്രമത്തില് ജീവനെ ബലിയര്പ്പിക്കുകയോ അല്ലാതെ നിങ്ങള്ക്ക് ഗത്യന്തരമില്ല.'' (അതേ പുസ്തകം, പു. 387.)
മൗദൂദിയുടെ 'ജിഹാദ്' എന്ന പുസ്തകത്തിലും ഇതേ ആശയങ്ങള് ആവര്ത്തിക്കപ്പെടുന്നു. അഹിംസ ബുദ്ധിക്കോ പ്രകൃതിക്കോ നിരക്കാത്തതാണെന്നാണ് മൗദൂദി ആ കൃതിയില് പറയുന്നത്. ദൈവിക വ്യവസ്ഥയായ ഇസ്ലാമിനു മുമ്പില് മാര്ഗതടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നവര്ക്കെതിരെയുള്ള ഹിംസ മുസ്ലിങ്ങളുടെ മതപരമായ ബാധ്യതയാണെന്ന് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. രക്തംചിന്തലിനെ മതത്തിന്റെ പേരില് മൗദൂദി ന്യായീകരിക്കുന്നുണ്ട്. മനുഷ്യജീവന് ആദരണീയമാണെന്നാണ് ഇസ്ലാമിന്റെ നിലപാടെങ്കിലും മൗദൂദി അതിനെ തിരുത്തുന്നു. ഒരാള് അന്യായം പ്രവര്ത്തിക്കാത്ത കാലത്തോളമേ അയാളുടെ ജീവന് ആദരണീയതയുള്ളൂ എന്നാണ് മൗദൂദിയുടെ വിധിതീര്പ്പ്. പക്ഷേ, അന്യായവും അനീതിയും എന്തെന്നു തീരുമാനിക്കുന്നത് ആരാണ്? മതനേതൃത്വമായിരിക്കും അത് ചെയ്യുന്നത്. വല്ലവരും ഇസ്ലാംമതത്തില്നിന്ന് മാറുന്നതോ ഇസ്ലാമിന്റെ സാമ്പ്രദായിക വ്യാഖ്യാനങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതോ പ്രവാചകനെ വിമര്ശനാത്മകമായി വിലയിരുത്തുന്നതോ മാത്രമല്ല, ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രീയത്തിനു പകരം മതനിരപേക്ഷ രാഷ്ട്രീയം ഉയര്ത്തിപ്പിടിക്കുന്നതുപോലും അവരുടെ ദൃഷ്ടിയില് അന്യായവും അനീതിയുമായിരിക്കും. അത്തരം ഘട്ടങ്ങളില് ബന്ധപ്പെട്ടവരുടെ രക്തം ചിന്താതിരിക്കുന്നത് കടുത്ത പാപമായിരിക്കും എന്നത്രെ മൗദൂദിയുടെ വിലയിരുത്തല്. (മൗദൂദി, ജിഹാദ്, 2004, പു. 48.)
ജമാഅത്ത് ഗുരുവിന്റെ ചിന്തകള് ആറ്റിക്കുറുക്കിയാല് ലഭിക്കുന്നത് ഇതാണ് - തന്റെ വിഭാവനയിലുള്ള ഇസ്ലാം മാത്രമാണ് സ്വീകാര്യമായ ഒരേയൊരു ജീവിതവ്യവസ്ഥ. ജനാധിപത്യം ഉള്പ്പെടെ മറ്റെല്ലാ വ്യവസ്ഥകളും പൈശാചികവും അതിനാല്ത്തന്നെ വര്ജ്യവുമാണ്. അവയ്ക്കെതിരെയുള്ള പോരാട്ടംകൂടി ഉള്പ്പെടുന്നതാണ് ജിഹാദ്. അതാകട്ടെ മുസ്ലിമിന്റെ മതപരമായ കര്ത്തവ്യമാണ്. ആ കര്ത്തവ്യം നിവേറ്റുന്നതിനിടയില് മരിക്കുന്നവര് അല്ലാഹുവിന്റെ മാര്ഗത്തില് ജീവന് ബലിയര്പ്പിക്കുന്നവരാണ്. അവര് അമരരാണ്.
ഈ ദിശയിലുള്ള ജമാഅത്ത് സ്ഥാപകന്റെ ചിന്തകള് മതതീവ്രവാദത്തിനും ഭീകരവാദത്തിനും പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ പിന്ബലം നല്ക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് നിഷേധിക്കാനാവതല്ല. ബംഗ്ലാദേശില് എന്നപോലെ ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും മറ്റു രാഷ്ട്രങ്ങളിലും മുസ്ലിങ്ങള്ക്കിടയിലെ ഒരു ചെറിയ ന്യൂനപക്ഷത്തെ തീവ്രവാദത്തിന്റെ പന്ഥാവിലെത്തിച്ചതില് മൗദൂദിയന് ചിന്തകള്ക്ക് അവഗണിക്കാനാവാത്ത പങ്കുണ്ട്. ആ നിലയ്ക്ക് അവയുടെ പ്രതിലോമപരത തുറന്നുകാട്ടാനുള്ള ഏതു ശ്രമവും സ്വാഗതം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതാണ്.
Tuesday, August 3, 2010
Tuesday, July 27, 2010
അരുത്, ഈ നറുംപാലില് വിഷത്തുള്ളി വീഴ്ത്തരുത്
പാതിരാവില് ഇരുചെവിയറിയാതെ, പട്ടാപ്പകല് കണ്ടുനില്ക്കുന്നവരുടെ 'കണ്ണുകെട്ടി'... മതതീവ്രവാദികള് നടത്തുന്ന അരുംകൊലകള്ക്കു മിക്കപ്പോഴും തെളിവുണ്ടാകാറില്ല. ഇരകള് ചെറുപ്പത്തിലേക്കു കാലൂന്നിയവരാകാം, ജീവിതസായന്തനത്തിലെത്തിയ വൃദ്ധരാകാം. കോടതിയില് സാക്ഷികളും തെളിവുകളുമാണു പ്രധാനമെന്നതിനാല് ഇത്തരം കേസുകളില് പ്രതികള് പലപ്പോഴും നിസാരമായി വിട്ടയയ്ക്കപ്പെടാറുമുണ്ട്.
തൃശൂര് ജില്ലയിലെ തിരുവില്വാമലയ്ക്കു സമീപം കാട്ടുകുളത്ത് ഒട്ടേറെപ്പേര് നോക്കിനില്ക്കേ നട്ടുച്ചയ്ക്കു കൊലക്കത്തിക്കിരയായ മുസ്ലിം സിദ്ധന്റെ ദുര്വിധി അതിനുദാഹരണമാണ്. ഫക്കീര് ഉപ്പാപ്പ എന്ന പേരില് അറിയപ്പെട്ട കുന്നത്ത് ബംഗ്ലാവില് കെ. മുഹമ്മദി(65)നെ കൊലപ്പെടുത്തിയ മതാന്ധര് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനെപ്പോലും മറുകണ്ടം ചാടിച്ചാണ് ഈ കേസില്നിന്നു തലയൂരി ഇപ്പോഴും സമൂഹത്തില് മാന്യരായി വിലസുന്നത്.
1998 നവംബര് 16-ന് ഉച്ചയ്ക്കു പന്ത്രണ്ടോടെയാണു നൂറുകണക്കിനുപേര് നോക്കിനില്ക്കേ ജീപ്പിലെത്തിയ ഒരുസംഘം ഫക്കീര് ഉപ്പാപ്പയെ വെട്ടിവീഴ്ത്തിയത്. ഇസ്ലാം അനുശാസിക്കുന്ന ജീവിതശൈലിയില്നിന്നു വ്യതിചലിക്കുന്നവരെ വകവരുത്തുന്നതും 'ജിഹാദി'യായി കാണണമെന്ന എന്.ഡി.എഫ്. നേതൃത്വത്തിന്റെ തിട്ടൂരമാണു കൊലയാളികള് ഈ വൃദ്ധനുമേല് നടപ്പാക്കിയത്. മലപ്പുറം മാറഞ്ചേരി സ്വദേശിയായ മുഹമ്മദ് എന്ന മുസ്ലിം സിദ്ധന് ചികിത്സാവിധിയുടെ ഭാഗമായി വെള്ളം ഓതിക്കൊടുക്കുന്നതിലൂടെയാണു ശ്രദ്ധേയനായത്. ഇതിനെതിരേ മലപ്പുറത്തു ഭീഷണി മുറുകിയപ്പോള് 1977-ല് തൃശൂര് ജില്ലയിലെ കാട്ടുകുളത്ത് ഓടിട്ട ബംഗ്ലാവ് വാങ്ങി താമസവും ചികിത്സയും തുടങ്ങി. ഫക്കീര് ഉപ്പാപ്പ എന്ന പേരില് പ്രസിദ്ധനായി. വിവിധ ജില്ലകളില്നിന്ന് നാനാജാതി മതസ്ഥര് രോഗശാന്തി ലഭിക്കുമെന്നു വിശ്വസിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ തേടിയെത്തി. ഫക്കീറിനു തിരക്കേറിയപ്പോള് പ്രദേശത്തു ചായക്കട മുതല് നിരവധി കടകളുയര്ന്നു.
ഓതിക്കൊടുക്കുന്ന വെള്ളം കൊണ്ടുപോകാനുള്ള കാനുകള്വരെ കടകളില് ലഭിച്ചിരുന്നത്രേ. ഫക്കീറിന്റെ പ്രവര്ത്തനം ഇസ്ലാംവിരുദ്ധമാണെന്നു ചൂണ്ടിക്കാട്ടി സമുദായാംഗങ്ങളില് ചിലര് രംഗത്തെത്തി. ഭീഷണി അവഗണിച്ച ഫക്കീറിനെ വകവരുത്താനുള്ള നിയോഗം എന്.ഡി.എഫിനായിരുന്നു. വീടും മുറ്റവും നിറഞ്ഞ വിശ്വാസികള് ഫക്കീറിനെ കാണാന് കാത്തിരിക്കുമ്പോഴാണ് ജീപ്പിലെത്തിയ ഒരുസംഘം പടക്കമെറിഞ്ഞു ഭീകരാന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചശേഷം അദ്ദേഹത്തെ വെട്ടിവീഴ്ത്തിയത്. ദിവസങ്ങള്ക്കുള്ളില് 26 പ്രതികള്ക്കെതിരേ പോലീസ് കോടതിയില് കുറ്റപത്രം സമര്പ്പിച്ചു. പിന്നീട് ഒരു പത്രത്തിന്റെ എഡിറ്റോറിയല് വിഭാഗത്തില് ഉന്നതപദവിയിലുള്ളയാള്, ഷോര്ണൂരിലെ ഗ്യാസ് ഏജന്സി ഉടമ, പ്രമുഖ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളിന്റെ മാനേജിംഗ് കമ്മിറ്റിയംഗം തുടങ്ങിയ വമ്പന്മാര് പ്രതിപ്പട്ടികയില് ഉള്പ്പെട്ടിരുന്നു. ഫക്കീറിന്റെ മകനടക്കം ഏതാനും ദൃക്സാക്ഷികളെ പ്രോസിക്യൂഷന് കോടതിയില് ഹാജരാക്കുകയും ചെയ്തു. വിചാരണ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണു കൊലയാളികള്ക്കു പിന്നിലെ സംഘടിതശക്തികളുടെ പണവും സ്വാധീനവും വെളിപ്പെട്ടത്. ഭീഷണിക്കു മുന്നില് മകന്പോലും മറുഭാഗം ചേര്ന്നു. തെളിവുകളില്ലാത്തതിനാല് 2004 ഓഗസ്റ്റ് 18-നു കോടതി പ്രതികളെ മുഴുവന് വെറുതേവിട്ടു.
കാശ്മീരില് നാലു മലയാളി യുവാക്കള് സുരക്ഷാസേനയുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലില് കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെയാണു തീവ്രവാദത്തിന്റെ വേരുകള് കണ്ണൂരില് എത്ര ആഴത്തിലാണുള്ളതെന്നു കേരളം തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. തുടര്ന്ന് ഉത്തരം കിട്ടാത്ത പല കൊലപാതകങ്ങളുടെയും പിന്നിലെ തീവ്രവാദബന്ധം ചുരുളഴിഞ്ഞു. പി.ഡി.പിയില്നിന്ന് അകന്ന ആസാദെന്ന യുവാവിനെ വീട്ടില്നിന്നു വിളിച്ചിറക്കി കൊണ്ടുപോയി കടപ്പുറത്തിട്ടു ക്രൂരമായി കൊലപ്പെടുത്തിയതായിരുന്നു അതിലൊന്ന്. സംഘടനയുടെ രഹസ്യങ്ങള് ചോരാതിരിക്കാനായിരുന്നു കൊലപാതകമെന്ന് ആസാദിന്റെ കുടുംബം ആരോപിക്കുന്നു.
കണ്ണൂരില് രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകങ്ങള് പതിവായിരുന്നെങ്കിലും അതില് വര്ഗീയനിറം കലര്ന്നത് എന്.ഡി.എഫിന്റെ വരവോടെയാണ്. ഹിന്ദു ഐക്യവേദി നേതാവ് അശ്വനികുമാറിന്റെ കൊലപാതകത്തില് എന്.ഡി.എഫായിരുന്നു പ്രതിസ്ഥാനത്ത്. ന്യൂമാഹിയിലെ സി.പി.എം. പ്രവര്ത്തകന് യു.കെ. സലീമിന്റെ മരണകാരണം വൃക്കയുടെ ഭാഗത്തുണ്ടായ ആഴത്തിലുള്ള മുറിവായിരുന്നു. ഒറ്റവെട്ടിനു സലീം കൊല്ലപ്പെട്ടെന്നാണു പോസ്റ്റ്മോര്ട്ടം റിപ്പോര്ട്ട്. വിദഗ്ധപരിശീലനം ലഭിച്ച കൊലയാളിക്കേ ഈ കൃത്യം നടത്താനാകൂ എന്നു പോലീസ് വിലയിരുത്തി. ഈ കേസിലും പ്രതികള് എന്.ഡി.എഫുകാരായിരുന്നു. മുസ്ലിം ചെറുപ്പക്കാരെ സംഘടനയില്നിന്ന് അകറ്റുന്നു എന്നാരോപിച്ചാണു സലീമിനെ വെട്ടിക്കൊന്നത്. ഒരു മുസ്ലിം സ്ത്രീക്കും കുട്ടികള്ക്കും ഒപ്പം കഴിഞ്ഞതിനാണു കണ്ണൂര് തയ്യിലിലെ വിനോദിനു 'മരണശിക്ഷ' വിധിച്ചത്. മഴു പോലുള്ള ആയുധം കൊണ്ട് ആഴത്തില് വെട്ടേറ്റാണു വിനോദ് മരിച്ചത്.
മുസ്ലീം സ്ത്രീക്കൊപ്പം കഴിഞ്ഞിരുന്ന വിനോദിനോടു മതം മാറണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നെന്നും അതിനു തയാറാകാത്തതിനാലാണു കൊലപാതകത്തിനു പദ്ധതിയിട്ടതെന്നും കേസിലെ പ്രതിയായ തടിയന്റവിട നസീര് മൊഴി നല്കിയിരുന്നു. ഒരു മുസ്ലിം പെണ്കുട്ടിയുടെ ചിത്രം മൊബൈല് ഫോണില് പകര്ത്തിയെന്ന ആരോപണമാണ് ആദിവാസിയായ വിനീഷിന്റെ മരണത്തില് കലാശിച്ചത്. അഴീക്കോട്ടെ വാടകമുറിയില് തൂങ്ങിമരിച്ച നിലയിലാണു മൃതദേഹം കണ്ടെത്തിയതെങ്കിലും തല്ലിക്കൊന്നു കെട്ടിത്തൂക്കിയതാണെന്നു ബന്ധുക്കള് ആരോപിക്കുന്നു. മര്ദനമേറ്റതിനെ തുടര്ന്നുള്ള മാനസികവിഷമത്തില് വിനീഷ് ആത്മഹത്യ ചെയ്തെന്നാണു പോലീസ് ഭാഷ്യം. ആത്മഹത്യാ പ്രേരണക്കുറ്റത്തിന് ഏതാനും എന്.ഡി.എഫ്. പ്രവര്ത്തകര് അറസ്റ്റിലുമായി.
അച്ചടക്കം പരമപ്രധാനമായ പോലീസിലും മതതീവ്രവാദശക്തികള് പിടിമുറുക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നതിന് ഉദാഹരണമാണ് അടുത്തിടെ പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ടുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നടത്തിയ റെയ്ഡിന്റെ വിവരങ്ങള് ചോര്ന്നത്. പോലീസിലെ തീവ്രവാദസാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കേന്ദ്ര ഇന്റലിജന്സ് ബ്യൂറോ നേരത്തേ റിപ്പോര്ട്ട് നല്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഭരണനേതൃത്വങ്ങള് അവഗണിക്കുകയായിരുന്നു. പാനായിക്കുളം സിമി ക്യാമ്പ് സംഭവം ഉദാഹരണം.
പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ടായി മാറിയ എന്.ഡി.എഫിന്റെ ശക്തികേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നാണു വയനാട്. സ്ക്വാഡില്പ്പെട്ട പോലീസുകാര് ശേഖരിക്കുന്ന രഹസ്യവിവരങ്ങള് കല്പ്പറ്റ കണ്ട്രോള് റൂമിലെ രണ്ടു പോലീസുകാര് മതസംഘടനക്കാര്ക്കു ചോര്ത്തിക്കൊടുത്തിരുന്നു. ഇതു കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന ഇന്റലിജന്സ് വിഭാഗങ്ങള് റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തതിനെ തുടര്ന്ന് ഇരുവരെയും സ്ഥലംമാറ്റി. യു.ഡി.എഫ്. ഭരണകാലത്ത് ഇവര് പഴയ തട്ടകത്തില് തിരിച്ചെത്തുകയും ചെയ്തു. വയനാട്ടില് ഒരു ഡിവൈ.എസ്.പിയെ സുവിശേഷ പ്രചാരണത്തിനിടെ ആദിവാസികോളനിയില് തടഞ്ഞുവച്ചതു നാലുമാസം മുമ്പാണ്. ഔദ്യോഗിക വാഹനത്തില് കോളനിയിലെത്തിയ ഡിവൈ.എസ്.പിക്കൊപ്പം പെന്തക്കോസ്ത് പാസ്റ്റര്മാരുമുണ്ടായിരുന്നു. സംഭവം രഹസ്യാന്വേഷണവിഭാഗം റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തെങ്കിലും കണ്ണൂര് റേഞ്ച് ആസ്ഥാനത്തു ഫയല് മുങ്ങി. പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളില് മതപരമായ കാര്യങ്ങള് നിര്വഹിക്കാതെ ഡ്യൂട്ടിക്കു തയാറാകാത്ത പോലീസുകാരുടെ എണ്ണം കൂടിവരുകയാണ്.
സഹ്യനിപ്പുറം സമാധാനാന്തരീക്ഷം തകര്ക്കാന് ശ്രമിക്കുന്ന കുടിലശക്തികള്ക്കു തീര്ച്ചയായും ന്യൂനപക്ഷ സമുദായങ്ങളില്പ്പെട്ട ബഹുഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ പിന്തുണയില്ല. വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ചിലരുടെ മാത്രം ദുഷ്പ്രവൃത്തികള് മൂലം ഒരു സമുദായമാകെ ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ ആശങ്കയിലാണ്. ബാബ്റി മസ്ജിദ് തകര്ക്കപ്പെട്ടപ്പോള് മലബാറിലെ ചില ക്ഷേത്രങ്ങള്ക്കു കാവല്നിന്ന, പേട്ടതുള്ളിയെത്തുന്ന ശബരിമല തീര്ഥാടകരെ പള്ളിയങ്കണത്തില് മാലയിട്ടു സ്വീകരിക്കുന്ന ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെയും നാടാണിത്.
ശാന്തിയും സാഹോദര്യവും മാത്രം ഉദ്ഘോഷിക്കുന്ന മതദര്ശനങ്ങളുടെ നറുംപാലില് വിഷത്തുള്ളികള് വീഴ്ത്താന് തുനിയുന്നവരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഒറ്റപ്പെടുത്തുമ്പോഴാണു കേരളം എല്ലാ അര്ഥത്തിലും 'ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്' ആയിത്തീരുക.
തൃശൂര് ജില്ലയിലെ തിരുവില്വാമലയ്ക്കു സമീപം കാട്ടുകുളത്ത് ഒട്ടേറെപ്പേര് നോക്കിനില്ക്കേ നട്ടുച്ചയ്ക്കു കൊലക്കത്തിക്കിരയായ മുസ്ലിം സിദ്ധന്റെ ദുര്വിധി അതിനുദാഹരണമാണ്. ഫക്കീര് ഉപ്പാപ്പ എന്ന പേരില് അറിയപ്പെട്ട കുന്നത്ത് ബംഗ്ലാവില് കെ. മുഹമ്മദി(65)നെ കൊലപ്പെടുത്തിയ മതാന്ധര് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനെപ്പോലും മറുകണ്ടം ചാടിച്ചാണ് ഈ കേസില്നിന്നു തലയൂരി ഇപ്പോഴും സമൂഹത്തില് മാന്യരായി വിലസുന്നത്.
1998 നവംബര് 16-ന് ഉച്ചയ്ക്കു പന്ത്രണ്ടോടെയാണു നൂറുകണക്കിനുപേര് നോക്കിനില്ക്കേ ജീപ്പിലെത്തിയ ഒരുസംഘം ഫക്കീര് ഉപ്പാപ്പയെ വെട്ടിവീഴ്ത്തിയത്. ഇസ്ലാം അനുശാസിക്കുന്ന ജീവിതശൈലിയില്നിന്നു വ്യതിചലിക്കുന്നവരെ വകവരുത്തുന്നതും 'ജിഹാദി'യായി കാണണമെന്ന എന്.ഡി.എഫ്. നേതൃത്വത്തിന്റെ തിട്ടൂരമാണു കൊലയാളികള് ഈ വൃദ്ധനുമേല് നടപ്പാക്കിയത്. മലപ്പുറം മാറഞ്ചേരി സ്വദേശിയായ മുഹമ്മദ് എന്ന മുസ്ലിം സിദ്ധന് ചികിത്സാവിധിയുടെ ഭാഗമായി വെള്ളം ഓതിക്കൊടുക്കുന്നതിലൂടെയാണു ശ്രദ്ധേയനായത്. ഇതിനെതിരേ മലപ്പുറത്തു ഭീഷണി മുറുകിയപ്പോള് 1977-ല് തൃശൂര് ജില്ലയിലെ കാട്ടുകുളത്ത് ഓടിട്ട ബംഗ്ലാവ് വാങ്ങി താമസവും ചികിത്സയും തുടങ്ങി. ഫക്കീര് ഉപ്പാപ്പ എന്ന പേരില് പ്രസിദ്ധനായി. വിവിധ ജില്ലകളില്നിന്ന് നാനാജാതി മതസ്ഥര് രോഗശാന്തി ലഭിക്കുമെന്നു വിശ്വസിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ തേടിയെത്തി. ഫക്കീറിനു തിരക്കേറിയപ്പോള് പ്രദേശത്തു ചായക്കട മുതല് നിരവധി കടകളുയര്ന്നു.
ഓതിക്കൊടുക്കുന്ന വെള്ളം കൊണ്ടുപോകാനുള്ള കാനുകള്വരെ കടകളില് ലഭിച്ചിരുന്നത്രേ. ഫക്കീറിന്റെ പ്രവര്ത്തനം ഇസ്ലാംവിരുദ്ധമാണെന്നു ചൂണ്ടിക്കാട്ടി സമുദായാംഗങ്ങളില് ചിലര് രംഗത്തെത്തി. ഭീഷണി അവഗണിച്ച ഫക്കീറിനെ വകവരുത്താനുള്ള നിയോഗം എന്.ഡി.എഫിനായിരുന്നു. വീടും മുറ്റവും നിറഞ്ഞ വിശ്വാസികള് ഫക്കീറിനെ കാണാന് കാത്തിരിക്കുമ്പോഴാണ് ജീപ്പിലെത്തിയ ഒരുസംഘം പടക്കമെറിഞ്ഞു ഭീകരാന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചശേഷം അദ്ദേഹത്തെ വെട്ടിവീഴ്ത്തിയത്. ദിവസങ്ങള്ക്കുള്ളില് 26 പ്രതികള്ക്കെതിരേ പോലീസ് കോടതിയില് കുറ്റപത്രം സമര്പ്പിച്ചു. പിന്നീട് ഒരു പത്രത്തിന്റെ എഡിറ്റോറിയല് വിഭാഗത്തില് ഉന്നതപദവിയിലുള്ളയാള്, ഷോര്ണൂരിലെ ഗ്യാസ് ഏജന്സി ഉടമ, പ്രമുഖ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളിന്റെ മാനേജിംഗ് കമ്മിറ്റിയംഗം തുടങ്ങിയ വമ്പന്മാര് പ്രതിപ്പട്ടികയില് ഉള്പ്പെട്ടിരുന്നു. ഫക്കീറിന്റെ മകനടക്കം ഏതാനും ദൃക്സാക്ഷികളെ പ്രോസിക്യൂഷന് കോടതിയില് ഹാജരാക്കുകയും ചെയ്തു. വിചാരണ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണു കൊലയാളികള്ക്കു പിന്നിലെ സംഘടിതശക്തികളുടെ പണവും സ്വാധീനവും വെളിപ്പെട്ടത്. ഭീഷണിക്കു മുന്നില് മകന്പോലും മറുഭാഗം ചേര്ന്നു. തെളിവുകളില്ലാത്തതിനാല് 2004 ഓഗസ്റ്റ് 18-നു കോടതി പ്രതികളെ മുഴുവന് വെറുതേവിട്ടു.
കാശ്മീരില് നാലു മലയാളി യുവാക്കള് സുരക്ഷാസേനയുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലില് കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെയാണു തീവ്രവാദത്തിന്റെ വേരുകള് കണ്ണൂരില് എത്ര ആഴത്തിലാണുള്ളതെന്നു കേരളം തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. തുടര്ന്ന് ഉത്തരം കിട്ടാത്ത പല കൊലപാതകങ്ങളുടെയും പിന്നിലെ തീവ്രവാദബന്ധം ചുരുളഴിഞ്ഞു. പി.ഡി.പിയില്നിന്ന് അകന്ന ആസാദെന്ന യുവാവിനെ വീട്ടില്നിന്നു വിളിച്ചിറക്കി കൊണ്ടുപോയി കടപ്പുറത്തിട്ടു ക്രൂരമായി കൊലപ്പെടുത്തിയതായിരുന്നു അതിലൊന്ന്. സംഘടനയുടെ രഹസ്യങ്ങള് ചോരാതിരിക്കാനായിരുന്നു കൊലപാതകമെന്ന് ആസാദിന്റെ കുടുംബം ആരോപിക്കുന്നു.
കണ്ണൂരില് രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകങ്ങള് പതിവായിരുന്നെങ്കിലും അതില് വര്ഗീയനിറം കലര്ന്നത് എന്.ഡി.എഫിന്റെ വരവോടെയാണ്. ഹിന്ദു ഐക്യവേദി നേതാവ് അശ്വനികുമാറിന്റെ കൊലപാതകത്തില് എന്.ഡി.എഫായിരുന്നു പ്രതിസ്ഥാനത്ത്. ന്യൂമാഹിയിലെ സി.പി.എം. പ്രവര്ത്തകന് യു.കെ. സലീമിന്റെ മരണകാരണം വൃക്കയുടെ ഭാഗത്തുണ്ടായ ആഴത്തിലുള്ള മുറിവായിരുന്നു. ഒറ്റവെട്ടിനു സലീം കൊല്ലപ്പെട്ടെന്നാണു പോസ്റ്റ്മോര്ട്ടം റിപ്പോര്ട്ട്. വിദഗ്ധപരിശീലനം ലഭിച്ച കൊലയാളിക്കേ ഈ കൃത്യം നടത്താനാകൂ എന്നു പോലീസ് വിലയിരുത്തി. ഈ കേസിലും പ്രതികള് എന്.ഡി.എഫുകാരായിരുന്നു. മുസ്ലിം ചെറുപ്പക്കാരെ സംഘടനയില്നിന്ന് അകറ്റുന്നു എന്നാരോപിച്ചാണു സലീമിനെ വെട്ടിക്കൊന്നത്. ഒരു മുസ്ലിം സ്ത്രീക്കും കുട്ടികള്ക്കും ഒപ്പം കഴിഞ്ഞതിനാണു കണ്ണൂര് തയ്യിലിലെ വിനോദിനു 'മരണശിക്ഷ' വിധിച്ചത്. മഴു പോലുള്ള ആയുധം കൊണ്ട് ആഴത്തില് വെട്ടേറ്റാണു വിനോദ് മരിച്ചത്.
മുസ്ലീം സ്ത്രീക്കൊപ്പം കഴിഞ്ഞിരുന്ന വിനോദിനോടു മതം മാറണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നെന്നും അതിനു തയാറാകാത്തതിനാലാണു കൊലപാതകത്തിനു പദ്ധതിയിട്ടതെന്നും കേസിലെ പ്രതിയായ തടിയന്റവിട നസീര് മൊഴി നല്കിയിരുന്നു. ഒരു മുസ്ലിം പെണ്കുട്ടിയുടെ ചിത്രം മൊബൈല് ഫോണില് പകര്ത്തിയെന്ന ആരോപണമാണ് ആദിവാസിയായ വിനീഷിന്റെ മരണത്തില് കലാശിച്ചത്. അഴീക്കോട്ടെ വാടകമുറിയില് തൂങ്ങിമരിച്ച നിലയിലാണു മൃതദേഹം കണ്ടെത്തിയതെങ്കിലും തല്ലിക്കൊന്നു കെട്ടിത്തൂക്കിയതാണെന്നു ബന്ധുക്കള് ആരോപിക്കുന്നു. മര്ദനമേറ്റതിനെ തുടര്ന്നുള്ള മാനസികവിഷമത്തില് വിനീഷ് ആത്മഹത്യ ചെയ്തെന്നാണു പോലീസ് ഭാഷ്യം. ആത്മഹത്യാ പ്രേരണക്കുറ്റത്തിന് ഏതാനും എന്.ഡി.എഫ്. പ്രവര്ത്തകര് അറസ്റ്റിലുമായി.
അച്ചടക്കം പരമപ്രധാനമായ പോലീസിലും മതതീവ്രവാദശക്തികള് പിടിമുറുക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നതിന് ഉദാഹരണമാണ് അടുത്തിടെ പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ടുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നടത്തിയ റെയ്ഡിന്റെ വിവരങ്ങള് ചോര്ന്നത്. പോലീസിലെ തീവ്രവാദസാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കേന്ദ്ര ഇന്റലിജന്സ് ബ്യൂറോ നേരത്തേ റിപ്പോര്ട്ട് നല്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഭരണനേതൃത്വങ്ങള് അവഗണിക്കുകയായിരുന്നു. പാനായിക്കുളം സിമി ക്യാമ്പ് സംഭവം ഉദാഹരണം.
പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ടായി മാറിയ എന്.ഡി.എഫിന്റെ ശക്തികേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നാണു വയനാട്. സ്ക്വാഡില്പ്പെട്ട പോലീസുകാര് ശേഖരിക്കുന്ന രഹസ്യവിവരങ്ങള് കല്പ്പറ്റ കണ്ട്രോള് റൂമിലെ രണ്ടു പോലീസുകാര് മതസംഘടനക്കാര്ക്കു ചോര്ത്തിക്കൊടുത്തിരുന്നു. ഇതു കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന ഇന്റലിജന്സ് വിഭാഗങ്ങള് റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തതിനെ തുടര്ന്ന് ഇരുവരെയും സ്ഥലംമാറ്റി. യു.ഡി.എഫ്. ഭരണകാലത്ത് ഇവര് പഴയ തട്ടകത്തില് തിരിച്ചെത്തുകയും ചെയ്തു. വയനാട്ടില് ഒരു ഡിവൈ.എസ്.പിയെ സുവിശേഷ പ്രചാരണത്തിനിടെ ആദിവാസികോളനിയില് തടഞ്ഞുവച്ചതു നാലുമാസം മുമ്പാണ്. ഔദ്യോഗിക വാഹനത്തില് കോളനിയിലെത്തിയ ഡിവൈ.എസ്.പിക്കൊപ്പം പെന്തക്കോസ്ത് പാസ്റ്റര്മാരുമുണ്ടായിരുന്നു. സംഭവം രഹസ്യാന്വേഷണവിഭാഗം റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തെങ്കിലും കണ്ണൂര് റേഞ്ച് ആസ്ഥാനത്തു ഫയല് മുങ്ങി. പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളില് മതപരമായ കാര്യങ്ങള് നിര്വഹിക്കാതെ ഡ്യൂട്ടിക്കു തയാറാകാത്ത പോലീസുകാരുടെ എണ്ണം കൂടിവരുകയാണ്.
സഹ്യനിപ്പുറം സമാധാനാന്തരീക്ഷം തകര്ക്കാന് ശ്രമിക്കുന്ന കുടിലശക്തികള്ക്കു തീര്ച്ചയായും ന്യൂനപക്ഷ സമുദായങ്ങളില്പ്പെട്ട ബഹുഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ പിന്തുണയില്ല. വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ചിലരുടെ മാത്രം ദുഷ്പ്രവൃത്തികള് മൂലം ഒരു സമുദായമാകെ ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ ആശങ്കയിലാണ്. ബാബ്റി മസ്ജിദ് തകര്ക്കപ്പെട്ടപ്പോള് മലബാറിലെ ചില ക്ഷേത്രങ്ങള്ക്കു കാവല്നിന്ന, പേട്ടതുള്ളിയെത്തുന്ന ശബരിമല തീര്ഥാടകരെ പള്ളിയങ്കണത്തില് മാലയിട്ടു സ്വീകരിക്കുന്ന ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെയും നാടാണിത്.
ശാന്തിയും സാഹോദര്യവും മാത്രം ഉദ്ഘോഷിക്കുന്ന മതദര്ശനങ്ങളുടെ നറുംപാലില് വിഷത്തുള്ളികള് വീഴ്ത്താന് തുനിയുന്നവരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഒറ്റപ്പെടുത്തുമ്പോഴാണു കേരളം എല്ലാ അര്ഥത്തിലും 'ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്' ആയിത്തീരുക.
Monday, July 26, 2010
താലിച്ചരട് അറുക്കുന്ന താലിബാനിസം
മൂവാറ്റുപുഴയില് ഒരുകൂട്ടം നരാധമന്മാര് പട്ടാപ്പകല് അധ്യാപകന്റെ കൈപ്പത്തി വെട്ടിയെറിഞ്ഞ വാര്ത്ത കേട്ടു കേരളമാകെ നടുങ്ങിത്തരിച്ചപ്പോഴും കണ്ണൂര് സ്വദേശിയായ സൗമ്യയെന്ന യുവതിയുടെ മരവിച്ച മനസില് തികഞ്ഞ നിര്വികാരതയായിരുന്നു. കഠിനഹൃദയയായതുകൊണ്ടല്ല, സൗമ്യയെന്ന നവവധു വിധവയായത് കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ആറുമാസം പിന്നിടും മുമ്പായിരുന്നു. അധ്യാപകന്റെ കൈവെട്ടിയ അതേ ദുഷ്ടശക്തികളാണ് കഴിഞ്ഞവര്ഷം ഒക്ടോബര് 23-ന് സൗമ്യയുടെ ഭര്ത്താവ് ബിജേഷിനെ കൊത്തിനുറുക്കിയത്. പ്രണയിച്ചു വിവാഹം കഴിച്ച് ജീവിതം തുടങ്ങും മുമ്പേ വിധവയാകാനായിരുന്നു നിര്ഭാഗ്യവതിയായ ഈ യുവതിയുടെ വിധി.
ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ. നേതാവായ ബിജേഷിനെ പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ടുകാരെന്ന് ആരോപിക്കപ്പെടുന്ന ഏഴംഗസംഘമാണു വെട്ടിനുറുക്കിയത്. തൃശൂരിലെ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിലെ തീവ്രപരിചരണ വിഭാഗത്തില് ചികിത്സയിലിരിക്കേ നവംബര് രണ്ടിനു ബിജേഷ് മരിച്ചു. കുന്നംകുളം കരിക്കാട് ആത്രപ്പുള്ളി ഭാസ്കരന്റെയും ഭാര്ഗവിയുടെയും മകന് എ.ബി. ബിജേഷ് ജില്ലാ സഹകരണ ബാങ്കിന്റെ പഴഞ്ഞി ശാഖയില് താല്കാലിക ജീവനക്കാരനായിരുന്നു. രാവിലെ വീട്ടില്നിന്നു ബൈക്കില് ജോലിക്കു വരുമ്പോള് പഴഞ്ഞിയില് റോഡരികില് മറഞ്ഞിരുന്ന അക്രമിസംഘം ബിജേഷിനെ വെട്ടിവീഴ്ത്തുകയായിരുന്നു.
ആക്രമണത്തിനു രണ്ടാഴ്ചമുമ്പ് പെരുമ്പിലാവ്-അക്കിക്കാവ് മേഖലയില് ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ-എന്.ഡി.എഫ്. പ്രവര്ത്തകര് തമ്മില് സംഘര്ഷമുണ്ടായിരുന്നു. ചുവരെഴുത്തിനെച്ചൊല്ലി തുടങ്ങിയ സംഘര്ഷം ഒത്തുതീര്പ്പാക്കാന് നിരവധി തവണ പോലീസ് സ്റ്റേഷനില് ഒത്തുതീര്പ്പുചര്ച്ച നടന്നിരുന്നു. ഇതിനിടെ ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ. പ്രവര്ത്തകര് കരിക്കാടുള്ള ഒരു എന്.ഡി.എഫ്. പ്രവര്ത്തകനെ വീടുകയറി ആക്രമിച്ചു. ഈ സംഭവത്തില് രണ്ടുകൂട്ടര്ക്കുമെതിരേ പോലീസ് കേസെടുത്തു. സ്ഥിതിഗതികള് ശാന്തമായി വരുന്ന സമയത്താണു ബിജേഷിന്റെ അരുംകൊല. കേസില് ഏഴുപേരെ പോലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. ആഴ്ചയിലൊരിക്കല് സി.ഐ. ഓഫീസില്വന്ന് ഒപ്പിട്ടുപോകണമെന്ന വ്യവസ്ഥയില് പ്രതികള് ജാമ്യത്തിലിറങ്ങി. തൃശൂര് എന്ജിനീയറിംഗ് കോളജ് വിദ്യാര്ഥിനിയായിരിക്കുമ്പോഴാണു സൗമ്യയെ ബിജേഷ് പ്രണയിച്ചു വിവാഹം കഴിച്ചത്. നാട്ടില് പൊതുഅംഗീകാരമുള്ളവരെയും സംഘാടനശേഷിയുള്ളവരെയും വകവരുത്തുക എന്ന കുടിലതന്ത്രമാണു പൊതുവേ ശാന്തനായ ബിജേഷിനെ 'ഇര'യായി തെരഞ്ഞെടുക്കാന് കാരണം. സംസ്ഥാനത്തു ബിജേഷ് ഉള്പ്പെടെ എന്.ഡി.എഫ്/പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ടുകാര് കൊലപ്പെടുത്തിയ ഏഴുപേരുടെ മൃതദേഹം ഏറ്റുവാങ്ങാനുള്ള ദുര്വിധി സാംസ്കാരിക തലസ്ഥാനമെന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന തൃശൂര് ജില്ലയ്ക്കായിരുന്നു.
ഒമ്പതുവര്ഷം മുമ്പ് ആലുവയ്ക്കടുത്തു മുപ്പത്തടം ഏലൂക്കരയില് കലാധരനെന്ന യുവാവിനെ കൊലപ്പെടുത്തിയ രീതിയെ പൈശാചികം എന്ന വാക്കുകൊണ്ടുപോലും വിശേഷിപ്പിക്കാനാവില്ല. എടയാര് സുഡ് കെമിക്കല്സിലെ ജീവനക്കാരനായ ഏലൂക്കര സ്വദേശി കലാധര(27)നെ മര്ദിച്ചവശനാക്കി മരത്തില് കെട്ടിയിട്ടു കൈകാലുകള് വെട്ടിമുറിച്ചു കൊലപ്പെടുത്തിയ നിലയിലാണു കാണപ്പെട്ടത്.
2001-ലായിരുന്നു സംഭവം. പാതിരാത്രി ഷിഫ്റ്റ് കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുമ്പോള് മുപ്പത്തടം കവലയ്ക്കടുത്ത് ഏലൂക്കരയില് ഒരു സംഘം തടയുകയായിരുന്നു. പിന്നെ മരത്തില് കെട്ടിയിട്ട് കൈയും കാലും വെട്ടിമുറിച്ചു കൊലപ്പെടുത്തി. സംഭവത്തിനു പിന്നില് ഒരു നിരോധിത മതതീവ്രവാദ സംഘടനയാണെന്ന് ആരോപണമുയര്ന്നെങ്കിലും തെളിവുകളുടെ അഭാവത്തില് പ്രതികള് രക്ഷപ്പെട്ടു. സുഹൃത്തിന്റെ തട്ടുകടയില് കലാധരനുമായി ഏതാനുംപേര് വാക്കേറ്റത്തിലേര്പ്പെട്ടതിന്റെ തുടര്ച്ചയായിട്ടായിരുന്നു ആക്രമണം. വസ്തു സംബന്ധമായി അയല്ക്കാരനുമായുണ്ടായ തര്ക്കമാണു കൊലപാതകത്തില് കലാശിച്ചത്. സി.പി.എം. അനുഭാവിയായ കലാധരനെ വകവരുത്താന് ലക്ഷ്യമിട്ട് ആലുവ മണപ്പുറത്തു സമ്മേളിച്ചതായി പ്രതികള്തന്നെ കോടതിയില് സമ്മതിച്ചിരുന്നു.എന്നാല് പ്രതികളുടെ നേരിട്ടുള്ള പങ്കാളിത്തം തെളിയിക്കാനായില്ല. മൂവാറ്റുപുഴയിലേതുപോലെ പത്തോളം പേരടങ്ങിയ സംഘമാണു കലാധരന്റെ 'ശിക്ഷ' നടപ്പാക്കിയത്. ആദ്യം മര്ദിച്ച് അവശനാക്കി മരത്തില് ബന്ധിച്ചു. പിന്നീട് വലതുകൈ വെട്ടിമാറ്റിയും ദേഹമാസകലം വെട്ടിയും കൊലപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു.
കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ നാദാപുരത്ത് ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ. പ്രവര്ത്തകനായ ബിനു, പുനലൂരിലെ അഷ്റഫ്, ന്യൂമാഹിയിലെ യു.കെ. സലിം, മട്ടന്നൂരിലെ കെ.പി. സജീവന്, ചിറയ്ക്കലില് ഒ.ടി. റനീഷ് എന്നീ സി.പി.എം. പ്രവര്ത്തകര് കൊല്ലപ്പെട്ടതിനു പിന്നില് എന്.ഡി.എഫും സിമിയുമായിരുന്നു. കാസര്ഗോഡ് യൂത്ത് കോണ്ഗ്രസ് നേതാവ് ബാലകൃഷ്ണനെ കൊലപ്പെടുത്താന് മതതീവ്രവാദികളെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് മുസ്ലിം പെണ്കുട്ടിയെ പ്രേമിച്ചു വിവാഹം കഴിച്ചു എന്ന 'കുറ്റ'മാണ്. ചേകന്നൂര് മൗലവിക്കു പുറമേ മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ ഫക്കീര് ഉപ്പാപ്പയും തൃശൂര് ജില്ലയിലെ ചേലക്കരയില് മുസ്ലിം സിദ്ധനും ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തില് കൊല്ലപ്പെട്ടതിനു പിന്നിലും മതതീവ്രവാദികളുടെ അസഹിഷ്ണുതയായിരുന്നു.
അനിസ്ലാമികമായ കാര്യങ്ങള് ചെയ്തു എന്നതായിരുന്നു ഈ മതപണ്ഡിതര്ക്കുനേരേ മതാന്ധതയുടെ കൊലവാള് ഉയരാന് കാരണം. ആലപ്പുഴ കടുവിനാല് പള്ളിയില് അഷ്റഫിന്റെ കൊലപാതകത്തിനു പിന്നില് ആര്.എസ്.എസിന്റെ പങ്കിനെക്കുറിച്ചു സംശയമുയര്ന്നപ്പോള് പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ട് തിരിച്ചടിച്ചതു വിനോദ് എന്ന ആര്.എസ്.എസ്. മണ്ഡലം കാര്യവാഹിനെ അരുംകൊല ചെയ്താണ്.
ജയില് മോചിതനായ ശേഷം, തീവ്രനിലപാടുകള് ഉപേക്ഷിച്ചെന്നു പരസ്യമായി പലവട്ടം പ്രഖ്യാപിച്ച പി.ഡി.പി. നേതാവ് അബ്ദുള് നാസര് മഅ്ദനിക്ക് സി.പി.എം. ഉള്പ്പെടെയുള്ള മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയകക്ഷികള് വന്വരവേല്പ്പാണു നല്കിയത്. സഖ്യകക്ഷികളുടെപോലും എതിര്പ്പവഗണിച്ച് സി.പി.എം, മഅ്ദനിയുമായി തെരഞ്ഞെടുപ്പു സഖ്യത്തിലുമേര്പ്പെട്ടു. എന്നാല്, ബംഗളുരു സ്ഫോടനക്കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മഅ്ദനിയുടെ പേര് വീണ്ടും പ്രതിനായകസ്ഥാനത്തായതോടെ കാര്യങ്ങള് വീണ്ടും കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞു. 'പൂര്വാശ്രമ'ത്തില് മഅ്ദനി വേരുപടര്ത്തിയ ഐ.എസ്.ഐയില്നിന്നാണു പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ടും എസ്.ഡി.പി.ഐയുമൊക്കെ പൊട്ടിമുളച്ച് ഇപ്പോള് ആര്ത്തുവളരുന്നതെന്ന യാഥാര്ഥ്യം അദ്ദേഹത്തിനുപോലും നിഷേധിക്കാനാവില്ല. അതേ പാടങ്ങളിലാണ് ഇപ്പോള് പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ട് പോലെയുള്ള സംഘടനകള് മതതീവ്രവാദത്തിന്റെ 'അന്തകവിത്ത്' ഇറക്കുന്നത്.
കേരളം പാക് ചാരശൃംഖലയില് കണ്ണിയായിട്ടു വര്ഷങ്ങള് പിന്നിട്ടു. സിമി, മുസ്ലിം പ്രതികരണവേദി, ജിഹാദ് കമ്മിറ്റി, ജിഹാദ് മൂവ്മെന്റ്, മുസ്ലിം യുവജനവേദി, ഇസ്ലാമിക് ദാവാമിഷന്, ഹിസ്ബുള് മുജാഹിദ്, അല്ഉമ്മ, ആദംസേന, എന്.ഡി.എഫ്, ജിഹാദ് കോണ്ഫറന്സ് എന്നീ സംഘടനകള്ക്കു പാക് ചാരശൃംഖലയില്നിന്നു പണം ലഭിക്കുന്നതായി ദേശീയ അന്വേഷണ ഏജന്സികള് മുന്നറിയിപ്പു നല്കിയിരുന്നു. മതപ്രചാരണത്തിനെന്ന പേരില് പശ്ചിമേഷ്യന് രാജ്യങ്ങളില്നിന്നു ലഭിക്കുന്ന പണമാണു വിഘടനവാദപ്രവര്ത്തനങ്ങള്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
കോയമ്പത്തൂരില് ട്രാഫിക് പോലീസ് കോണ്സ്റ്റബിള് ശെല്വരാജ് കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടതിനേത്തുടര്ന്നു നടന്ന വര്ഗീയകലാപത്തില് കൊല്ലപ്പെട്ട മുസ്ലിംകളുടെ മൃതദേഹങ്ങളുടെ വീഡിയോയും ഫോട്ടോയുമെടുത്തു വിദേശത്ത് വ്യാപകപണപ്പിരിവു നടത്തിയതായി ദേശീയ ഏജന്സികള് റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തിരുന്നു. കോയമ്പത്തൂര് കേസ് അന്വേഷിച്ച പ്രത്യേകസംഘത്തിന്റെ റിപ്പോര്ട്ടിലും ഇക്കാര്യങ്ങള് എടുത്തുപറയുന്നു. ഭീകരത തോന്നിക്കാന് മൃതദേഹത്തിലെ പോസ്റ്റ്മോര്ട്ടത്തിന്റെ തുന്നലുകള് കാണത്തക്കരീതിയിലായിരുന്നു ചിത്രീകരണം.
മയക്കുമരുന്ന്, സ്വര്ണം കള്ളക്കടത്തും മലപ്പുറം, മംഗലാപുരം വഴിയെത്തുന്ന കള്ളനോട്ടും തീവ്രവാദശൃംഖലയുടെ ഭാഗമാണ്. മലപ്പുറം ജില്ലയുടെ കടല്ത്തീര സാമീപ്യം, മംഗലാപുരം, മുംബൈ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കും പശ്ചിമേഷ്യന് രാജ്യങ്ങളിലേക്കുമുള്ള യാത്രാസൗകര്യം, കര്ണാടക, തമിഴ്നാട്, ആന്ധ്രാ സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കുള്ള സുഗമപാതയായ മലപ്പുറം-നിലമ്പൂര്-ഊട്ടി റോഡ് എന്നീ ഘടകങ്ങളൊക്കെ തീവ്രവാദത്തിന്റെ പറുദീസയായി കേരളത്തെ മാറ്റുമെന്ന് ഐ.ബി. റിപ്പോര്ട്ടില് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിരുന്നു.
ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ. നേതാവായ ബിജേഷിനെ പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ടുകാരെന്ന് ആരോപിക്കപ്പെടുന്ന ഏഴംഗസംഘമാണു വെട്ടിനുറുക്കിയത്. തൃശൂരിലെ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിലെ തീവ്രപരിചരണ വിഭാഗത്തില് ചികിത്സയിലിരിക്കേ നവംബര് രണ്ടിനു ബിജേഷ് മരിച്ചു. കുന്നംകുളം കരിക്കാട് ആത്രപ്പുള്ളി ഭാസ്കരന്റെയും ഭാര്ഗവിയുടെയും മകന് എ.ബി. ബിജേഷ് ജില്ലാ സഹകരണ ബാങ്കിന്റെ പഴഞ്ഞി ശാഖയില് താല്കാലിക ജീവനക്കാരനായിരുന്നു. രാവിലെ വീട്ടില്നിന്നു ബൈക്കില് ജോലിക്കു വരുമ്പോള് പഴഞ്ഞിയില് റോഡരികില് മറഞ്ഞിരുന്ന അക്രമിസംഘം ബിജേഷിനെ വെട്ടിവീഴ്ത്തുകയായിരുന്നു.
ആക്രമണത്തിനു രണ്ടാഴ്ചമുമ്പ് പെരുമ്പിലാവ്-അക്കിക്കാവ് മേഖലയില് ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ-എന്.ഡി.എഫ്. പ്രവര്ത്തകര് തമ്മില് സംഘര്ഷമുണ്ടായിരുന്നു. ചുവരെഴുത്തിനെച്ചൊല്ലി തുടങ്ങിയ സംഘര്ഷം ഒത്തുതീര്പ്പാക്കാന് നിരവധി തവണ പോലീസ് സ്റ്റേഷനില് ഒത്തുതീര്പ്പുചര്ച്ച നടന്നിരുന്നു. ഇതിനിടെ ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ. പ്രവര്ത്തകര് കരിക്കാടുള്ള ഒരു എന്.ഡി.എഫ്. പ്രവര്ത്തകനെ വീടുകയറി ആക്രമിച്ചു. ഈ സംഭവത്തില് രണ്ടുകൂട്ടര്ക്കുമെതിരേ പോലീസ് കേസെടുത്തു. സ്ഥിതിഗതികള് ശാന്തമായി വരുന്ന സമയത്താണു ബിജേഷിന്റെ അരുംകൊല. കേസില് ഏഴുപേരെ പോലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. ആഴ്ചയിലൊരിക്കല് സി.ഐ. ഓഫീസില്വന്ന് ഒപ്പിട്ടുപോകണമെന്ന വ്യവസ്ഥയില് പ്രതികള് ജാമ്യത്തിലിറങ്ങി. തൃശൂര് എന്ജിനീയറിംഗ് കോളജ് വിദ്യാര്ഥിനിയായിരിക്കുമ്പോഴാണു സൗമ്യയെ ബിജേഷ് പ്രണയിച്ചു വിവാഹം കഴിച്ചത്. നാട്ടില് പൊതുഅംഗീകാരമുള്ളവരെയും സംഘാടനശേഷിയുള്ളവരെയും വകവരുത്തുക എന്ന കുടിലതന്ത്രമാണു പൊതുവേ ശാന്തനായ ബിജേഷിനെ 'ഇര'യായി തെരഞ്ഞെടുക്കാന് കാരണം. സംസ്ഥാനത്തു ബിജേഷ് ഉള്പ്പെടെ എന്.ഡി.എഫ്/പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ടുകാര് കൊലപ്പെടുത്തിയ ഏഴുപേരുടെ മൃതദേഹം ഏറ്റുവാങ്ങാനുള്ള ദുര്വിധി സാംസ്കാരിക തലസ്ഥാനമെന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന തൃശൂര് ജില്ലയ്ക്കായിരുന്നു.
ഒമ്പതുവര്ഷം മുമ്പ് ആലുവയ്ക്കടുത്തു മുപ്പത്തടം ഏലൂക്കരയില് കലാധരനെന്ന യുവാവിനെ കൊലപ്പെടുത്തിയ രീതിയെ പൈശാചികം എന്ന വാക്കുകൊണ്ടുപോലും വിശേഷിപ്പിക്കാനാവില്ല. എടയാര് സുഡ് കെമിക്കല്സിലെ ജീവനക്കാരനായ ഏലൂക്കര സ്വദേശി കലാധര(27)നെ മര്ദിച്ചവശനാക്കി മരത്തില് കെട്ടിയിട്ടു കൈകാലുകള് വെട്ടിമുറിച്ചു കൊലപ്പെടുത്തിയ നിലയിലാണു കാണപ്പെട്ടത്.
2001-ലായിരുന്നു സംഭവം. പാതിരാത്രി ഷിഫ്റ്റ് കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുമ്പോള് മുപ്പത്തടം കവലയ്ക്കടുത്ത് ഏലൂക്കരയില് ഒരു സംഘം തടയുകയായിരുന്നു. പിന്നെ മരത്തില് കെട്ടിയിട്ട് കൈയും കാലും വെട്ടിമുറിച്ചു കൊലപ്പെടുത്തി. സംഭവത്തിനു പിന്നില് ഒരു നിരോധിത മതതീവ്രവാദ സംഘടനയാണെന്ന് ആരോപണമുയര്ന്നെങ്കിലും തെളിവുകളുടെ അഭാവത്തില് പ്രതികള് രക്ഷപ്പെട്ടു. സുഹൃത്തിന്റെ തട്ടുകടയില് കലാധരനുമായി ഏതാനുംപേര് വാക്കേറ്റത്തിലേര്പ്പെട്ടതിന്റെ തുടര്ച്ചയായിട്ടായിരുന്നു ആക്രമണം. വസ്തു സംബന്ധമായി അയല്ക്കാരനുമായുണ്ടായ തര്ക്കമാണു കൊലപാതകത്തില് കലാശിച്ചത്. സി.പി.എം. അനുഭാവിയായ കലാധരനെ വകവരുത്താന് ലക്ഷ്യമിട്ട് ആലുവ മണപ്പുറത്തു സമ്മേളിച്ചതായി പ്രതികള്തന്നെ കോടതിയില് സമ്മതിച്ചിരുന്നു.എന്നാല് പ്രതികളുടെ നേരിട്ടുള്ള പങ്കാളിത്തം തെളിയിക്കാനായില്ല. മൂവാറ്റുപുഴയിലേതുപോലെ പത്തോളം പേരടങ്ങിയ സംഘമാണു കലാധരന്റെ 'ശിക്ഷ' നടപ്പാക്കിയത്. ആദ്യം മര്ദിച്ച് അവശനാക്കി മരത്തില് ബന്ധിച്ചു. പിന്നീട് വലതുകൈ വെട്ടിമാറ്റിയും ദേഹമാസകലം വെട്ടിയും കൊലപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു.
കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ നാദാപുരത്ത് ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ. പ്രവര്ത്തകനായ ബിനു, പുനലൂരിലെ അഷ്റഫ്, ന്യൂമാഹിയിലെ യു.കെ. സലിം, മട്ടന്നൂരിലെ കെ.പി. സജീവന്, ചിറയ്ക്കലില് ഒ.ടി. റനീഷ് എന്നീ സി.പി.എം. പ്രവര്ത്തകര് കൊല്ലപ്പെട്ടതിനു പിന്നില് എന്.ഡി.എഫും സിമിയുമായിരുന്നു. കാസര്ഗോഡ് യൂത്ത് കോണ്ഗ്രസ് നേതാവ് ബാലകൃഷ്ണനെ കൊലപ്പെടുത്താന് മതതീവ്രവാദികളെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് മുസ്ലിം പെണ്കുട്ടിയെ പ്രേമിച്ചു വിവാഹം കഴിച്ചു എന്ന 'കുറ്റ'മാണ്. ചേകന്നൂര് മൗലവിക്കു പുറമേ മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ ഫക്കീര് ഉപ്പാപ്പയും തൃശൂര് ജില്ലയിലെ ചേലക്കരയില് മുസ്ലിം സിദ്ധനും ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തില് കൊല്ലപ്പെട്ടതിനു പിന്നിലും മതതീവ്രവാദികളുടെ അസഹിഷ്ണുതയായിരുന്നു.
അനിസ്ലാമികമായ കാര്യങ്ങള് ചെയ്തു എന്നതായിരുന്നു ഈ മതപണ്ഡിതര്ക്കുനേരേ മതാന്ധതയുടെ കൊലവാള് ഉയരാന് കാരണം. ആലപ്പുഴ കടുവിനാല് പള്ളിയില് അഷ്റഫിന്റെ കൊലപാതകത്തിനു പിന്നില് ആര്.എസ്.എസിന്റെ പങ്കിനെക്കുറിച്ചു സംശയമുയര്ന്നപ്പോള് പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ട് തിരിച്ചടിച്ചതു വിനോദ് എന്ന ആര്.എസ്.എസ്. മണ്ഡലം കാര്യവാഹിനെ അരുംകൊല ചെയ്താണ്.
ജയില് മോചിതനായ ശേഷം, തീവ്രനിലപാടുകള് ഉപേക്ഷിച്ചെന്നു പരസ്യമായി പലവട്ടം പ്രഖ്യാപിച്ച പി.ഡി.പി. നേതാവ് അബ്ദുള് നാസര് മഅ്ദനിക്ക് സി.പി.എം. ഉള്പ്പെടെയുള്ള മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയകക്ഷികള് വന്വരവേല്പ്പാണു നല്കിയത്. സഖ്യകക്ഷികളുടെപോലും എതിര്പ്പവഗണിച്ച് സി.പി.എം, മഅ്ദനിയുമായി തെരഞ്ഞെടുപ്പു സഖ്യത്തിലുമേര്പ്പെട്ടു. എന്നാല്, ബംഗളുരു സ്ഫോടനക്കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മഅ്ദനിയുടെ പേര് വീണ്ടും പ്രതിനായകസ്ഥാനത്തായതോടെ കാര്യങ്ങള് വീണ്ടും കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞു. 'പൂര്വാശ്രമ'ത്തില് മഅ്ദനി വേരുപടര്ത്തിയ ഐ.എസ്.ഐയില്നിന്നാണു പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ടും എസ്.ഡി.പി.ഐയുമൊക്കെ പൊട്ടിമുളച്ച് ഇപ്പോള് ആര്ത്തുവളരുന്നതെന്ന യാഥാര്ഥ്യം അദ്ദേഹത്തിനുപോലും നിഷേധിക്കാനാവില്ല. അതേ പാടങ്ങളിലാണ് ഇപ്പോള് പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ട് പോലെയുള്ള സംഘടനകള് മതതീവ്രവാദത്തിന്റെ 'അന്തകവിത്ത്' ഇറക്കുന്നത്.
കേരളം പാക് ചാരശൃംഖലയില് കണ്ണിയായിട്ടു വര്ഷങ്ങള് പിന്നിട്ടു. സിമി, മുസ്ലിം പ്രതികരണവേദി, ജിഹാദ് കമ്മിറ്റി, ജിഹാദ് മൂവ്മെന്റ്, മുസ്ലിം യുവജനവേദി, ഇസ്ലാമിക് ദാവാമിഷന്, ഹിസ്ബുള് മുജാഹിദ്, അല്ഉമ്മ, ആദംസേന, എന്.ഡി.എഫ്, ജിഹാദ് കോണ്ഫറന്സ് എന്നീ സംഘടനകള്ക്കു പാക് ചാരശൃംഖലയില്നിന്നു പണം ലഭിക്കുന്നതായി ദേശീയ അന്വേഷണ ഏജന്സികള് മുന്നറിയിപ്പു നല്കിയിരുന്നു. മതപ്രചാരണത്തിനെന്ന പേരില് പശ്ചിമേഷ്യന് രാജ്യങ്ങളില്നിന്നു ലഭിക്കുന്ന പണമാണു വിഘടനവാദപ്രവര്ത്തനങ്ങള്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
കോയമ്പത്തൂരില് ട്രാഫിക് പോലീസ് കോണ്സ്റ്റബിള് ശെല്വരാജ് കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടതിനേത്തുടര്ന്നു നടന്ന വര്ഗീയകലാപത്തില് കൊല്ലപ്പെട്ട മുസ്ലിംകളുടെ മൃതദേഹങ്ങളുടെ വീഡിയോയും ഫോട്ടോയുമെടുത്തു വിദേശത്ത് വ്യാപകപണപ്പിരിവു നടത്തിയതായി ദേശീയ ഏജന്സികള് റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തിരുന്നു. കോയമ്പത്തൂര് കേസ് അന്വേഷിച്ച പ്രത്യേകസംഘത്തിന്റെ റിപ്പോര്ട്ടിലും ഇക്കാര്യങ്ങള് എടുത്തുപറയുന്നു. ഭീകരത തോന്നിക്കാന് മൃതദേഹത്തിലെ പോസ്റ്റ്മോര്ട്ടത്തിന്റെ തുന്നലുകള് കാണത്തക്കരീതിയിലായിരുന്നു ചിത്രീകരണം.
മയക്കുമരുന്ന്, സ്വര്ണം കള്ളക്കടത്തും മലപ്പുറം, മംഗലാപുരം വഴിയെത്തുന്ന കള്ളനോട്ടും തീവ്രവാദശൃംഖലയുടെ ഭാഗമാണ്. മലപ്പുറം ജില്ലയുടെ കടല്ത്തീര സാമീപ്യം, മംഗലാപുരം, മുംബൈ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കും പശ്ചിമേഷ്യന് രാജ്യങ്ങളിലേക്കുമുള്ള യാത്രാസൗകര്യം, കര്ണാടക, തമിഴ്നാട്, ആന്ധ്രാ സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കുള്ള സുഗമപാതയായ മലപ്പുറം-നിലമ്പൂര്-ഊട്ടി റോഡ് എന്നീ ഘടകങ്ങളൊക്കെ തീവ്രവാദത്തിന്റെ പറുദീസയായി കേരളത്തെ മാറ്റുമെന്ന് ഐ.ബി. റിപ്പോര്ട്ടില് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിരുന്നു.
കൊല്ലാന് ഒരു കൂട്ടര്; അഴിയെണ്ണാന് നിരപരാധി
കൊല്ലപ്പെട്ടത് ആര്.എസ്.എസുകാരനെങ്കില് സി.പി.എമ്മുകാരല്ലാത്ത വേറേ പ്രതികളെ തെരഞ്ഞു നമ്മുടെ പോലീസ് സമയം കളയാറില്ല. ഇര സി.പി.എമ്മുകാരനെങ്കില് മറിച്ചും. 'ചത്തതു കീചകനെങ്കില് കൊന്നതു ഭീമന്തന്നെ' എന്ന ഈ പോലീസ് സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുണഭോക്താക്കള് പോപ്പുലര് ഫ്രണ്ടിന്റെ പൂര്വരൂപമായിരുന്ന എന്.ഡി.എഫാണ്.
തെളിവിന്റെ ലാഞ്ഛനപോലുമില്ലാതെ വിദഗ്ധമായി കൊലപാതകം നടത്തുന്ന മതതീവ്രവാദികള്ക്കു പ്രദേശത്തെ രാഷ്ട്രീയ ഏറ്റുമുട്ടലുകളുടെ പശ്ചാത്തലം കൂടുതല് സൗകര്യപ്രദമാകുന്നു. യഥാര്ഥ പ്രതികള് പുറത്തു വിലസുമ്പോള് ചെയ്യാത്ത തെറ്റിനു ശിക്ഷ അനുഭവിച്ചവരുടെ ഉദാഹരണം ഏറെയുണ്ട്.
മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ വളാഞ്ചേരിയില് മതതീവ്രവാദികള് ഒരു നിര്ഭാഗ്യവാനെ വയറുകീറി കൊലപ്പെടുത്തിയത് ഓണത്തലേന്നായിരുന്നെങ്കില് തൃശൂരിലെ ചാവക്കാട്, ഇരട്ടപ്പുഴ നിവാസികള് എട്ടുവര്ഷം മുമ്പ് ഒരു വിഷുനാളില് കണികണ്ടത് രാത്രിയെപ്പോഴോ ദാരുണമായി കൊല്ലപ്പെട്ട പ്രസാദ് (23) എന്ന യുവാവിന്റെ മൃതദേഹമാണ്. ആര്.എസ്.എസ്. പ്രവര്ത്തകനായ പ്രസാദ് 2002 ഏപ്രില് 14 വിഷുദിനത്തിലാണു കൊല്ലപ്പെട്ടത്. പുലര്ച്ചെ മൂന്നരയ്ക്ക് ഇരട്ടപ്പുഴ സെന്ററിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള 'മരണാനന്തര സഹായസമിതി' ഓഫീസിന്റെ വരാന്തയിലാണു മൃതദേഹം കാണപ്പെട്ടത്.
ഉന്നത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ നേതൃത്വത്തില് അന്വേഷണമാരംഭിച്ചു മണിക്കൂറുകള്ക്കുള്ളില് പ്രതികള് പിടിയിലായി. പ്രദേശത്തു സി.പി.എം.-ആര്.എസ്.എസ്. സംഘര്ഷം പതിവ്. പോലീസിനു പിന്നെ എന്താലോചിക്കാന്! ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ. പ്രവര്ത്തകരായ ഏഴുപേരെ പ്രതിചേര്ത്തു കേസ് രജിസ്റ്റര് ചെയ്തു. പ്രസാദിന്റെ അയല്വാസികളായ വിനോദ്, രാജേഷ്, ആനന്ദന്, ബാബു, ബിജു, പ്രദീപ്, സുരേഷ് എന്നിവരായിരുന്നു പ്രതികള്. തൃശൂര് അതിവേഗകോടതി 2007 സെപ്റ്റംബര് 15-ന് ഒന്നാംപ്രതി വിനോദിനെ ജീവപര്യന്തം കഠിനതടവിനും മറ്റു പ്രതികളെ അഞ്ചുവര്ഷം കഠിനതടവിനും ശിക്ഷിച്ചു.
പ്രസാദും കൂട്ടരുമായി മുമ്പു സി.പി.എം. പ്രവര്ത്തകര് വാക്കുതര്ക്കത്തിലേര്പ്പെടുകയും പരസ്പരം ഭീഷണി മുഴക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പ്രസാദിന്റെ മൃതദേഹം പോസ്റ്റ്മോര്ട്ടം ചെയ്ത ഫോറന്സിക് സംഘം കേസിലെ തീവ്രവാദബന്ധത്തെക്കുറിച്ചു ചില സൂചനകള് നല്കിയെങ്കിലും മേല്പ്പറഞ്ഞ വാക്കുതര്ക്കത്തെ മാത്രം ചുറ്റിപ്പറ്റി പോലീസ് അന്വേഷണം പുരോഗമിച്ചു. മൃതദേഹം പരിശോധിച്ചപ്പോള് ഇടതുചെവിക്കു താഴെ ഒരു ദ്വാരം ശ്രദ്ധയില്പ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ ദ്വാരത്തിലൂടെ വീതി കുറഞ്ഞ ഏതോ മാരകായുധം ഉപയോഗിച്ചതായും കണ്ടെത്തി.
മരണകാരണമായ മുറിവ് ചെവിക്കു താഴെയുള്ള ദ്വാരത്തിലൂടെ കടന്നു ഹൃദയവും മറ്റ് ആന്തരാവയവങ്ങളും തകര്ത്തിരുന്നു. പരിശീലനം സിദ്ധിച്ച പ്രൊഫഷണല് കൊലയാളികള്ക്കേ ഇത്തരം കൊലപാതകം ആസൂത്രണം ചെയ്യാന് കഴിയുകയുള്ളൂ എന്ന വിദഗ്ധനിരീക്ഷണം പോലീസ് അവഗണിച്ചു.
മണിക്കൂറുകള്ക്കുള്ളില് പ്രതികളെ പിടികൂടി പോലീസ് ഊറ്റംകൊള്ളുമ്പോള്ത്തന്നെ മലപ്പുറത്തെ ഒരു കേന്ദ്രത്തില് വിഷു പുലര്ന്നതു മധുരം വിതരണം ചെയ്തുള്ള ആഹ്ലാദപ്രകടനത്തോടെയാണ്. വിഷുവിനു മധുരം വിതരണം ചെയ്യുന്നതിന്റെ യുക്തി മതതീവ്രവാദ സംഘടനയിലെ ചില അംഗങ്ങള്ക്ക് ആദ്യം പിടികിട്ടിയില്ലെങ്കിലും ആജന്മശത്രുക്കളിലൊരാളെ 'തീര്ത്ത' വിവരം അറിഞ്ഞപ്പോള് അമ്പരപ്പ് ആഹ്ളാദത്തിനു വഴിമാറി.
കൊലപാതകം നടന്ന ദിവസം പുലര്ച്ചെ മലപ്പുറം രജിസ്ട്രേഷനിലുള്ള ഒരു കാര് ഇരട്ടപ്പുഴയില് ചുറ്റിക്കറങ്ങിയെന്ന നാട്ടുകാരില് ചിലരുടെ മൊഴി പോലീസിന്റെ 'ചോദ്യംചെയ്യലി'നുശേഷം നിലനിന്നില്ല. ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ. പ്രവര്ത്തകരായ ഏഴു യുവാക്കള്ക്കു ജയിലില് നരകജീവിതവും.
ഇതേരീതിയില് 2002 ജൂലൈയില് മുസ്്ലിം ലീഗ് നേതാവ് സി.കെ. അബൂട്ടിയെ വധിക്കാന് ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ആയുസിന്റെ ബലത്തില് അദ്ദേഹം രക്ഷപ്പെട്ടു. തന്നെ വെട്ടിക്കൊന്നു കുറ്റം സി.പി.എമ്മിനുമേല് കെട്ടിവയ്ക്കാനായിരുന്നു എന്.ഡി.എഫിന്റെ ശ്രമമെന്ന് അബൂട്ടി പറയുന്നു.
എതിരാളികളെ മാത്രമല്ല സ്വന്തം പാളയം വിട്ടുപോകുന്നവരെയും മതതീവ്രവാദ സംഘടനകള് വെറുതേ വിടാറില്ല. വയനാട് ജില്ലയിലെ കല്പ്പറ്റ കമ്പളക്കാട് ടൗണിലെ ഓട്ടോ ഡ്രൈവര് അഷ്റഫി(ബാവ)ന്റെയും സുഹൃത്ത് നെയിമിന്റെയും അനുഭവം ഉദാഹരണം. 2008 ഒക്ടോബറിലാണു സംഭവം. പാതിരാത്രി ഓട്ടം പോയി മടങ്ങുന്ന വഴി റോഡിനു കുറുകെ മരത്തടി. അപകടം മണത്തപ്പോഴേക്കു പിടിച്ചിറക്കി വടിവാള്കൊണ്ടു വെട്ടി.
മാരകമായി മുറിവേറ്റെങ്കിലും പ്രാണന് തിരിച്ചുകിട്ടി. അഷ്റഫ് എന്.ഡി.എഫ്. വിട്ടതിന്റെ 'ശിക്ഷാവിധി'യാണു രായ്ക്കുരാമാനം നടപ്പാക്കിയത്. സാധാരണയായി, രാത്രി അപരിചിതര് ഓട്ടം വിളിക്കുമ്പോള് സ്റ്റാന്ഡിലുള്ള മറ്റു ഡ്രൈവര്മാരെ ഒപ്പം കൂട്ടാറുണ്ട്. അങ്ങനെയാണു നെയിം അഷ്റഫിനൊപ്പം പോയത്. വെട്ടേറ്റു നെയിമിന്റെ വലതുകൈ മുറിഞ്ഞു. കേസിലെ പ്രധാന പ്രതി ഇപ്പോഴും ഒളിവിലാണ്. സംഘടനയുടെ തീവ്രവാദമുഖം കമ്പളക്കാട് ടൗണില് വീണ്ടും ദൃശ്യമായി. 2008-ല് നോമ്പുകാലത്ത് വി.എച്ച്.പിയുടെ പ്രചാരണജാഥ കമ്പളക്കാടെത്തി.
ഉച്ചയ്ക്കു പള്ളിസമയത്തു പ്രസംഗം നിര്ത്തിയില്ലെന്നാരോപിച്ച് ഒരു യുവാവ് മൈക്ക് ബലമായി പിടിച്ചുവാങ്ങി. തുടര്ന്ന് ഇരുവിഭാഗവും സംഘടിച്ചതോടെ പ്രദേശത്തു സംഘര്ഷാവസ്ഥയായി. വൈകിട്ടു സംഘടനയുടെ ശക്തികേന്ദ്രമായ നാലാംമൈലില്നിന്നു വാഹനങ്ങളില് പ്രവര്ത്തകര് ഇരമ്പിയെത്തി. നാട്ടുകാര് രംഗത്തിറങ്ങിയാണു കമ്പളക്കാട് ടൗണില്നിന്ന് ഇവരെ തുരത്തിയത്.
തീവ്രവാദ പ്രവര്ത്തനങ്ങളുടെ സിരാകേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നു പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ ചെറുകുടങ്ങാടാണ്. മലപ്പുറം, തൃശൂര് ജില്ലകളിലെ തീവ്രവാദികള് ഇവിടെ സമ്മേളിക്കാറുണ്ടെന്ന് ഇന്റലിജന്സ് റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഭൂപ്രകൃതിയുടെ പ്രത്യേകതമൂലം ഇവിടെ റെയ്ഡ് നടത്താന്പോലും പോലീസിനു കഴിയാറില്ല. ആയുധപരിശീലനവും ആക്രമണങ്ങളുടെ ആസൂത്രണവുമൊക്കെയാണ് ഇവിടെ നടക്കുന്നത്. ഇരകളുടെ ഔദ്യോഗിക ജീവിതം, താല്പര്യങ്ങള്, ദൗര്ബല്യങ്ങള് ഒക്കെ നിരീക്ഷിച്ചു വിലയിരുത്തിയാണു വീട്ടില്നിന്നു വിളിച്ചിറക്കുന്നതു മുതല് കൃത്യം നടപ്പാക്കുന്നതുവരെയുള്ള നീക്കങ്ങള്.
മൂവാറ്റുപുഴയില് അധ്യാപകന്റെ കൈപ്പത്തി വെട്ടിയ സംഭവത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ദിവസങ്ങളില് പുസ്തകത്തിന് ആമുഖമെഴുതിക്കാന് എന്ന വ്യാജേന കൊലയാളിസംഘം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടില് എത്തിയിരുന്നു. മലയാളം അധ്യാപകനും സാഹിത്യതല്പരനുമായ പ്രഫ. ടി.ജെ. ജോസഫിനെ വീഴ്ത്താന് അതിലും നല്ല തന്ത്രമില്ലെന്ന് അവര്ക്കറിയാമായിരുന്നു. വീട്ടില് ഇല്ലാതിരുന്നതിനാലാണു ജോസഫ് അന്നു രക്ഷപ്പെട്ടത്. പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ റിയല് എസ്റ്റേറ്റ് ഇടപാടുകാരന് മുതലമട മണിയനെ വെട്ടിക്കൊല്ലാന് വീട്ടില്നിന്നു വിളിച്ചിറക്കിയതു വസ്തു വാങ്ങാന് എത്തിയവരെന്ന വ്യാജേനയാണ്.
ദുരൂഹസാഹചര്യത്തില് 'അപ്രത്യക്ഷനായ' ചേകന്നൂര് മൗലവിയെ വീട്ടില്നിന്നു വിളിച്ചിറക്കി കൊണ്ടുപോയതു ഖുര്ആന് പ്രഭാഷണം നടത്താനെന്നു പറഞ്ഞാണ്. പി.കെ.എം. അബ്ദുഹസന് എന്ന ചേകന്നൂര് മൗലവിയുടെ തിരോധാനം 1993 ജൂലൈ 29-ന് ആയിരുന്നു. മൗലവിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി അപായപ്പെടുത്തിയെന്ന യാഥാര്ഥ്യം കുടുംബം പിന്നീട് ഉള്ക്കൊണ്ടു. മതപരിഷ്കരണവാദിയായ മൗലവിയുടെ പ്രഭാഷണങ്ങളും നിലപാടുകളുമാണ് അദ്ദേഹത്തെ മതതീവ്രവാദികളുടെ കണ്ണിലെ കരടാക്കിയത്. അഞ്ചുനേരം നമസ്കാരം വേണ്ട, മൂന്നുനേരം മതിയെന്നതടക്കം ചേകന്നൂര് മുന്നോട്ടുവച്ച പരിഷ്കരണവാദം സമുദായത്തിലെ യാഥാസ്ഥിതികരെ പ്രകാപിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ചേകന്നൂരിന്റെ തിരോധാനത്തിനു പിന്നിലെ ദുരൂഹതയുടെ ചുരുളഴിക്കാനോ യഥാര്ഥ പ്രതികളെ പിടികൂടാനോ ഇനിയുമായിട്ടില്ല. മൗലവിയെ കൊലപ്പെടുത്തി കൊണ്ടോട്ടി ചുവന്നകുന്നില് കുഴിച്ചിട്ടെന്നു പ്രതികള് സി.ബി.ഐയോടു സമ്മതിച്ചിരുന്നു. ഇതുപ്രകാരമാണു 2000 നവംബര് 28 മുതല് രണ്ടാഴ്ച എസ്കവേറ്റര് ഉപയോഗിച്ചു ചുവന്നകുന്ന് ഇളക്കിമറിച്ചത്. കിട്ടിയത് എല്ലിന് കഷണം, രണ്ടുജോഡി ചെരുപ്പ്, മണ്ചട്ടി കഷണം എന്നിവ മാത്രം. ചെരുപ്പുകള് പരിശോധനയ്ക്കയച്ചു.
2002 നവംബര് ഏഴിനു സി.ബി.ഐ. വീണ്ടും ചുവന്നകുന്നില് തെരച്ചില് നടത്തി. ആധുനിക സൗകര്യങ്ങളോടെ മെറ്റല് ഡിറ്റക്ടര്, സാറ്റലൈറ്റ് സ്കാനിംഗ് സംവിധാനങ്ങള് ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു ഇത്തവണത്തെ തെരച്ചില്. ഇതിനിടെ അന്വേഷണച്ചുമതലയുള്ള സി.ബി.ഐ. ഉദ്യോഗസ്ഥര് അഞ്ചുപ്രാവശ്യമായി മാറി. സംഭവത്തില് 'സുന്നി ടൈഗര് ഫോഴ്സി'നും മറ്റും പങ്കുണ്ടെന്നായിരുന്നു അഭ്യൂഹം. ചേകന്നൂരിനെ വീട്ടില്നിന്നു വിളിച്ചിറക്കിയത് ഒരു കൂട്ടരാണെങ്കില്, വാഹനത്തില് കൊണ്ടുപോയതു മറ്റൊരു സംഘമായിരുന്നു. കൊന്നുവെന്നു പറയുന്നവര് വേറൊരു സംഘവും- അതാണു മതതീവ്രവാദികളുടെ 'ആസൂത്രണമികവ്'.
ഹൈന്ദവരെ കരാട്ടെ പഠിപ്പിച്ചെന്നും കാവിത്തുണി ഉടുത്തെന്നുമുള്ള കുറ്റത്തിനാണ് ഇടതുപാര്ട്ടിക്കാരനായ മുസ്തഫയെ മഞ്ചേരിയില് സംഘം ചേര്ന്നു വെട്ടിയത്. 2008-ല് ആയിരുന്നു സംഭവം. പലവട്ടം ഭീഷണിയുണ്ടായെങ്കിലും ഗൗനിക്കാതിരുന്ന മുസ്തഫയെ രാത്രി വീടിനടുത്തു നില്ക്കുമ്പോഴാണു മതതീവ്രവാദികള് ആക്രമിച്ചത്.
മുസ്്ലിംകളെ മാത്രം കരാട്ടെ പഠിപ്പിച്ചാല് മതിയെന്നു മുസ്തഫയ്ക്കു പലവട്ടം മുന്നറിയിപ്പു നല്കിയിരുന്നതാണത്രേ! ചികിത്സയിലിരിക്കേ മുസ്തഫയെ ആശുപത്രിയില് കയറി കുത്താനും ശ്രമമുണ്ടായി. രണ്ടുവര്ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇതുവരെ ഒരു പ്രതിയെപ്പോലും പിടികൂടിയിട്ടില്ല. മഞ്ചേരിയില്ത്തന്നെ പള്ളിയില് കയറി പ്രശ്നമുണ്ടാക്കി എന്നതിന്റെ പേരില് ഒരാളെ 38 തവണയാണു വെട്ടിയത്.
തെളിവിന്റെ ലാഞ്ഛനപോലുമില്ലാതെ വിദഗ്ധമായി കൊലപാതകം നടത്തുന്ന മതതീവ്രവാദികള്ക്കു പ്രദേശത്തെ രാഷ്ട്രീയ ഏറ്റുമുട്ടലുകളുടെ പശ്ചാത്തലം കൂടുതല് സൗകര്യപ്രദമാകുന്നു. യഥാര്ഥ പ്രതികള് പുറത്തു വിലസുമ്പോള് ചെയ്യാത്ത തെറ്റിനു ശിക്ഷ അനുഭവിച്ചവരുടെ ഉദാഹരണം ഏറെയുണ്ട്.
മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ വളാഞ്ചേരിയില് മതതീവ്രവാദികള് ഒരു നിര്ഭാഗ്യവാനെ വയറുകീറി കൊലപ്പെടുത്തിയത് ഓണത്തലേന്നായിരുന്നെങ്കില് തൃശൂരിലെ ചാവക്കാട്, ഇരട്ടപ്പുഴ നിവാസികള് എട്ടുവര്ഷം മുമ്പ് ഒരു വിഷുനാളില് കണികണ്ടത് രാത്രിയെപ്പോഴോ ദാരുണമായി കൊല്ലപ്പെട്ട പ്രസാദ് (23) എന്ന യുവാവിന്റെ മൃതദേഹമാണ്. ആര്.എസ്.എസ്. പ്രവര്ത്തകനായ പ്രസാദ് 2002 ഏപ്രില് 14 വിഷുദിനത്തിലാണു കൊല്ലപ്പെട്ടത്. പുലര്ച്ചെ മൂന്നരയ്ക്ക് ഇരട്ടപ്പുഴ സെന്ററിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള 'മരണാനന്തര സഹായസമിതി' ഓഫീസിന്റെ വരാന്തയിലാണു മൃതദേഹം കാണപ്പെട്ടത്.
ഉന്നത പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ നേതൃത്വത്തില് അന്വേഷണമാരംഭിച്ചു മണിക്കൂറുകള്ക്കുള്ളില് പ്രതികള് പിടിയിലായി. പ്രദേശത്തു സി.പി.എം.-ആര്.എസ്.എസ്. സംഘര്ഷം പതിവ്. പോലീസിനു പിന്നെ എന്താലോചിക്കാന്! ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ. പ്രവര്ത്തകരായ ഏഴുപേരെ പ്രതിചേര്ത്തു കേസ് രജിസ്റ്റര് ചെയ്തു. പ്രസാദിന്റെ അയല്വാസികളായ വിനോദ്, രാജേഷ്, ആനന്ദന്, ബാബു, ബിജു, പ്രദീപ്, സുരേഷ് എന്നിവരായിരുന്നു പ്രതികള്. തൃശൂര് അതിവേഗകോടതി 2007 സെപ്റ്റംബര് 15-ന് ഒന്നാംപ്രതി വിനോദിനെ ജീവപര്യന്തം കഠിനതടവിനും മറ്റു പ്രതികളെ അഞ്ചുവര്ഷം കഠിനതടവിനും ശിക്ഷിച്ചു.
പ്രസാദും കൂട്ടരുമായി മുമ്പു സി.പി.എം. പ്രവര്ത്തകര് വാക്കുതര്ക്കത്തിലേര്പ്പെടുകയും പരസ്പരം ഭീഷണി മുഴക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പ്രസാദിന്റെ മൃതദേഹം പോസ്റ്റ്മോര്ട്ടം ചെയ്ത ഫോറന്സിക് സംഘം കേസിലെ തീവ്രവാദബന്ധത്തെക്കുറിച്ചു ചില സൂചനകള് നല്കിയെങ്കിലും മേല്പ്പറഞ്ഞ വാക്കുതര്ക്കത്തെ മാത്രം ചുറ്റിപ്പറ്റി പോലീസ് അന്വേഷണം പുരോഗമിച്ചു. മൃതദേഹം പരിശോധിച്ചപ്പോള് ഇടതുചെവിക്കു താഴെ ഒരു ദ്വാരം ശ്രദ്ധയില്പ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ ദ്വാരത്തിലൂടെ വീതി കുറഞ്ഞ ഏതോ മാരകായുധം ഉപയോഗിച്ചതായും കണ്ടെത്തി.
മരണകാരണമായ മുറിവ് ചെവിക്കു താഴെയുള്ള ദ്വാരത്തിലൂടെ കടന്നു ഹൃദയവും മറ്റ് ആന്തരാവയവങ്ങളും തകര്ത്തിരുന്നു. പരിശീലനം സിദ്ധിച്ച പ്രൊഫഷണല് കൊലയാളികള്ക്കേ ഇത്തരം കൊലപാതകം ആസൂത്രണം ചെയ്യാന് കഴിയുകയുള്ളൂ എന്ന വിദഗ്ധനിരീക്ഷണം പോലീസ് അവഗണിച്ചു.
മണിക്കൂറുകള്ക്കുള്ളില് പ്രതികളെ പിടികൂടി പോലീസ് ഊറ്റംകൊള്ളുമ്പോള്ത്തന്നെ മലപ്പുറത്തെ ഒരു കേന്ദ്രത്തില് വിഷു പുലര്ന്നതു മധുരം വിതരണം ചെയ്തുള്ള ആഹ്ലാദപ്രകടനത്തോടെയാണ്. വിഷുവിനു മധുരം വിതരണം ചെയ്യുന്നതിന്റെ യുക്തി മതതീവ്രവാദ സംഘടനയിലെ ചില അംഗങ്ങള്ക്ക് ആദ്യം പിടികിട്ടിയില്ലെങ്കിലും ആജന്മശത്രുക്കളിലൊരാളെ 'തീര്ത്ത' വിവരം അറിഞ്ഞപ്പോള് അമ്പരപ്പ് ആഹ്ളാദത്തിനു വഴിമാറി.
കൊലപാതകം നടന്ന ദിവസം പുലര്ച്ചെ മലപ്പുറം രജിസ്ട്രേഷനിലുള്ള ഒരു കാര് ഇരട്ടപ്പുഴയില് ചുറ്റിക്കറങ്ങിയെന്ന നാട്ടുകാരില് ചിലരുടെ മൊഴി പോലീസിന്റെ 'ചോദ്യംചെയ്യലി'നുശേഷം നിലനിന്നില്ല. ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ. പ്രവര്ത്തകരായ ഏഴു യുവാക്കള്ക്കു ജയിലില് നരകജീവിതവും.
ഇതേരീതിയില് 2002 ജൂലൈയില് മുസ്്ലിം ലീഗ് നേതാവ് സി.കെ. അബൂട്ടിയെ വധിക്കാന് ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ആയുസിന്റെ ബലത്തില് അദ്ദേഹം രക്ഷപ്പെട്ടു. തന്നെ വെട്ടിക്കൊന്നു കുറ്റം സി.പി.എമ്മിനുമേല് കെട്ടിവയ്ക്കാനായിരുന്നു എന്.ഡി.എഫിന്റെ ശ്രമമെന്ന് അബൂട്ടി പറയുന്നു.
എതിരാളികളെ മാത്രമല്ല സ്വന്തം പാളയം വിട്ടുപോകുന്നവരെയും മതതീവ്രവാദ സംഘടനകള് വെറുതേ വിടാറില്ല. വയനാട് ജില്ലയിലെ കല്പ്പറ്റ കമ്പളക്കാട് ടൗണിലെ ഓട്ടോ ഡ്രൈവര് അഷ്റഫി(ബാവ)ന്റെയും സുഹൃത്ത് നെയിമിന്റെയും അനുഭവം ഉദാഹരണം. 2008 ഒക്ടോബറിലാണു സംഭവം. പാതിരാത്രി ഓട്ടം പോയി മടങ്ങുന്ന വഴി റോഡിനു കുറുകെ മരത്തടി. അപകടം മണത്തപ്പോഴേക്കു പിടിച്ചിറക്കി വടിവാള്കൊണ്ടു വെട്ടി.
മാരകമായി മുറിവേറ്റെങ്കിലും പ്രാണന് തിരിച്ചുകിട്ടി. അഷ്റഫ് എന്.ഡി.എഫ്. വിട്ടതിന്റെ 'ശിക്ഷാവിധി'യാണു രായ്ക്കുരാമാനം നടപ്പാക്കിയത്. സാധാരണയായി, രാത്രി അപരിചിതര് ഓട്ടം വിളിക്കുമ്പോള് സ്റ്റാന്ഡിലുള്ള മറ്റു ഡ്രൈവര്മാരെ ഒപ്പം കൂട്ടാറുണ്ട്. അങ്ങനെയാണു നെയിം അഷ്റഫിനൊപ്പം പോയത്. വെട്ടേറ്റു നെയിമിന്റെ വലതുകൈ മുറിഞ്ഞു. കേസിലെ പ്രധാന പ്രതി ഇപ്പോഴും ഒളിവിലാണ്. സംഘടനയുടെ തീവ്രവാദമുഖം കമ്പളക്കാട് ടൗണില് വീണ്ടും ദൃശ്യമായി. 2008-ല് നോമ്പുകാലത്ത് വി.എച്ച്.പിയുടെ പ്രചാരണജാഥ കമ്പളക്കാടെത്തി.
ഉച്ചയ്ക്കു പള്ളിസമയത്തു പ്രസംഗം നിര്ത്തിയില്ലെന്നാരോപിച്ച് ഒരു യുവാവ് മൈക്ക് ബലമായി പിടിച്ചുവാങ്ങി. തുടര്ന്ന് ഇരുവിഭാഗവും സംഘടിച്ചതോടെ പ്രദേശത്തു സംഘര്ഷാവസ്ഥയായി. വൈകിട്ടു സംഘടനയുടെ ശക്തികേന്ദ്രമായ നാലാംമൈലില്നിന്നു വാഹനങ്ങളില് പ്രവര്ത്തകര് ഇരമ്പിയെത്തി. നാട്ടുകാര് രംഗത്തിറങ്ങിയാണു കമ്പളക്കാട് ടൗണില്നിന്ന് ഇവരെ തുരത്തിയത്.
തീവ്രവാദ പ്രവര്ത്തനങ്ങളുടെ സിരാകേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നു പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ ചെറുകുടങ്ങാടാണ്. മലപ്പുറം, തൃശൂര് ജില്ലകളിലെ തീവ്രവാദികള് ഇവിടെ സമ്മേളിക്കാറുണ്ടെന്ന് ഇന്റലിജന്സ് റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഭൂപ്രകൃതിയുടെ പ്രത്യേകതമൂലം ഇവിടെ റെയ്ഡ് നടത്താന്പോലും പോലീസിനു കഴിയാറില്ല. ആയുധപരിശീലനവും ആക്രമണങ്ങളുടെ ആസൂത്രണവുമൊക്കെയാണ് ഇവിടെ നടക്കുന്നത്. ഇരകളുടെ ഔദ്യോഗിക ജീവിതം, താല്പര്യങ്ങള്, ദൗര്ബല്യങ്ങള് ഒക്കെ നിരീക്ഷിച്ചു വിലയിരുത്തിയാണു വീട്ടില്നിന്നു വിളിച്ചിറക്കുന്നതു മുതല് കൃത്യം നടപ്പാക്കുന്നതുവരെയുള്ള നീക്കങ്ങള്.
മൂവാറ്റുപുഴയില് അധ്യാപകന്റെ കൈപ്പത്തി വെട്ടിയ സംഭവത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ദിവസങ്ങളില് പുസ്തകത്തിന് ആമുഖമെഴുതിക്കാന് എന്ന വ്യാജേന കൊലയാളിസംഘം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടില് എത്തിയിരുന്നു. മലയാളം അധ്യാപകനും സാഹിത്യതല്പരനുമായ പ്രഫ. ടി.ജെ. ജോസഫിനെ വീഴ്ത്താന് അതിലും നല്ല തന്ത്രമില്ലെന്ന് അവര്ക്കറിയാമായിരുന്നു. വീട്ടില് ഇല്ലാതിരുന്നതിനാലാണു ജോസഫ് അന്നു രക്ഷപ്പെട്ടത്. പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ റിയല് എസ്റ്റേറ്റ് ഇടപാടുകാരന് മുതലമട മണിയനെ വെട്ടിക്കൊല്ലാന് വീട്ടില്നിന്നു വിളിച്ചിറക്കിയതു വസ്തു വാങ്ങാന് എത്തിയവരെന്ന വ്യാജേനയാണ്.
ദുരൂഹസാഹചര്യത്തില് 'അപ്രത്യക്ഷനായ' ചേകന്നൂര് മൗലവിയെ വീട്ടില്നിന്നു വിളിച്ചിറക്കി കൊണ്ടുപോയതു ഖുര്ആന് പ്രഭാഷണം നടത്താനെന്നു പറഞ്ഞാണ്. പി.കെ.എം. അബ്ദുഹസന് എന്ന ചേകന്നൂര് മൗലവിയുടെ തിരോധാനം 1993 ജൂലൈ 29-ന് ആയിരുന്നു. മൗലവിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി അപായപ്പെടുത്തിയെന്ന യാഥാര്ഥ്യം കുടുംബം പിന്നീട് ഉള്ക്കൊണ്ടു. മതപരിഷ്കരണവാദിയായ മൗലവിയുടെ പ്രഭാഷണങ്ങളും നിലപാടുകളുമാണ് അദ്ദേഹത്തെ മതതീവ്രവാദികളുടെ കണ്ണിലെ കരടാക്കിയത്. അഞ്ചുനേരം നമസ്കാരം വേണ്ട, മൂന്നുനേരം മതിയെന്നതടക്കം ചേകന്നൂര് മുന്നോട്ടുവച്ച പരിഷ്കരണവാദം സമുദായത്തിലെ യാഥാസ്ഥിതികരെ പ്രകാപിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ചേകന്നൂരിന്റെ തിരോധാനത്തിനു പിന്നിലെ ദുരൂഹതയുടെ ചുരുളഴിക്കാനോ യഥാര്ഥ പ്രതികളെ പിടികൂടാനോ ഇനിയുമായിട്ടില്ല. മൗലവിയെ കൊലപ്പെടുത്തി കൊണ്ടോട്ടി ചുവന്നകുന്നില് കുഴിച്ചിട്ടെന്നു പ്രതികള് സി.ബി.ഐയോടു സമ്മതിച്ചിരുന്നു. ഇതുപ്രകാരമാണു 2000 നവംബര് 28 മുതല് രണ്ടാഴ്ച എസ്കവേറ്റര് ഉപയോഗിച്ചു ചുവന്നകുന്ന് ഇളക്കിമറിച്ചത്. കിട്ടിയത് എല്ലിന് കഷണം, രണ്ടുജോഡി ചെരുപ്പ്, മണ്ചട്ടി കഷണം എന്നിവ മാത്രം. ചെരുപ്പുകള് പരിശോധനയ്ക്കയച്ചു.
2002 നവംബര് ഏഴിനു സി.ബി.ഐ. വീണ്ടും ചുവന്നകുന്നില് തെരച്ചില് നടത്തി. ആധുനിക സൗകര്യങ്ങളോടെ മെറ്റല് ഡിറ്റക്ടര്, സാറ്റലൈറ്റ് സ്കാനിംഗ് സംവിധാനങ്ങള് ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു ഇത്തവണത്തെ തെരച്ചില്. ഇതിനിടെ അന്വേഷണച്ചുമതലയുള്ള സി.ബി.ഐ. ഉദ്യോഗസ്ഥര് അഞ്ചുപ്രാവശ്യമായി മാറി. സംഭവത്തില് 'സുന്നി ടൈഗര് ഫോഴ്സി'നും മറ്റും പങ്കുണ്ടെന്നായിരുന്നു അഭ്യൂഹം. ചേകന്നൂരിനെ വീട്ടില്നിന്നു വിളിച്ചിറക്കിയത് ഒരു കൂട്ടരാണെങ്കില്, വാഹനത്തില് കൊണ്ടുപോയതു മറ്റൊരു സംഘമായിരുന്നു. കൊന്നുവെന്നു പറയുന്നവര് വേറൊരു സംഘവും- അതാണു മതതീവ്രവാദികളുടെ 'ആസൂത്രണമികവ്'.
ഹൈന്ദവരെ കരാട്ടെ പഠിപ്പിച്ചെന്നും കാവിത്തുണി ഉടുത്തെന്നുമുള്ള കുറ്റത്തിനാണ് ഇടതുപാര്ട്ടിക്കാരനായ മുസ്തഫയെ മഞ്ചേരിയില് സംഘം ചേര്ന്നു വെട്ടിയത്. 2008-ല് ആയിരുന്നു സംഭവം. പലവട്ടം ഭീഷണിയുണ്ടായെങ്കിലും ഗൗനിക്കാതിരുന്ന മുസ്തഫയെ രാത്രി വീടിനടുത്തു നില്ക്കുമ്പോഴാണു മതതീവ്രവാദികള് ആക്രമിച്ചത്.
മുസ്്ലിംകളെ മാത്രം കരാട്ടെ പഠിപ്പിച്ചാല് മതിയെന്നു മുസ്തഫയ്ക്കു പലവട്ടം മുന്നറിയിപ്പു നല്കിയിരുന്നതാണത്രേ! ചികിത്സയിലിരിക്കേ മുസ്തഫയെ ആശുപത്രിയില് കയറി കുത്താനും ശ്രമമുണ്ടായി. രണ്ടുവര്ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇതുവരെ ഒരു പ്രതിയെപ്പോലും പിടികൂടിയിട്ടില്ല. മഞ്ചേരിയില്ത്തന്നെ പള്ളിയില് കയറി പ്രശ്നമുണ്ടാക്കി എന്നതിന്റെ പേരില് ഒരാളെ 38 തവണയാണു വെട്ടിയത്.
Subscribe to:
Posts (Atom)
